Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Τετάρτη, 12 Μαΐου 2010

Η 12χρονη που συγκίνησε..


Η 12χρονη Ιωάννα Τσάνη κέρδισε το πρώτο βραβείο σε διαγωνισμό διηγήματος αναμεσα στα παιδιά όλων των δημοτικών σχολείων των Γιαννιτσών, στέλνοντας ένα γράμμα στην γιαγιά της με θέμα "ξενοφοβία-ρατσισμός". Η μικρή που έκλεψε τις εντυπώσεις, κατάγεται απο την Σερβία. Στο διήγημα που στέλνει προς την γιαγιά της που ζει μόνιμα στην Σερβία, αναφέρει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ίδια στο σχολείο, μιλά για τη σχέση με τους συμμαθητές και τη δασκάλα της, για τις οικονομικές δυσκολίες της... οικογένειας της στην Ελλάδα. Διαβάστε μερικά αποσπάσματα..
"Ακόμη θυμάμαι την πρώτη μου μέρα σε αυτό το φριχτό σχολείο. Καθόμουν ήσυχα σε ένα παγκάκι και περίμενα να χτυπήσει το κουδούνι για να μπω στην καινούργια μου τάξη. Χτύπησε το κουδούνι, κάναμε προσευχή, μπήκαμε στην τάξη και μετά κάτι κορίτσια άρχισαν να με δείχνουν με το δάχτυλο και να χασκογελούν. Σκέτο βασανιστήριο ήταν, δεν άντεχα άλλο. Ευτυχώς, εκείνη τη στιγμή μπήκε μέσα η νέα μου δασκάλα. Μου φάνηκε πολύ σκληρή κι αλύγιστη, όμως αποδείχτηκε αργότερα πως είχα άδικο. Είχε πιασμένα τα μαλλιά της σε σφιχτό κότσο, λες και ήθελαν να την κάνουν να δείχνει ακόμα πιο αυστηρή.
Αμέσως, φρόντισε να με συστήσει στα υπόλοιπα παιδιά, λέγοντας πως είμαι "οικονομικός μετανάστης". Όλα τα παιδιά λύθηκαν στα γέλια". Έτσι περιγράφει τις πρώτες ώρες στο σχολείο η μικρή..

Σε ένα άλλο σημείο του διηγήματος αναφέρει.. "Μονάκριβη γιαγιά μου, μού λείπεις πάρα πολύ. Πόσο θα ήθελα να είμαι στην αγκαλιά σου, όπως παλιά, να μου τραγουδάς σέρβικα νανουρίσματα και να μου ψιθυρίζεις γλυκόλογα στο αυτί. Πρέπει όμως να κάνουμε πρώτα υπομονή και μετά να κάνουμε οικονομία για να μαζέψουμε γρηγορότερα τα λεφτά για να γυρίσουμε στη Σερβία.
Αχ, μόνο στο άκουσμα του ονόματος αυτού ανατριχιάζω από χαρά! Στο λέω, γιαγιά, είμαι σίγουρη ότι θα μαζέψουμε τόσα λεφτά άμα κάνουμε σκληρή οικονομία, που σε λίγο καιρό θα μας δείτε μπροστά σας να σας χαιρετάμε! Κάθε μέρα κάνουμε τρομερή οικονομία για να μαζέψουμε τα απαραίτητα χρήματα, αλλά αξίζει άμα είναι να μη σας στερηθούμε για πολύ καιρό ακόμη, έτσι δεν είναι;
Τώρα, θα έπρεπε να σου εξηγήσω τι σημαίνει οικονομία: τρώμε κάθε μέρα ψωμί και τυρί, αγοράζουμε ρούχα μόνον όταν αυτά μας έχουν μικρύνει, δεν παίρνω συχνά παιχνίδια όπως τα ά λλα παιδιά (όμως έχω κρατήσει την κουδουνίστρα που είχα μωρό) και μαζεύουμε χρήματα από το μισθό του μπαμπά".

Δεν υπάρχουν σχόλια: