Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

ΕΝΕΡΓΩΣ

Οι διαστάσεις της διαδικτυακής διαρροής
Του Κώστα Γουλιάμου*
Φωτογραφία
Tο λιγότερο ατυχής μπορεί να χαρακτηρισθεί η δήλωση της ΥΠΕΧτων ΗΠΑ κ. Χίλαρι Κλίντον περί των διαρροών εγγράφων της αμερικανικής διπλωματίας (που δημοσιοποιήθηκαν από τον ιστότοπο του Wikileaks) ως μια «επίθεση κατά της διεθνούς κοινότητας». Η δήλωση της κ. Κλίντον προφανώς στερείται πολιτικής σοβαρότητας, καθότι επιδεικτικά θέλει να αγνοήσει το γεγονός πως οι εν λόγω διαρροές αποτελούν αποκλειστική υπόθεση της αμερικανικής πολιτικής, οι οποίες μάλιστα -ως έχουν- δεικνύουν και αποδεικνύουν, συν τοις άλλοις, τον κυνισμό των Αμερικανών διπλωματών. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο το γεγονός πως, λόγω των διαρροών, έχει κλονιστεί η συνεργασία των Αμερικανών με σύμμαχες και μη χώρες (λόγου χάρη, Γερμανία, Τουρκία, Ρωσία, Βέλγιο, Αργεντινή κ.λπ.). Ας σημειωθεί πως οι διαρροές των 250.000 εγγράφων του Στέητ Ντιπάρτμεντ έγιναν λιγότερο από ένα μήνα μετά από την αποκάλυψη 400.000 εγγράφων για τον πόλεμο στο Ιράκ και τέσσερις περίπου μήνες μετά τη δημοσιοποίηση 92.201 απόρρητων εγγράφων του αμερικανικού στρατεύματος για τον πόλεμο στο Αφγανιστάν. Βεβαίως τα έγγραφα του Στέητ Ντιπάρτμεντ, τα οποία άρχισαν να δημοσιοποιούνται, δεν είναι «άκρως απόρρητα» όπως προανήγγειλε η WikiLeaks, αλλά διαβαθμισμένα ως «εμπιστευτικά». Ορισμένα δε εξ αυτών φέρουν το χαρακτηρισμό «απόρρητα». Πρόκειται συνεπώς για αναφορές και τηλεγραφήματα που έφθασαν στο Στέητ Ντιπάρτμεντ από το 2004 ώς και το Μάρτιο του 2010. Όχι δηλαδή για έγγραφα που προέρχονται μέσα από τα αρχεία του. Ωστόσο, πέραν κάποιων αυθύπαρκτων ερωτημάτων τύπου «ποιος κρύβεται πίσω από τις διαρροές και τι προσπαθεί να επιτύχει», προκύπτει πλέον ένα επίμαχο ζήτημα άμεσα συνδεδεμένο με την πραγματική εικόνα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και στόχων στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ ή στο Ιράν. Μέσω λοιπόν των εγγράφων, αποδεικνύεται εν τοις πράγμασι πως αμερικανικοί και ΝΑΤΟϊκοί κύκλοι διέπραξαν κατά συρροήν εγκλήματα πολέμου, με εκατοντάδες άμαχους νεκρούς σε περιστατικά που δεν έχουν καταγραφεί επισήμως και έχουν σκοπίμως αποσιωπηθεί. Αυτή η διαπίστωση ενισχύεται και από τον αμερικανικό Τύπο. Τα έγγραφα περιγράφουν επεισόδια αστυνομικής ωμότητας, μικρής και μεγάλης διαφθοράς, εκβιασμούς και απαγωγές. Ορισμένοι αστυνομικοί λιποτακτούν και εντάσσονται στις τάξεις των Ταλιμπάν. Άλλοι κατηγορούνται για συνεργασία με αντάρτες, λαθρεμπόρους όπλων και ληστές.
Σε κάθε περίπτωση, η όλη υπόθεση της ηλεκτρονικής διαρροής αποκαλύπτει το πραγματικό πρόσωπο του ιμπεριαλιστικού πολέμου, ωμό και φονικό, σε μια στιγμή που η αντίθεση των Αμερικανών πολιτών αυξάνεται διαρκώς, ενώ το Κογκρέσο βρίσκεται σε «αδιέξοδο» όσον αφορά στην ψήφιση επιπρόσθετων κονδυλίων που ζητά το Πεντάγωνο για τον πόλεμο του Αφγανιστάν. Την ίδια στιγμή, το κέντρο βάρους έχει μεταφερθεί στον ιδρυτή της ιστοσελίδας Wikileaks, Τζούλιαν Ασάντζ, κατ’ αρχάς με το ένταλμα σύλληψης που εξέδωσε εις βάρος του η Ιντερπόλ. Παράλληλα, η κ. Σάρα Πέιλιν ζήτησε να αντιμετωπιστεί το Wikileaks ως «τρομοκρατική οργάνωση», ενώ ο πρώην προεδρικός υποψήφιος Μάικλ Χακάμπι κάλεσε για τη δολοφονία του. Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Κάλγκαρι και σύμβουλος του Καναδού πρωθυπουργού Στίβεν Χάρπερ, Τομ Φλάναγκαν επίσης πρότεινε τη δολοφονία του Ασάντζ κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στο δίκτυο CΒCΝews. Εν πάση περιπτώσει, παρατηρούμε πως η κυβέρνηση των ΗΠΑ απάντησε με ‘πολεμική επιχείρηση’ για να πιάσει τον δράστη και να μπλοκάρει τη δημοσιότητα. Ωστόσο τέτοιες κινήσεις κωδικοποιούν ένα συμπέρασμα: πως η αμερικανική δύναμη δείχνει να μη «σέβεται τον εαυτό» της και, πρωτίστως, τα ιδανικά του συντάγματός της. Συμμερίζομαι εκείνη τη θέση που πιστεύει πως υπάρχει ελπίδα εφόσον κινηθούν και μέσα στις ΗΠΑ δυνάμεις που έχουν τιμήσει και τιμούν τη δημοκρατική παράδοση, ώστε να προστατευθεί το υπέρτερο αγαθό της ενημέρωσης του λαού για τις δημόσιες υποθέσεις. Και έτσι να υπάρχει η δυνατότητα να νικήσουν τις δυστυχώς πανίσχυρες πλέον δυνάμεις της μυστικής κρατικής δράσης του «βαθέος κράτους» των ΗΠΑ. Όπως προσφυώς γράφτηκε, δεν μπορούμε να ξέρουμε αν η υπόθεση WikiLeaks θα είναι το κύκνειο άσμα της ελευθερίας στο διαδίκτυο. Πολλά συνηγορούν πως όχι. Τίποτα, όμως, δεν αποκλείεται. 
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ
*Ο Κώστας Γουλιάμος είναι Αντιπρύτανης
του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου

Δεν υπάρχουν σχόλια: