Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010

Θεωρίες ακινησίας

Του Γιωργου Λακόπουλου glakopoulos@ dolnet.gr
Αρχίζουµε µε Φυσική. «Αδράνεια καλείται η χαρακτηριστική ιδιότητα της ύλης να αντιδρά σε ό,τι επιχειρεί να µεταβάλει την κατάστασή της». Ενα παράδειγµα; Αυτό που συµβαίνει στο ελληνικό πανεπιστήµιο. Οι διοικήσεις των ΑΕΙ και οι επιµέρους οµάδες της ακαδηµαϊκής κοινότητας δηλώνουν ευθέως την απόφασή τους να µην επιτρέψουν καµία αλλαγή. Ή, αν επιτρέψουν, να προέρχεται από δική τους πρωτοβουλία. ∆εν πρέπει να υπάρχει στον κόσµο άλλη πανεπιστηµιακή κάστα στην οποία, αντί να διακινούνται ιδέες για την επιστήµη, την έρευνα και τη διδασκαλία, διακινούνται θεωρίες ακινησίας για τη διοίκηση και τη λειτουργίατων πανεπιστηµίων.

Οπως προκύπτει από τις αποφάσεις των οργάνων των ΑΕΙ και τις ανακοινώσεις των συνδικαλιστικών οργανώσεων των καθηγητών, η Αννα ∆ιαµαντοπούλου πρέπει να... αποσύρει αµέσως το σχέδιο που κατέθεσε για διάλογο. Και η Βουλή να συζητήσει τις προτάσεις που θα καταθέσουν οι πανεπιστηµιακοί!

Τι λένε αυτές οι προτάσεις; Το περιέγραψε πολύ εύστοχα χθες στα «ΝΕΑ» η καθηγήτρια Βάσω Κιντή: ζητούν να ισχύσει αυτό που ήδη ισχύει! ∆ηλαδή, οι καθηγητές αξιώνουν να µην αλλάξει τίποτε στο πανεπιστήµιο. Ή, αν αλλάξει, να τελεί υπό τον έλεγχό τους. Ετσι αντιλαµβάνονται τη δηµοκρατική εκπαίδευση. ∆εν είναι καινούργια θεωρία, υπάρχει από τη δεκαετία του 1980 και τον νόµο-πλαίσιο. Αυτή η θεωρία ωφέλησε, όντως, τη δηµοκρατία. Αλλά έβλαψε την εκπαίδευση.

Από την ευδόκιµη θητεία της στην Εσπερία η Αννα ∆ιαµαντοπούλου απέκτησε αίσθηση του σύγχρονου πανεπιστηµίου, όπως το εννοούν στα µεγαλύτερα ακαδηµαϊκά κέντρα του κόσµου. Το σχέδιο αλλαγών που προτείνει, στην πραγµατικότητα είναι το φιλί της ζωής στη θνήσκουσα Τριτοβάθµια Εκπαίδευση. Πρακτικά βάζει το πανεπιστήµιο να λειτουργεί ως πανεπιστήµιο, ως βασική προϋπόθεση επιβίωσής του σε µια περίοδο που όλα αλλάζουν προς όλες τις κατευθύνσεις ταυτόχρονα. Οι καθηγητές απάντησαν ότι δεν δέχονται καν να συζητήσουν. Οπως δεν δίνουν στοιχεία για τη λειτουργία των ιδρυµάτων τους στο υπουργείο που τους χρηµατοδοτεί, ή στη Βουλή. Σαν να βρίσκεται το ελληνικό πανεπιστήµιο εκτός της ελληνικής επικράτειας και, άρα, δεν ισχύουν οι νόµοι της στο έδαφός του! Ισχύει µόνο ο νόµος της αδράνειας. Οπως θα έλεγε ο άγγλος συγγραφέας Κιθ Τσέστερτον: «∆εν είναι ότι δεν βλέπουν τη λύση. ∆εν µπορούν καν να δουν το πρόβληµα».

Δεν υπάρχουν σχόλια: