Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

Ερωτήσεις στον κ. Πρωθυπουργό για τα νέα μέτρα στην παιδεία


Κ. Πρωθυπουργέ, 

Σχετικά με όσα ανακοινώσατε στην ΔΕΘ για την “επανάσταση” στην παιδεία, δεν μας είπατε πώς θα γίνουν αυτές οι “ανατροπές”, αυτή η “επανάσταση”. Με τι προσωπικό; Με πόσες χαμένες διδακτικές ώρες; Με πόσους μαθητές ανά τμήμα; Αλήθεια, ξέρετε πόσα σχολεία έκλεισαν φέτος ή συγχωνεύθηκαν;

Έτσι θα διδάσκεται το μάθημα της Αγάπης

Αποκαλύπτουμε όλα όσα περιλαμβάνει 
για το μάθημα των Θρησκευτικών το νέο αναλυτικό πρόγραμμα 
Φωτογραφία
Ισως ξαφνιαστούν κάποιοι όταν διαπιστώσουν πως τα Θρησκευτικά αποτελούν ένα χρήσιμο μάθημα για μια πολυπολιτισμική κοινωνία», είχε πει τον Ιούλιο του 2009 ο πρόεδρος της Επιτροπής Διαμόρφωσης Αναλυτικών

ΕΝΕΡΓΩΣ

Ισορροπίες ακινησίας
Φωτογραφία
Του Κώστα Γουλιάμου*
Στο άρθρο της προηγούμενης εβδομάδας είδαμε πώς ένας δεύτερος Αρμαγεδδώνας κρίσης είναι ante portas στην Ευρωπαϊκή Ένωση (και όχι μόνο). Αναμφίβολα, ο υπό εκκόλαψη «νέος» κύκλος οικονομικής κρίσης αποτελεί παράγωγο πολλών δεδομένων. Σε κάθε περίπτωση, την κρίση και τους κύκλους της ορισμένοι αναλυτές - νεοφιλελεύθερης και σοσιαλφιλελεύθερης λογικής - εντοπίζουν στην ανάδειξη νέων δυνάμεων στο υπό διαμόρφωση πολυπολικό διεθνές σύστημα. Απέναντι σε αυτές τις δυνάμεις βρίσκονται οι παλαιές που, σύμφωνα με αυτή την ερμηνεία, προσπαθούν να διατηρήσουν τις πλεονεκτικές οικονομικές και πολιτικές θέσεις τους. Προσθέτουν, επίσης, στα δεδομένα της ερμηνείας τους τη σκληρή σύγκρουση μεταξύ κρατών και χρηματοοικονομικών αγορών, την πλεονεξία των golden boys αλλά και τις εθνικές στρατηγικές για απόσπαση πλεονάσματος με στόχο τη διασφάλιση υλικής ευημερίας από τη διεθνή αγορά.
Θα γενίκευα, υποστηρίζοντας ότι αυτές οι ερμηνείες είναι μονοδιάστατες αφού επαναπαύονται σε μια εξόχως περιγραφική εξήγηση και ανάλυση της κρίσης. Αδυνατούν ή δεν θέλουν να κατανοήσουν πως η διεθνής κοινότητα βιώνει εδώ και χρόνια μια δομική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος. Είμαστε όντως σε μια περίοδο όπου το μέλλον έγινε παρόν, που στο μεταξύ μόνο οι μισθωτοί και οι εργαζόμενοι πληρώνουν το λογαριασμό. Με την ακραία εμμονή και πάλι σε εκείνες τις επιλογές νεοφιλελευθερισμού που έχουν οδηγήσει τον κόσμο στο σημερινό αδιέξοδο, οι πολίτες ανά την Ευρώπη έχουν αρχίσει να συνειδητοποιούν ότι η καθιέρωση, φερ’ ειπείν, του «ευρώ» δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στη νομισματική πολιτική ή, έστω, σ’ έναν οικονομικό ντετερμινισμό και δημοσιονομικό συντονισμό. Εν ολίγοις, το «ευρώ» (ως νόμισμα «μη-κράτους», και αυτό συνιστά παγκόσμια παραδοξολογία) εξαρτάται όχι μόνο από την οικονομική πολιτική ή τις οικονομικές επιδόσεις αλλά και την εξωτερική πολιτική και, κυρίως, τη συνεκτικότητα και συνοχή της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά συνέπεια, η διαιωνιζόμενη αδυναμία (κρίση) της ευρωπαϊκής οικονομίας αποτελεί συνάρτηση πολιτικής αδυναμίας της συντριπτικής πλειοψηφίας των κρατών-μελών της Ε.Ε. να διαμορφώσουν πολιτικές πέραν του νεοφιλελεύθερου μοντέλου αγοράς. Αιχμάλωτα στους νόμους της βαρύτητας που οι υπερεθνικές ελίτ του «ευρω-ατλαντικού» άξονα δημιούργησαν (π.χ. χρηματοοικονομική παγκοσμιοποίηση) μέσα στους κόλπους των Βρυξελλών, εκκολάπτουν πλέον ισορροπίες ακινησίας. Εν ολίγοις, δημιουργούν ένα επικίνδυνο πεδίο «μη-πολιτικής» που, ως τέτοιο, είναι αδύναμο να αποτρέπει - μεταξύ άλλων την περιοδική αποσταθεροποίηση οικονομιών. Όσο λοιπόν αυτό το μοντέλο πολιτικής διαχείρισης συνεχίζεται, τόσο θα εντείνεται και ο κίνδυνος να επηρεαστούν θέματα δημοκρατίας, θεσμών, κοινωνικού κράτους και κοινωνικής οργάνωσης. Μέχρι σήμερα - και αποδείχτηκε εν τοις πράγμασι - οι ευρωπαϊκές κοινωνίες κατείχαν μια επίπλαστη ευημερία. Και αυτό έγινε επειδή είτε δεν αντιλήφθηκαν είτε δεν ήθελαν να (ανα)γνωρίσουν τις αρνητικές επιπτώσεις ή εμπλοκές που θα είχαν για το μέλλον αποφάσεις που μάγευαν το παρόν. Ο κύκλος βέβαια των κρίσεων επιτάχυνε και, συνάμα, αποκάλυψε όλες τις συστημικές αδυναμίες του καπιταλιστικού συστήματος και του πολιτικού του βραχίονα, του νεοφιλελευθερισμού. Από εδώ και πέρα όμως μισθωτοί και εργαζόμενοι αναμένεται να παλέψουν μέσα από προοδευτικά πολιτικά σχήματα και οργανώσεις ώστε οι σημερινές κραυγαλέες ανισότητες να δώσουν τη θέση τους σε ένα νέο κύκλο επιδίωξης της ισότητας και της δικαιοσύνης, καταλύοντας έτσι τις κατεστημένες πρακτικές της πολιτικής ακινησίας. Αναμένεται, με άλλα λόγια, μια μορφή πολιτικής και ταξικής πάλης με στόχο τη διαμόρφωση μιας ισχυρής κοινωνικής συμμαχίας ώστε να επανέλθει η πολιτική ως εργαλείο επίλυσης σοβαρών προβλημάτων. Άλλωστε δεν υπάρχει άλλος δρόμος πλην αυτού της υπέρβασης της οικολογικής και οικονομικής κρίσης αλλά και της κοινωνικής πόλωσης που εκτρέφει ο παγκοσμιοποιημένος νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός. Σε κάθε περίπτωση, αυτή η πολιτική υπέρβαση εμπεριέχει όλα εκείνα τα στοιχεία της συλλογικής ορθολογικότητας που χρειάζεται για τη λειτουργία της μια δημοκρατική κοινωνία για να ξεφύγει από τον αταβισμό των ισορροπιών ακινησίας.

* Ο Κώστας Γουλιάμος είναι Αντιπρύτανης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου. 

Πρώτο κουδούνι τη Δευτέρα σε 15.000 σχολεία όλης της χώρας

Αγιασμός με κενά και λιγότερα χρήματα
 Με τον καθιερωμένο αγιασμό σε όλα τα σχολεία της χώρας και τη διανομή των βιβλίων στους μαθητές ξεκινά σήμερα,  Δευτέρα η νέα σχολική χρονιά. Συνολικά, σε όλη τη χώρα θα ανοίξουν 15.000 σχολεία, με 1.350.000 μαθητές και 160.000 εκπαιδευτικούς.

ΚΑΛΗΜΕΡΑ

ΚΑΛΗΜΕΡΑ 
ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥΣ