Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2010

ΕΝΕΡΓΩΣ

ΝΑΤΟέρευνες από Πανεπιστήμια
Του Κώστα Γουλιάμου*
Φωτογραφία
Πριν από λίγες μέρες ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ ζήτησε από τις χώρες μέλη να αυξήσουν τις στρατιωτικές τους δαπάνες. Την περασμένη εβδομάδα το Ευρωβαρόμετρο κατέγραψε αύξηση της φτώχειας στις ευρωπαϊκές χώρες, με ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των Ευρωπαίων πολιτών να μην μπορούν να αντεπεξέλθουν στα έξοδά τους. Η ανενδοίαστη δημόσια διεκδίκηση αύξησης των στρατιωτικών δαπανών σε περίοδο βαθιάς κρίσης, σε συνδυασμό με την άνευ προηγουμένου κηδεμόνευση που επιχειρείται στο πεδίο της πανεπιστημιακής έρευνας από το ΝΑΤΟ, έχει τη ρίζα της στο τέλμα που έχει περιέλθει ο τεχνικοποιημένος-καπιταλιστικός κόσμος, ο οποίος πλέον αναδιπλώνεται μέσα από τις επιταγές του «στρατιωτικο-βιομηχανικού» συμπλέγματος. Το εμπόριο όπλων γίνεται ο κυρίαρχος διαμεσολαβητής των σημερινών διεθνών σχέσεων. Το διαπιστώσαμε στην περίπτωση του διαβόητου δανείου που δόθηκε στην Ελλάδα με αντάλλαγμα την αγορά στρατιωτικού υλικού.
Ο Κον Μπεντίτ μάλιστα κατήγγειλε τις συνθήκες της βοήθειας προς την Ελλάδα, σχετίζοντας άμεσατις δαπάνες της Αθήνας για εξοπλισμό. Εν πάση περιπτώσει, η διεθνής κοινότητα τείνει να καταστεί ένας κόσμος εμπεδωμένος σε δίκτυα συμφερόντων και lobbyingτης πολεμικής βιομηχανίας και αυτό δημιουργεί μια ιδιάζουσα απαξίωση σε θεσμούς και κοινωνικές σχέσεις.
Έτσι όμως καταρρέει σταδιακά και το συνεκτικό πλαίσιο αναφοράς της ίδιας της κοινωνίας, καθιστώντας το φόβο ως την κυρίαρχη κοινωνική δομή. Κατά συνέπεια, ανέμενε κανείς πως υπό τέτοιες συνθήκες η πανεπιστημιακή έρευνα δεν θα αποτελούσε ένθερμο σύμμαχο του ΝΑΤΟϊκού συστήματος που εν τοις πράγμασι προεκτείνει και εντείνει τους όρους ενός χαοτικού περιβάλλοντος χρησιμοποιώντας ανά τον κόσμο ακαδημαϊκά κέντρα, ινστιτούτα ή άτομα. Μάλιστα θα υπογραμμίζαμε πως υπάρχουν πλείστοι πανεπιστημιακοί που επιζητούν, με εμμονοληπτική πίστη, την ανέλιξή τους ή την επικύρωση του έργου τους μέσα από τις συνέργιες και τα ερευνητικά προγράμματα του ΝΑΤΟ.
Δικαίως επομένως οι κριτικά σκεπτόμενοι πολίτες θέτουν ζήτημα υπονόμευσης ή/και διάβρωσης του πανεπιστημιακού χώρου είτε από το «στρατιωτικο-βιομηχανικό» σύμπλεγμα είτε από τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς και οργανισμούς του ΝΑΤΟ αλλά και από την παραδοξότητα ή αντιφατικότητα ορισμένων επιστημόνων. Όπως είναι γνωστό, πάνω από μια δεκαετία έχουν θεσπισθεί ακόμα και υποτροφίες του ΝΑΤΟ τόσο για ακαδημαϊκούς όσο και για φοιτητές. Ταυτόχρονα, ένας διόλου ευκαταφρόνητος αριθμός πανεπιστημίων συμπράττει με Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και Ινστιτούτα που ελέγχονται από το ΝΑΤΟ με στόχο την εκπόνηση μελετών, ερευνών ακόμα και πρακτικής άσκησης φοιτητών. Υπό αυτή την έννοια καλούνται τα πανεπιστήμια να υπηρετήσουν τους μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς της «νέας τάξης» πραγμάτων. Στο μεταξύ, μέσω της στρατιωτικής του δράσης, το κεφάλαιο σχεδιάζει όλο και πιο επιθετικά να υποτάξει ολοκληρωτικά την επιστημονική έρευνα στην υπηρεσία σχεδιασμού νέων ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων ενώ την ίδια ώρα σφυροκοπούνται εργατικά λαϊκά δικαιώματα και κατακτήσεις. Το εξίσου επικίνδυνο στοιχείο στην όλη υπόθεση είναι το γεγονός ότι αγγίξαμε το σημείο να θεωρείται πλέον φυσιολογική και ακαδημαϊκά μετρήσιμη η ΝΑΤΟϊκή «έρευνα». Επιπλέον, το περίεργο, αν όχι πολιτικά οξύμωρο, είναι να χρησιμοποιείται το ακαδημαϊκό προσωπικό αλλά και η υλικοτεχνική υποδομή των δημόσιων κατά κόρο πανεπιστημίων ανά τον κόσμο αφενός για πολεμικούς σκοπούς αφετέρου για την καταστολή του λαϊκού κινήματος. Αυτή και αν είναι παραδοξότητα: εν ολίγοις, οι λαοί και οι εργαζόμενοι να πληρώνουν - μέσω των φόρων τους - όλα εκείνα τα πανεπιστήμια και τους πανεπιστημιακούς που συνεργάζονται με το ΝΑΤΟ για να καταστέλλουν τα δικαιώματά τους αλλά και να υπονομεύουν το όραμα της ειρήνης και της κοινωνικής αλληλεγγύης. Άλλωστε το είδος των επιστημονικών ερευνών που χρειάζεται το ΝΑΤΟ είναι ιστορικά τεκμηριωμένο. Εν πάση περιπτώσει το ΝΑΤΟ μάτωσε λαούς ολόκληρους. Διέλυσε χώρες, επειδή ακριβώς αυτό εξυπηρετούσε τους γεωστρατηγικούς του σχεδιασμούς, οι οποίοι ξεκινούν και τελειώνουν στις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και στις εσωτερικές συγκρούσεις του κεφαλαίου. Εκτός αυτού, το ΝΑΤΟ βρέθηκε όπου χρειάστηκε για να καταστείλει λαϊκές αντιδράσεις, είτε με τα «έξυπνα όπλα» της έρευνας είτε μέσω μυστικών υπηρεσιών ή του κατασκοπευτικού δικτύου Ghostnet αλλά και της στρατιωτικοποίησης του κυβερνοχώρου.

*Ο Κώστας Γουλιάμος είναι Αντιπρύτανης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου

Δεν υπάρχουν σχόλια: