Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Κυριακή, 4 Ιουλίου 2010

ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

Εργασιακός μεσαίωνας
Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
Φωτογραφία
Σε πολλές χώρες του κόσμου επικρατεί εργασιακό καθεστώς μεσαίωνα με συνθήκες εργασίας βαρβαρότητας. Σε κάποιες άλλες χώρες οι εργαζόμενοι πέτυχαν ένα κοινωνικό δίχτυ προστασίας που τους διασφαλίζει τα στοιχειώδη εργατικά και κοινωνικά δικαιώματά τους. Πρόκειται για τις χώρες με αυτό που αποκαλείται ανεπτυγμένο κοινωνικό κράτος, χώρες κυρίως της Δυτικής Ευρώπης. Με όσα όμως συμβαίνουν σήμερα, με τις αγορές της «σπέκουλας» να αποφασίζουν, με μια οικονομία που ξέφυγε από την πραγματικότητα των ανθρώπων, το κοινωνικό κράτος διαλύεται. Χρειάστηκαν δεκάδες χρόνια, αν όχι αιώνες για την οικοδόμησή του και τώρα αποδομείται μέσα σε μερικούς μήνες.
Η περίπτωση της Ελλάδας που χρησιμοποιείται ως «πειραματόζωο», είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Φυσικά και υπήρχαν και υπάρχουν πράγματα που πρέπει να διορθωθούν. Φυσικά και κάποιοι εκμεταλλεύτηκαν καταστάσεις σε βάρος του κοινωνικού κράτους. Φυσικά υπάρχει και λαϊκή ευθύνη για να φτάσει η Ελλάδα στη σημερινή κατάσταση. Όμως οι μεγαλύτερες ευθύνες, ευθύνες εγκληματικές, ανήκουν στις ελίτ της χώρας -πολιτικές, οικονομικές, αυτές της διανόησης- που την οδήγησαν στα σημερινά χάλια. Δυστυχώς ο πέλεκυς της τιμωρίας πέφτει επί δικαίων και αδίκων. Το περιβόητο αποικιακού τύπου μνημόνιο που επεβλήθη στη χώρα από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωζώνη, σε συνεργασία με την κυβέρνηση Παπανδρέου, δεν αποβλέπει μόνο στη δημοσιονομική εξυγίανση που ούτως ή άλλως πρέπει να γίνει. Στην πραγματικότητα θα έπρεπε τα μέτρα που επεβλήθηκαν στον ελληνικό λαό να θεμελιώσουν ένα υγιές και παραγωγικό μοντέλο ανάπτυξης. Αντ’ αυτού όμως επιβάλλονται οι νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες που ανατρέπουν τα εργασιακά δεδομένα πάνω στα οποία οργάνωναν ώς τώρα οι άνθρωποι τη ζωή τους. Όπως σωστά τονίστηκε, με τα σημερινά μέτρα το καθεστώς εργασίας και κοινωνικής ασφάλισης στην Ελλάδα, θα πάει πίσω στην προ Μεταξά εποχή, δηλαδή σχεδόν έναν αιώνα πίσω. Στη σοβαρή «Καθημερινή», ο δημοσιογράφος και αναλυτής Πέτρος Παπακωνσταντίνου έγραψε και τα εξής: «Η κυβέρνηση του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς έρχεται να αποδυναμώσει τα συνδικάτα με πολύ δραστικότερο τρόπο από εκείνον που επέλεξαν ο Ρόναλντ Ρίγκαν, ύστερα από την απεργία των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας, και η Μάργκαρετ Θάτσερ, ύστερα από την ήττα των Βρετανών ανθρακωρύχων». (Η Καθημερινή, 19-6-2010). Και ναι μεν η ελληνική κυβέρνηση έχει αναλάβει συγκεκριμένες υποχρεώσεις απέναντι στους δανειστές της χώρας, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα μπορούσε να ασκήσει και τη δική της πολιτική για να ξεπεράσει η χώρα την κρίση. Αυτό όμως που παρατηρείται είναι η απόλυτη κηδεμονία αποικιακού τύπου που είναι αμφίβολο αν θα βγάλει τη χώρα από το σημερινό αδιέξοδο. Διότι, όπως επαναλαμβάνεται συχνά, η χώρα θα ματώσει. Όμως τουλάχιστον, αφού θα ματώσει, ο στόχος θα έπρεπε να ήταν να οικοδομηθεί στη θέση του κλεπτοκρατικού μοντέλου που καταρρέει ένα ορθολογικό, υγιές και παραγωγικό μοντέλο ανάπτυξης που θα διαφύλατται και τη στοιχειώδη κοινωνική πρόνοια για τους εργαζόμενους. Για να μην πάνε χαμένες οι θυσίες του ελληνικού λαού και ξανά να επωφεληθούν οι κερδοσκόποι και οι μαυραγορίτες. Διότι χωρίς οικονομική ανάπτυξη, η χώρα δεν σώζεται με τους φόρους που επεβλήθηκαν και την κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους. Αντίθετα θα οδηγηθεί στην ύφεση και την ελεγχόμενη χρεωκοπία με όλες τις συνέπειες που μπορεί να έχει αυτό. Κάτι που πιθανόν να μηχανεύονται οι διάφοροι κερδοσκόποι, ίσως και κάποιοι στην Ευρωζώνη.


*Ο Στέφανος Κωνσταντινίδης είναι καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Κεμπέκ του Καναδά και επιστημονικός συνεργάτης του Πανεπιστημίου Κρήτης.  
Ε-mail: stephanos.constantinides@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: