Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Κυριακή, 14 Νοεμβρίου 2010

ΕΝΕΡΓΩΣ

ΝΑΤΟ ή η φενάκη της τάξης
Του Κώστα Γουλιάμου*
Φωτογραφία
Προς το τέλος αυτής της εβδομάδας (19 - 20 Νοεμβρίου) οι ηγέτες των 28 «χωρών-μελών» του ΝΑΤΟ θα συναντηθούν στη Λισαβόνα στα πλαίσια της συνόδου κορυφής του συνασπισμού. Η επικείμενη ΝΑΤΟϊκή Σύνοδος θα επικεντρωθεί σε τρία βασικά ζητήματα, τα οποία ωστόσο φαίνεται να διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο σε ό,τι αφορά τουλάχιστον τις σχέσεις της βορειοατλαντικής συμμαχίας με τη Ρωσία. Πρόκειται αρχικά για την υιοθέτηση της νέας στρατηγικής αντίληψης της Συμμαχίας και, ακολούθως, για τη δημιουργία νατοϊκού συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας και, τέλος, για τη στρατηγική αποτελεσματικής αποχώρησης από το Αφγανιστάν. Αξίζει πάντως να αναφερθεί πως από τον περασμένο Μάη (17.2010) δόθηκε στη δημοσιότητα το προσχέδιο του νέου στρατηγικού δόγματος του ΝΑΤΟ από 12μελή ομάδα ειδικών, επικεφαλής της οποίας ήταν η Αμερικανίδα πρώην Υπουργός Εξωτερικών κ. Μ. Ολμπράιτ.
Στο προσχέδιο του «νέου» ΝΑΤΟϊκού δόγματος διαβάζει κανείς προσεκτικά πως «στα 10 επόμενα χρόνια, το ΝΑΤΟ θα έχει τέσσερις μεγάλες στρατιωτικές και αλληλοεξαρτώμενες αποστολές»:
α)Υπεράσπιση των «χωρών-μελών» έναντι οποιασδήποτε απειλής ή/και επίθεσης.
β)Εκστρατευτικές δυνατότητες για στρατιωτικές επιχειρήσεις πέραν της ζώνης της συμμαχίας (όπως στο Αφγανιστάν).
γ)Συνεργασία με άλλους εταίρους εκτός ΝΑΤΟ, για να αντιμετωπίζονται οι νέες απειλές (λογουχάρη, κυβερνοεπιθέσεις, πειρατεία, διάδοση των βαλλιστικών και πυρηνικών). δ) Χορήγηση βοήθειας για το σχηματισμό αστυνομίας και στρατού στις χώρες που ήδη έχουν εισέλθει στο στόχαστρο (Ιράκ, Αφγανιστάν, Κόσοβο), ώστε «η Βορειοατλαντική Συμμαχία να συμβάλει στη διεθνή ασφάλεια».
Πρόκειται, αναμφίβολα, για ωμή παρέμβαση στα εσωτερικά ζητήματα της κάθε χώρας, που ως τέτοια μπορεί ν’ αξιοποιηθεί για τη σταθεροποίηση καθεστώτων που πρόσκεινται στα οικονομικά σχέδια και όχι μόνο - του ΝΑΤΟ και των 28 «χωρών-μελών» του, ενάντια βέβαια στη βούληση των λαών. Δεν είναι άλλωστε άσχετη ή/και τυχαία η δήλωση του Γ. Γ. του ΝΑΤΟ κ. Άντερς Φογκ Ράσμουσεν, ότι δηλαδή «η άμυνα του εδάφους των νατοϊκών χωρών αρχίζει πέρα από τα σύνορα της Συμμαχίας».
Είναι για αυτόν ακριβώς το λόγο που η Μόσχα προβάλλει σθεναρές αντιστάσεις υποδεικνύοντας ότι όλα όσα βρίσκονται έξω από τα σύνορα του ΝΑΤΟ δεν μπορούν να θεωρούνται κάποια μονοπωλιακή ζώνη επιρροής της Συμμαχίας. Πέραν τούτου, η ΝΑΤΟϊκή άλωση κρατών και περιοχών καθίσταται ακόμα πιο εμφανής αν κανείς αναλογισθεί πως στη Λισαβόνα θα επικυρωθεί η πρόταση επέκτασης του υπάρχοντος συστήματος τακτικής αντιπυραυλικής άμυνας. Στη Λισαβόνα, επομένως, αυτή την εβδομάδα θα αποφασιστούν οι αντιδραστικές κατευθυντήριες γραμμές των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. που παρά τους όποιους ανταγωνισμούς και τις αντιφάσεις για τον έλεγχο των σφαιρών επιρροής (Μεσόγειος), των φυσικών πηγών και των αγορών (Ευρασία, ΡacificRim), ομοφωνούν σε βάρος των λαών και των πολιτών (εργαζόμενων και μισθωτών) κάθε χώρας. Σε κάθε περίπτωση, οφείλουμε να υπογραμμίσουμε το γεγονός πως παρά την καπιταλιστική οικονομική κρίση, οι εξοπλιστικές δαπάνες καταγράφουν ραγδαία αύξηση. Πραγματικά, πάνω από 1,46 τρισεκατομμύρια δολάρια ξοδεύτηκαν το 2009 (το μισό ποσό δαπανήθηκε από τις ΗΠΑ), αριθμός που σημαίνει αύξηση κατά 50% τα τελευταία δέκα χρόνια. Οι ΗΠΑ παραμένουν η χώρα με τις μεγαλύτερες εξαγωγές όπλων, αφού καλύπτουν το 30% του παγκοσμίου συνόλου. Τα αμερικανικά όπλα προορίζονται κυρίως για τη Μέση Ανατολή (36%) και για την περιοχή της Ασίας-Ωκεανίας (39%). Τούτο υποδεικνύει και, συνάμα, αποδεικνύει ότι η ΝΑΤΟϊκά επαγγελόμενη ειρήνη και τάξη δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια φενάκη όταν κανείς συνειδητοποιήσει μεταξύ άλλων πως εκατομμύρια πολίτες σε πλείστες χώρες θυσιάζουν σημαντικό μέρος της ευημερίας τους - συμπεριλαμβανόμενης και της ειρήνης - για τις εξοπλιστικές ανάγκες της χώρας τους. Η εν λόγω μορφή στρατιωτικοποίησης της κοινωνίας έχει αναγκάσει το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης να ανοίξει πολιτικό αγώνα σε πολλά μέτωπα και ηπείρους, αντιδρώντας έτσι απέναντι στα βορειοατλαντικά σχέδια περί νέων πολέμων, νέων πυρηνικών όπλων και νέων επιθετικών στρατιωτικών μονάδων στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και του Ευρωστρατού. Με συμμετοχή πέραν των πενήντα αντιιμπεριαλιστικών φιλειρηνικών οργανώσεων, το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης θα έχει ως επόμενο αγωνιστικό σταθμό τη Λισαβόνα κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, διοργανώνοντας πολύμορφες πρωτοβουλίες σε τοπικό αλλά και διεθνές επίπεδο ενάντια στη συμμαχία και, βέβαια, στο «νέο» στρατηγικό της δόγμα.
*Ο Κώστας Γουλιάμος είναι Αντιπρύτανης
του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: