Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Κυριακή, 3 Οκτωβρίου 2010

ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

Δύσκολες μέρες
Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
Είναι πια γενικά παραδεκτό πως οι μέρες που έρχονται, η περίοδος μέχρι το τέλος του χρόνου, θα είναι δύσκολες για το μέλλον του τόπου. Είναι φανερό πως στον διεξαγόμενο διάλογο υπάρχουν χρονοδιαγράμματα όσο κι αν η δική μας πλευρά το αρνείται. Τα χρονοδιαγράμματα αυτά μας επεβλήθηκαν στην πράξη λόγω της δικής μας πολιτικής και της εμπλοκής μας χωρίς την αναγκαία προετοιμασία σε ένα διαπραγματευτικό κύκλο από τον οποίο όπως φαίνεται, είτε θα εξέλθουμε με μια πρόταση λύσης χειρότερη και από το σχέδιο Ανάν είτε θα μας επιμεριστούν ευθύνες για την αποτυχία των συνομιλιών. Ουσιαστικά η Άγκυρα πέτυχε να επιβάλει τη δική της ατζέντα και να παρουσιάζεται διεθνώς ως η πλευρά που επιθυμεί διακαώς τη λύση την οποίαν απορρίπτουμε εμείς. Ασφαλώς είναι οι δικοί μας χειρισμοί που έδωσαν αυτή τη δυνατότητα στην Τουρκία με αποτέλεσμα η κατοχή να έχει διαγραφεί από το πολιτικό λεξιλόγιο της διεθνούς κοινότητας. Εμείς οι ίδιοι περιορίσαμε το Κυπριακό στο δικοινοτικό διάλογο ως να μην υπάρχει ο παράγοντας Άγκυρα και τα μακροπρόθεσμα τουρκικά σχέδια μόνιμου στρατηγικού ελέγχου της Κύπρου. Είναι η δική μας πλευρά που αγνόησε και αγνοεί τη διαχρονική αυτή τουρκική πολιτική που όπως το έχει πει χωρίς περιστροφές τελευταία ο Τούρκος υπουργός εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, η Τουρκία θα είχε τις ίδιες επιδιώξεις για την Κύπρο έστω και αν δεν υπήρχε στο νησί ούτε ένας Τουρκοκύπριος. Αποτύχαμε επομένως να αναδείξουμε την τουρκική αυτή πολιτική, εγκαταλείψαμε τη διεθνή σκοπιά του Κυπριακού και εμπλακήκαμε σε ένα δικοινοτικό διάλογο με παραχωρήσεις που γίνονται τυπικά στους Τουρκοκυπρίους, αλλά ουσιαστικά ανοίγουν τον δρόμο της επικυριαρχίας της Άγκυρας σε ολόκληρο το νησί.
Αποποιηθήκαμε τον ευρωπαϊκό μοχλό πίεσης που διαθέτουμε και τώρα βρισκόμαστε με την πλάτη στον τοίχο. Με τα σημερινά δεδομένα η λύση που θα γίνει προσπάθεια να μας επιβληθεί θα εξυπηρετεί την πολιτική και στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στην Κύπρο και θα αποτελεί κίνδυνο για την επιβίωσή μας στον ίδιο μας τον τόπο. Και αυτό γιατί η τουρκική στρατηγική για τον έλεγχο της περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου περνά από την Κύπρο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Τουρκία, παρά τα όποια εσωτερικά προβλήματα αντιμετωπίζει, βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε πλεονεκτική θέση απέναντι σε μια Ελλάδα διεθνώς υποτιμημένη λόγω των γνωστών οικονομικών προβλημάτων της και απέναντι σε μια Κυπριακή Δημοκρατία που της άνοιξε διάπλατα το δρόμο να αλωνίζει στην Ευρώπη, χωρίςκανένα αντάλλαγμα. Οι μέρες που έρχονται θα είναι δύσκολες. Χωρίς μια πολιτική ανάτασης, χωρίς μια επανατοποθέτηση από μέρους μας του Κυπριακού σε νέες βάσεις και της ανάδειξης της διεθνούς σκοπιάς του, που είναι η κατοχή και οι μόνιμες τουρκικές επιδιώξεις, θα αντιμετωπίσουμε ξανά αφόρητες πιέσεις και τραγικά διλήμματα. Διέξοδος φυσικά υπάρχει αν οι ίδιοι το θελήσουμε. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όσο κι αν είμαστε ένα μικρό κράτος έχουμε τη δυνατότητα της άσκησης μιας πολιτικής που να μας διασφαλίζει ένα καλύτερο μέλλον από αυτό που μας προετοιμάζει η Άγκυρα. Γι’ αυτό όμως χρειαζόμαστε μια διαφορετική πολιτική από αυτή που υιοθετήθηκε στη λογική των δεδομένων που επικρατούσαν στη δεκαετία του 1970. Να βγούμε επιτέλους από την παλαιολιθική εποχή μιας πολιτικής που μας οδηγεί σε αδιέξοδα και θέτει σε κίνδυνο την επιβίωσή μας. Μπορεί να μη βρισκόμαστε έξω από την Άγκυρα, όπως είπε και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, αλλά δεν βρισκόμαστε και στις δύσκολες μέρες της επαύριον της εισβολής. Ούτε ασφαλώς και το αυτομαστίγωμα και η συλλογική ενοχοποίηση ενός ολόκληρου λαού με το προπατορικό αμάρτημα του πραξικοπήματος πίσω από το οποίο είναι γνωστόν ποιοι κρύβονταν, ούτε και η εξίσωση της πολιτικής της ελλαδικής χούνταςμε την τουρκική εισβολή οδηγούν στην αυτογνωσία, όπως κάποιοι φαντάζονται. Να αναλάβουμε τις ευθύνες μας όπου υπάρχουν, χωρίς όμως την ισοπεδωτική λογική της εξίσωσης της τουρκικής εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής με τα όποια σφάλματά μας.
*Ο Στέφανος Κωνσταντινίδης είναι καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Κεμπέκ του Καναδά και επιστημονικός συνεργάτης του Πανεπιστημίου Κρήτης. stephanos.constantinides@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: