Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

Η εκλογή Έρογλου
Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
Φωτογραφία
  Η εκλογή του Ντερβίς Έρογλου στα κατεχόμενα αντιμετωπίζεται περισσότερο από την ελληνοκυπριακή πλευρά με όρους μεταφυσικής παρά πολιτικής. Σίγουρα ο Έρογλου δεν είναι ο Ταλάτ, αλλά όπως θα διαπιστώσουν σύντομα όσοι ανησυχούν για την εκλογή του, θα «ταλατοποιηθεί» ή όχι, ανάλογα με την πολιτική που θα κληθεί από την Άγκυρα να υπηρετήσει. Όπως έγραψε χαρακτηριστικά ένας σοβαρός Τούρκος
δημοσιογράφος, ο Μπουράκ Μπεκντίλ (Ηurryet-DailyΝews 20/4/ 2010), παραφράζοντας το γνωστό «Η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάδα συμπαρίσταται», ο Νταβούτογλου θα αποφασίζει και ο Έρογλου θα υποστηρίζει, τουτέστιν θα εκτελεί. Ο ίδιος άλλωστε θεωρεί ότι ο Έρογλου είναι πιο κοντά στους ισλαμιστές του ΑΚΡαπ’ ό,τι ο Ταλάτ, ιδιαίτερα πιο κοντά στην εθνικιστική πτέρυγα του ΑΚΡ. Γενικότερα οι Τούρκοι πολιτικοί σχολιαστές δεν αμφιβάλλουν πως ανεξάρτητα από το τι πιστεύει ή θέλει ο Έρογλου, θα είναι υποχρεωμένος να ακολουθεί πιστά την πολιτική γραμμή της Άγκυρας.
Στη Λευκωσία, όμως, αν όχι και στην Αθήνα, όπου και νάσαι κάποιοι ετοιμάζονται να παρουσιάσουν την «εποχή Ταλάτ» εποχή συνεχούς υποβάθμισης της Κυπριακής Δημοκρατίας, σαν μια ακόμη «χαμένη ευκαιρία». Σε αυτό τον τόπο δεν παράγεται πολιτική αλλά στερεότυπα : ο «καλός» Ταλάτ και ο «κακός» Έρογλου... Και η Άγκυρα σε όλα αυτά; Θα ήταν δυνατό να επέτρεπε ποτέ την εκλογή Έρογλου αν πίστευε πως θα έβλαπτε τη δική της πολιτική και τα δικά της συμφέροντα; Εδώ ο Ερντογάν και οι ισλαμιστές του μετακίνησαν τον Ντενκτάς σε εποχή που οι σύμμαχοι του, το κεμαλικό κατεστημένο και οι στρατηγοί, ήταν πανίσχυροι στην Άγκυρα. Τώρα με τους στρατηγούς «ξεδοντιασμένους» και αρκετούς από αυτούς στη φυλακή θα έκαναν πίσω; Αλλά σε μας, οι θιασώτες της λύσης για τη λύση, βγήκαν ανοιχτά υπέρ της θέσης της Άγκυρας, θέσης πάγιας για διεθνή διάσκεψη, προκειμένου να επιβάλει ο «καλός» Ερντογάν τη λύση στον «κακό» Έρογλου μέσα από αυτή τη διαδικασία... Με τη φόρα που πήραν κάποιοι στην Κύπρο, αν αύριο χάσει τις εκλογές ή την παρτίδα ο Ερντογάν και οι ισλαμιστές, πάλι θα φταίνε αυτοί οι «κακοκέφαλοι» Κύπριοι που αρνούνται να αποδεχθούν τη μετατροπή της Κύπρου σε τουρκικό προτεκτοράτο. Σε τελευταία ανάλυση, όμως, δική μας έγνοια θα πρέπει να είναι η επιδίωξη μιας βιώσιμης λύσης δημοκρατικών προδιαγραφών και όχι πως θα σώσουμε πολιτικά τον Ταλάτ ή τον Ερντογάν. Χωρίς αυτό να σημαίνει ασφαλώς ότι δεν θα πρέπει να προσέχουμε, να αναλύουμε και να ερμηνεύουμε σωστά τις συγκυρίες και τις πολιτικές ισορροπίες στην Άγκυρα, αλλά ακόμη και μέσα στην ίδια την τουρκοκυπριακή κοινότητα, και να πολιτευόμαστε αναλόγως. Ας διερωτηθούμε τουλάχιστον μήπως η εκλογή Έρογλου εξυπηρετεί καλύτερα την πολιτική της Άγκυρας στις σημερινές συγκυρίες.
Ο Ταλάτ τής πρόσφερε ό,τι είχε να της προσφέρει για την εικόνα της και τώρα θα μπορεί να μέμφεται τους Ευρωπαίους και τον ξένο παράγοντα-άρχισε ήδη να το κάνει-πως έχασε γιατί αυτοί δεν «τήρησαν» τις «δεσμεύσεις» που ανέλαβαν απέναντι στους Τουρκοκυπρίους πριν το δημοψήφισμα του 2004. Στον τουρκικό Τύπο άλλωστε αναφέρεται καθαρά πως μόνο με την υιοθέτηση του απευθείας εμπορίου θα επανακτήσουν οι Τουρκοκύπριοι την εμπιστοσύνη τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και κάτι τέτοιο ασφαλώς θα υποστηρίξουν και οι άσπονδοι φίλοι μας στο Λονδίνο, την Ουάσιγκτον και αλλού. Αν όμως συμβεί κάτι τέτοιο και υιοθετηθεί το απευθείας εμπόριο, και τότε μας ανοίξει και η Τουρκία τα αεροδρόμια και τα λιμάνια της, θα αντιληφθούμε πως τα πολιτικά προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται με όρους μεταφυσικής. Όπως επίσης εκεί που οδυρόμαστε για την εκλογή Έρογλου, θα μπορούσε η Άγκυρα να ανοίξει ξαφνικά πρώτη τα λιμάνια και τα αεροδρόμια της και να εκβιάσει έτσι την υιοθέτηση του απευθείας εμπορίου. Όπως ακόμη θα μπορούσε να υιοθετήσει το επικοινωνιακό παιχνίδι που κάποιοι της εισηγούνται από καιρό και να αποσύρει με φανφάρες 2-3 χιλιάδες στρατιώτες από τα κατεχόμενα. Ο χρόνος θα δείξει.
Σε κάθε περίπτωση όμως η προσωποποίηση στον Έρογλου της πορείας του Κυπριακού που δεν θα είναι παρά ο πέμπτος τροχός της αμάξης της τουρκικής πολιτικής επ’ αυτού, πιθανόν να μας επιφυλάσσει εκπλήξεις. Και σίγουρα καμιά σχέση δεν έχει αυτή η προσωποποίηση με την πολιτική διαλεκτική, είτε αυτή του Ηράκλειτου, είτε αυτή του Μαρξ. Αντίθετα οδηγεί στην ερμηνεία των πολιτικών φαινομένων με τη χρήση όρων μεταφυσικής.

*Ο Στέφανος Κωνσταντινίδης είναι καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Κεμπέκ του Καναδά και επιστημονικός συνεργάτης του Πανεπιστημίου Κρήτης. Ε-mail stephanos.constantinides@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: