Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010

ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

Πενήντα χρόνια Κυπρ. Δημοκρατίας
Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
Φωτογραφία
Μέσα από μια δύσκολη και ακανθώδη πορεία η Κυπριακή Δημοκρατία έφτασε να γιορτάζει σήμερα τα 50 της χρόνια. Παρά τον ακρωτηριασμό της από την τουρκική εισβολή το 1974 και παρά τις συνεχείς απόπειρες για κατάλυσή της, ουσιαστικά από τον πρώτο καιρό της ίδρυσής της, επεβίωσε και παραμένει μέλος της διεθνούς κοινότητας με όλες τις δυνατότητες ενός ανεξάρτητου κράτους. Φυσικά αντιμετωπίζει πάντοτε πρόβλημα επιβίωσης, αφού αυτοί που επιβουλεύονταν στο παρελθόν την ανεξαρτησία της παραμένουν πάντα αποφασισμένοι να προχωρήσουν στην κατάλυσή της αν τους δοθεί η ευκαιρία. Ή καλύτερα αν εμείς τους δώσουμε αυτή την ευκαιρία. Είναι κοινός τόπος πως η διεθνής υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας, μας επέτρεψε τη σχετική ευημερία που απολαμβάνουμε σήμερα, καθώς και τη σχετική πολιτική σταθερότητα, παρά την κατοχή που βιώνει μέρος του νησιού μας και τα προβλήματα που εκπορεύονται απ’ αυτήν. Ασφαλώς τόσο η δημοκρατία μας όσο και η πολιτική μας ζωή θα μπορούσαν να βρίσκονταν σε καλύτερη κατάσταση. Ασφαλώς πολλά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κοινωνία μας θα μπορούσαν να είχαν αντιμετωπιστεί έγκαιρα πριν φτάσουμε σε σημείο να απειλείται η συνοχή του κοινωνικού μας ιστού. Δεν φανήκαμε δυστυχώς προνοητικοί και επιτρέψαμε τη δημιουργία σταδιακά μιας κοινωνίας χωρίς αξιακούς κώδικες και χωρίς δημιουργική πορεία στο χώρο της παιδείας και του πολιτισμού. Καταστρέψαμε το περιβάλλον με μια χωρίς μέτρο άναρχη τουριστική ανάπτυξη και δημιουργήσαμε κοινωνικές ανισότητες με μια οικονομική ανάπτυξη που ελέγχεται πάντα από μια μικρή ολιγαρχία. Μας κατατρύχουν φαινόμενα όπως αυτά του χουλιγκανισμού, των ναρκωτικών και της εγκληματικότητας. Για όλα αυτά δεν φταίει βέβαια η Κυπριακή Δημοκρατία. Φταίει το πολιτικό μας σύστημα που βασίστηκε από τη γέννησή του στις πελατειακές σχέσεις, φταίει η διαφθορά και η διαπλοκή, μόνιμα χαρακτηριστικά της πολιτικής και κοινωνικής μας ζωής, φταίει η έλλειψη οράματος για το μέλλον. Παρά τα όσα όμως αρνητικά αναφέρτηκαν παραπάνω, το γεγονός ότι υπάρχει η Κυπριακή Δημοκρατία και επιβιώνει εδώ και 50 χρόνια, κόντρα στις δολοπλοκίες για την κατάλυσή της, μας επιτρέπει να διατηρούμε μια αισιοδοξία για το μέλλον.
Διότι, αν κατέρρεε το 1963-64 ή το 1974 ή αν καταλυόταν το 2004 θα ήμασταν σήμερα σε μια τραγική κατάσταση, όπως ίσως αυτή των Παλαιστινίων που παραμένουν χωρίς κράτος. Η κρατική μας υπόσταση με τη διεθνή της αναγνώριση, η συμμετοχή μας στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και άλλους διεθνείς οργανισμούς, όπως και η συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μας δίνουν σημαντικές δυνατότητες να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας. Η ύπαρξη και η διεθνής υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι το πιο σημαντικό όπλο στα χέρια μας που μας επιτρέπει να επιβιώνουμε σε αυτό τον τόπο. Σε μας εναπόκειται να το χρησιμοποιήσουμε σωστά για τη δημιουργία στο εσωτερικό μιας δημοκρατικής κοινωνίας που θα δίνει σε όλους τους πολίτες της ίσες ευκαιρίες, ενώ θα προασπίζει ταυτόχρονα τα συμφέροντά τους και στη διεθνή σκηνή. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μια στέγη κάτω από την οποία, μας ανοίγονται όλες οι δυνατότητες ευημερίας. Και είναι μια στέγη για όλους τους πολίτες της, ανεξάρτητα εθνικής καταγωγής, θρησκείας ή γλώσσας. Καθώς τελευταία τίθεται ξανά το υπαρξιακό ερώτημα της ταυτότητάς μας, καλό θα ήταν να υπενθυμίσουμε πως καμιά ταυτότητα δεν παράγεται σε θερμοκήπιο όπως κάποιοι φαίνεται να πιστεύουν. Είναι, αντίθετα, το αποτέλεσμα μακροχρόνιων κοινωνικών διεργασιών, διεργασιών αιώνων πολλές φορές. Και φυσικά καμιά ταυτότητα δεν είναι μονοδιάστατη ούτε και παραμένει στατική. Με την ίδια λογική που οι Ευρωπαίοι οικοδομούν την κοινή ευρωπαϊκή πολιτική τους ταυτότητα χωρίς να απεμπολούν την εθνική τους ταυτότητα, μπορούμε και εμείς, κάτω από την κοινή μας στέγη, την Κυπριακή Δημοκρατία, να οικοδομήσουμε μια κοινή πολιτική ρεπουμπλικανική ταυτότητα, χωρίς να απεμπολήσουμε την εθνική μας ταυτότητα, είτε ως Έλληνες είτε ως Τούρκοι της Κύπρου. Και μπορούμε, χωρίς την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, να διαμορφώσουμε στο πλαίσιό της την πολιτειακή εκείνη δομή που θα προστατεύει τα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα όλων μας.

* Ο Στέφανος Κωνσταντινίδης είναι καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Κεμπέκ του Καναδά και επιστημονικός συνεργάτης του Πανεπιστημίου Κρήτης. stephanos.constantinides@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: