Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2010

ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

Στον αστερισμό των Συντηρητικών
Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
Φωτογραφία
 Η άνοδος των Συντηρητικών στην εξουσία, έστω και σε συμμαχία με τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες, έβαλε τέρμα στη διακυβέρνηση της Βρετανίας από το Εργατικό Κόμμα. Ούτως ή άλλως, δεδομένης της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που ακολούθησαν ως επί το πλείστον οι Εργατικοί με τον διαβόητο Τόνι Μπλερ, που τώρα πλουτίζει ως σύμβουλος πολυεθνικών εταιρειών, λίγα πράγματα θα αλλάξουν με τη νέα Κυβέρνηση. Το αγγλικό Συντηρητικό Κόμμα δεν είναι πια αυτό που ήταν κάποτε, την εποχή της Μάργκαρετ Θάτσερ. Ακόμη και ο αντιευρωπαϊσμός που
χαρακτηρίζει τους Άγγλους Συντηρητικούς δεν θα μπορεί να είναι τόσο έντονος εξ αιτίας της συμμετοχής στην Κυβέρνηση των Φιλελευθέρων Δημοκρατών, που είναι περισσότερο ευρωπαϊστές. 
Η περίοδος της ηγεμονίας των Νέων Εργατικών, όπως ο Μπλερ θέλησε να τους παρουσιάσει, τελείωσε άδοξα. Η περίοδος της εξουσίας τους ήταν κάτι περισσότερο από απογοητευτική, ήταν καταστροφική. Το κόμμα δεν σεβάστηκε τις ατομικές ελευθερίες, πρόδωσε τα αριστερά ιδεώδη, δεν κατάφερε να μειώσει τις ανισότητες και, το χειρότερο απ΄ όλα, έσυρε τη χώρα στο άρμα νεοσυντηρητικών του Μπους στην περιπέτεια του πολέμου στο Ιράκ. Το νέο ξεκίνημα που είχαν υποσχεθεί οι Εργατικοί κατέληξε σε φιάσκο και τα ψέματα του Μπλερ για το Ιράκ θα τους κυνηγούν για πολλά χρόνια.
Εκείνο που περισσότερο ίσως αλλάζει στο αγγλικό πολιτικό σύστημα είναι η εικόνα της ανανέωσης του πολιτικού προσωπικού, τόσο στο Συντηρητικό Κόμμα και τους Φιλελεύθερους όσο και στο Εργατικό Κόμμα μετά την αποχώρηση του Γκόρντον Μπράουν. Ο Άγγλος πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον είναι δηλαδή 44 χρόνων, ο Νικ Κλεγκ, ο ηγέτης των Φιλελεύθερων Δημοκρατών, είναι 43 χρόνων και ο πιθανότερος μέλλοντικός ηγέτης των Εργατικών, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Ντέιβιντ Μίλιμπαντ, είναι επίσης 44 χρόνων.
Η νέα Κυβέρνηση έχει ως προτεραιότητα την οικονομία. Το δημοσιονομικό έλλειμμα παραμένει ψηλό ενώ το χρέος γνώρισε μεγάλη αύξηση τα τελευταία χρόνια. Τα μέτρα που ετοιμάζεται να πάρει η νέα αυτή κυβέρνηση, με περικοπή μισθών και αύξηση της φορολογίας, προκαλούν κοινωνικές αντιδράσεις. Ταυτόχρονα οι διάφοροι οίκοι αξιολόγησης προειδοποιούν για τους κινδύνους που αντιμετωπίζει η βρετανική οικονομία αν δεν ληφθούν δραστικά μέτρα περιορισμού των δαπανών. Οι περικοπές δαπανών τις οποίες θα υποχρεωθεί να επιβάλει η βρετανική κυβέρνηση, θα επηρεάσουν, σύμφωνα με πολιτικούς παρατηρητές, για χρόνια τον τρόπο ζωής των Βρετανών.
Όσον αφορά την εξωτερική πολιτική, δεν αναμένονται ουσιαστικές αλλαγές. Η βρετανική εξωτερική πολιτική είναι κατά κανόνα διαχρονική και ως ένα σημείο διακομματική. Οι αντιθέσεις των δύο μεγάλων κομμάτων σε θέματα εξωτερικής πολιτικής είναι επιφανειακές και ανάγονται περισσότερο στο επικοινωνιακό περτύλιγμα που το κάθε κόμμα χρησιμοποιεί στην παρουσίασή τους.
Το ίδιο ισχύει και όσον αφορά το Κυπριακό που μας αφορά. Και σε αυτή την περίπτωση η βρετανική πολιτική είναι διαχρονική και διακομματική. Είναι η γνωστή βρετανική πολιτική που ευθύνεται διαχρονικά για πολλά από τα δεινά που αντιμετωπίζει η Κύπρος. Για όσους έχουν την τάση να ωραιοποιούν τη βρετανική πολιτική για την Κύπρο, ιδιαίτερα όσοι όψιμα ανεκάλυψαν τις αρετές της, δεν έχουν παρά να μελετήσουν τα αρχεία του Φόρεϊν Όφις. Εκεί διαχρονικά φαίνεται η βρετανική πολιτική σε βάρος της Κύπρου. Αλλά και ιστορικά, μόνον τυφλοί δεν βλέπουν τα βρετανικά διχοτομικά σχέδια που ξεκίνησαν με το πρώτο δοτό σύνταγμα του 1882 που εισήγαγε στην Κύπρο τη στρέβλωση της φιλελεύθερης δημοκρατίας με την αρχή της φυλετικής ψήφου, κάτι που πουθενά αλλού δεν έγινε αποδεκτό, σε καμιά δημοκρατία. Είναι αυτά τα διχοτομικά βρετανικά σχέδια που συνεχίστηκαν ως τις μέρες μας τα οποία μας έφεραν στην σημερινή τραγική κατάσταση. Ασφαλώς οι Βρετανοί ακολούθησαν και ακολουθούν μια πολιτική που εξυπηρετεί τα συμφέροντα τους. Το τραγικό είναι που εμείς δεν μαθαίνουμε από τα δικά μας λάθη και εξακολουθούμε να τρέφουμε ψευδαισθήσεις όσον αφορά τους βρετανικούς σχεδιασμούς. Όσα μνημόνια και να υπογράψουμε, με Εργατικούς ή Συντηρητικούς, το Λονδίνο θα συνεχίζει να προωθεί τα διαχρονικά διχοτομικά του σχέδια. Το θέμα είναι πώς εμείς αντιδρούμε.
*Ο Στέφανος Κωνσταντινίδης είναι καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Κεμπέκ του Καναδά και επιστημονικός συνεργάτης του Πανεπιστημίου Κρήτης Ε-mail stephanos.constantinides@gmail.com 
πηγή 
Από το kapistri 

Δεν υπάρχουν σχόλια: