Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Κυριακή, 9 Μαΐου 2010

ΕΝΕΡΓΩΣ

Βιομηχανία ανταλλαγής χρεών
Του Κώστα Γουλιάμου*
Φωτογραφία
Δέχθηκε και πάλι ο ευρωπαϊκός νότος (Ελλάδα, Πορτογαλία) κερδοσκοπική επίθεση.
Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα, η όλη φιλολογία αναδιαπραγμάτευσης του χρέους υποδαυλίζεται πλέον συστηματικά από την περιβόητη Goldman Sachs η οποία, συνεπικουρούμενη και από τη Μoody’s, ενισχύει περαιτέρω το κερδοσκοπικό παίγνιο περί άμεσης ελληνικής πτώχευσης που κάνει ο αγγλοαμερικανικός καπιταλιστικός άξονας (τόσο οι αμερικανικές τράπεζες όσο και τα hedge funds του Λονδίνου). Αξίζει να υπενθυμίσουμε πως σύμφωνα με έρευνα της αμερικανικής Γερουσίας, η Goldman Sachs αποκόμισε δισεκατομμύρια δολάρια σε κέρδη εις βάρος των πελατών της κατά τη διάρκεια της κατάρρευσης της αγοράς κατοικίας στις ΗΠΑ. Πρόσφατα μάλιστα η αμερικανική Επιτροπή
Κεφαλαιαγοράς (SΕC) κατέθεσε αγωγή για απάτη εναντίον της Goldman με την κατηγορία ότι δεν ενημέρωσε επαρκώς τους πελάτες της για ένα επενδυτικό προϊόν που συνδεόταν με την αγορά κατοικίας και το οποίο είχε σχεδιαστεί με τη βοήθεια ενός hedge fund που είχε «στοιχηματίσει» ότι θα κατέρρεε η συγκεκριμένη αγορά. Αυτές και άλλες επιδόσεις τής εν λόγω επενδυτικής τράπεζας ανάγκασαν πολλά έντυπα ενημέρωσης ανά τον κόσμο να ασκήσουν οξύτατη κριτική. Για παράδειγμα, ο αρχισυντάκτης διεθνών θεμάτων της αυστραλιανής εφημερίδας «Σίδνεϊ Μόρνινγκ Χέραλντ» χαρακτηρίζει την Goldman Sachs ως την «“καλοταϊσμένη κατσαρίδα” του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος». Να επισημάνουμε πως η Goldman Sachs υπήρξε σύμβουλος της ελληνικής κυβέρνησης. Και ήταν αυτή που εισηγήθηκε τρόπους απόκρυψης του χρέους. Διά της σχέσης αυτής αποκόμισε κέρδος, γνωρίζοντας ότι η ελληνική κυβέρνηση προχωρούσε σε υπερβολικό δανεισμό. Επίσης η Goldman Sachs ήταν η τράπεζα που συνέβαλε στη διαμόρφωση μιας μεγάλης αγοράς στοιχημάτων επί της πιθανότητας χρεοκοπίας της Ελλάδας αλλά και άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Σε κάθε περίπτωση αυτή η αιμομικτική, θα έλεγε κανείς, σχέση επενδυτικών τραπεζών ή οργανισμών και κράτους δεν εξηγείται με κερδοσκοπικούς όρους. Χρήζει ιδιαίτερης προσοχής και ανάλυσης καθότι οδηγεί τον ευρωπαϊκό νότο και, κατ’ επέκταση, την ίδια την Ευρώπη σε νέους συσχετισμούς δυνάμεων, εξαιρετικά δυσμενείς για τις εργασιακές φερ’ ειπείν συνθήκες, αν δεν δημιουργηθούν άμεσα, αντισυσπειρώσεις κρατών και συνδικαλιστικών φορέων.
Ο Λένιν είχε παρατηρήσει ότι η πολιτική είναι συμπυκνωμένη οικονομία. Η κεφαλαιοκρατική κρίση που θερίζει τον κόσμο λειτουργεί και ως πρόσχημα για τον αποδεκατισμό του κοινωνικού κράτους, των εργασιακών δικαιωμάτων και των κοινωνικών κεκτημένων. Για παράδειγμα οι ελεγκτές του ΔΝΤ και της ΕΚΤ εμμέσως πλην σαφώς υποδεικνύουν στην Ελλάδα κατάργηση και του 14ου και του 13ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα, όπως επίσης μείωση του κατώτατου μισθού (σήμερα είναι στα 780 ευρώ) καθώς και αλλαγή στο καθεστώς των απολύσεων. Το όλο ζήτημα αποδεικνύει τη διαχρονική αξία των επιστημονικών προσεγγίσεων του Μαρξ όταν τόνιζε ότι το ιδανικό για τους κεφαλαιοκράτες ήταν να δημιουργήσουν λεφτά από τα λεφτά, χωρίς να καταφεύγουν στην επίπονη διαδικασία της παραγωγής. Σε πολλές άλλες χώρες της δύσης οι τράπεζες επένδυσαν τρισεκατομμύρια σε κερδοσκοπία, ειδικά στον τομέα της στέγασης. Αυτό ήταν η βάση πάνω στην οποία βασίστηκε και άνθησε το σκάνδαλο των ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων, δημιουργώντας αφάνταστα ποσά πλασματικού κεφαλαίου. Το σύνολο της κερδοσκοπικής δραστηριότητας σε παγκόσμια κλίμακα σήμερα είναι συγκλονιστικό. Εύγλωττο παράδειγμα αποτελεί η βιομηχανία ανταλλαγής χρεών. Αυτή η αγορά αφήνει δύο μέρη να στοιχηματίσουν στην πιθανότητα μια εταιρεία να αθετήσει το χρέος της. Το ποσό έχει φτάσει στα 90 τρισεκατομμύρια περίπου σε θεωρητικά ασφαλισμένα ποσά. Που είναι πιθανά περισσότερο από τη διπλάσια από τη συνολική εκκρεμή πίστωση παγκοσμίως. Αλλά τα συμβόλαια δεν υπάρχουν πουθενά αλλού, εκτός από τα βιβλία των συνεταίρων. Κανείς δεν γνωρίζει τον πραγματικό όγκο των συναλλαγών, που στη συγκεκριμένη περίπτωση βάζει την παγκόσμια οικονομία σε μεγάλο κίνδυνο. Αυτό εξηγεί και τον πανικό στη Wall Street και στον Λευκό Οίκο. Φοβούνται εν ολίγοις ότι κάθε σοβαρό σοκ μπορεί να συντρίψει την εύθραυστη ισορροπία του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, με απρόβλεπτες συνέπειες.
*Ο Κώστας Γουλιάμος είναι Αντιπρύτανης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: