Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Δευτέρα, 6 Δεκεμβρίου 2010

ΕΝΕΡΓΩΣ

Στα πρόθυρα πολέμου
Του Κώστα Γουλιάμου*
Φωτογραφία
Τον περασμένο Μάη από αυτήν τη στήλη σημειώναμε πως ο κόσμος ενδέχεται να βιώσει μια χειρότερη από αυτήν της δεκαετίας του ’50 πολεμική σύρραξη στην Κορεατική Χερσόνησο. Στο άρθρο θυμίζαμε, μεταξύ άλλων, πως η Κορέα βρισκόταν υπό την αποικιακή κυριαρχία της Ιαπωνίας μέχρι το 1945,οπόταν απελευθερώθηκε από τον Κόκκινο Στρατό. Επίσης υπογραμμίζαμε τον τεχνητό διαμελισμό σε δύο ζώνες στρατιωτικής ευθύνης. Εκείνης του Βορρά όπου εκτεινόταν η σοβιετική στρατιωτική ζώνη. Και εκείνης του Νότου, με την αμερικανική παρουσία. Ωστόσο, οι εν λόγω ζώνες έπρεπε να συνενωθούν ώστε να συγκροτηθεί ένα ενιαίο και ανεξάρτητο κράτος, βάσει των αποφάσεων της Διάσκεψης του Πότσδαμ (1945). Μολοταύτα, οι προθέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και αντιδραστικών κορεατικών κύκλων ήσαν τελείως διαφορετικές. Στόχος τους ήταν ο κοινωνικοπολιτικός έλεγχος της χώρας. Σαφώς δύσκολος στόχος επειδή ακριβώς το κορεάτικο λαϊκό κίνημα ήταν ισχυρό, όπως και οι επαναστατικές δυνάμεις. Με αυτά ως δεδομένα, ένα ενιαίο κορεάτικο κράτος δεν θα «έκλινε» προς το μέρος των συμφερόντων της εγχώριας αντίδρασης και του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Η σύρραξη, λοιπόν, ήταν αναπόφευκτη για τα δύο κορεατικά κράτη. Μολονότι είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας «περιορισμένης σύρραξης», εν τούτοις κράτησε τρία χρόνια (Ιούνιος 1950 - Ιούλιος 1953). Εν πάση περιπτώσει, ο πόλεμος τελείωσε μεν με εκεχειρία χωρίς όμως ειρηνευτική συμφωνία, αφήνοντας την κορεατική χερσόνησο σε εμπόλεμη κατάσταση. Τούτων δοθέντων, θα ισχυριζόμαστε πως η παρούσα κατάσταση στην Κορεατική Χερσόνησο, πυροδοτούμενη από ιμπεριαλιστικούς κύκλους, λαμβάνει πλέον επικίνδυνες διαστάσεις. Ας σημειωθεί πως η κυβέρνηση Μπους, λίγο πριν εγκαταλείψει την εξουσία, είχε προχωρήσει συνειδητά σε «πολιτική ναρκοθέτηση» του κορεατικού ζητήματος για τον Ομπάμα, αφού οδήγησε σε διακοπή των συνομιλιών με τη Βόρεια Κορέα, παραβιάζοντας κάθε δέσμευση που είχαν αναλάβει οι ΗΠΑ. Λίγα όμως έτη νωρίτερα, η κυβέρνηση του προέδρου Λι της Νότιας Κορέας είχε διακόψει τις πολιτικές προσέγγισης που έθεσαν οι προκάτοχοί του. Ανέκοψε τις διμερείς εμπορικές σχέσεις, και προχώρησε σε κυρώσεις - με τη συνέργεια των ΗΠΑ - απαιτώντας από τη Λ.Δ. Κορέα να τερματίσει το πυραυλικό και πυρηνικό της πρόγραμμα. Ταυτόχρονα, άλλαξε τον κανονισμό εμπλοκής με τη Λ.Δ. Κορέα από αμυντικό σε επιθετικό. Να προσθέσουμε στο μεταξύ το γεγονός πως ένα 24ωρο πριν το θερμό επεισόδιο, ο εξαναγκασθείς σε παραίτηση (25/11/10) Νοτιοκορεάτης υπουργός Αμυνας Κιμ Τάε Γιανγκ παραδέχτηκε ανοιχτά πως κοινή επιτροπή ειδικών ανάμεσα σε Σεούλ και Ουάσιγκτον θα εξετάσει την ανάπτυξη τακτικών πυρηνικών όπλων στη Ν. Κορέα. Υποτίθεται πως Νότια Κορέα και ΗΠΑ «νοιάζονται» για μία Κορεατική Χερσόνησο «ελεύθερη από πυρηνικά όπλα».
Εν τοις πράγμασι, ωστόσο, σχεδίαζαν την επαναφορά των τακτικών πυρηνικών όπλων στη Νότια Κορέα αναζητώντας το πρόσχημα ώστε να θέσουν σε εφαρμογή τα σχέδιά τους συρρικνώνοντας- κατά το δυνατόν - τις εύλογες αντιδράσεις των λαών της περιοχής. Έτσι, τους τελευταίους επτά μήνες, η Σεούλ ανατροφοδοτεί τις εντάσεις με τη γειτονική χώρα, πραγματοποιώντας συνεχή στρατιωτικά γυμνάσια με τις ΗΠΑ, προσομοιώσεις εισβολής και επιδρομής στη Λ.Δ. Κορέας, επιχειρήσεις προπαγάνδας κατά του κυβερνώντος Κόμματος Εργατών Κορέας και επιδείξεις στρατιωτικής ισχύος με δεκάδες πολεμικά πλοία, αεροπλάνα, πυρηνικά υποβρύχια και αεροπλανοφόρα, προκαλώντας και τα τελευταία ίχνη υπομονής και αυτοσυγκράτησης στην Πιονγιάνγκ. Τυπικό παράδειγμα η πρόσφατη παρουσία του πυρηνοκίνητου «USS George Washington» με 75 μαχητικά και πλήρωμα 6.000
στρατιωτικών - το οποίο απέπλευσε από ναυτική βάση νότια του Τόκιο.
Σε κάθε περίπτωση, η παρουσία των Αμερικανών σε σχέση με το θερμό επεισόδιο (ένα όντως από τα σοβαρότερα μετά το τέλος του Κορεατικού Πολέμου) δεν αφορά μόνοντις τεταμένες σχέσεις ΒορράΝότου στην Κορεατική Χερσόνησο. Αφορά και στις ευρύτερες αντιπαραθέσεις στη γεωπολιτική σκηνή, με προφανείς εκείνες που αφορούν στις επικίνδυνες ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις των ΗΠΑ έναντι της Κίνας στην ευρύτερη περιοχή αλλά και στο διεθνές προσκήνιο. Ιδιαίτερα όταν κανείς υπολογίσει την εντεινόμενη όσο και διαιωνιζόμενη καπιταλιστική κρίση, με ανησυχητικές σαφώς επιπτώσεις για τη διεθνή ειρήνη.

*Ο Κώστας Γουλιάμος είναι αντιπρύτανης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: