Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Τετάρτη, 19 Ιανουαρίου 2011

κατό χρόνια απ’ τον θάνατο (2)

Σταµάτη Φασουλή (ΤΑ ΝΕΑ)

Προσωπικά για λόγους εντελώς τυχαίους, αλλά και µοιραίους συγχρόνως γνώρισα τον Παπαδιαµάντη. Μικρός πολύ το καλοκαίρι της πρώτης δηµοτικού πήγαµε µε το καΐκι του πατέρα µου στη Σκιάθο. Μας άφησε εκεί να κάνουµε διακοπές και τέλος Αυγούστου θα ‘ρχόταν να µας πάρει. Τότε δεν το ‘ξερα, αλλά αυτό το καλοκαίρι έµελλε να ήταν το καλοκαίρι της ζωής µου. Μέσα σ’ όλα τα µυστήρια που ανοίχτηκαν µπροστά µου – ρόδινα ακρογιάλια, σώµατα γυµνά, βραδιές που άκουγα τα βήµατα της Φραγκογιαννούς έξω απ’το παράθυρό µου, καβγάδες µ’ όλη τη γειτονιά στο πόδι και µια γυναίκα µε κοτσίδες να τρίβει µε τα δυο χέρια ανάµεσα τα σκέλιατης ωρυόµενη «Η π....α είναι γλυκειά. Η π....α είναι γλυκιά», τη µητέρα µου να κολυµπάει σαν όνειρο στο κύµα, µέσα απ’ τα πεύκα να ταξιδεύει το φεγγάρι και ξαφνικά µια µέρα σαν για να δούµε µια γειτόνισσα, σαν για να πάµε βόλτα, βρεθήκαµε στο σπίτι του Παπαδιαµάντη. Μη φανταστείτε τίποτα επίσηµο. Ενα σπιτάκι όπως όλα, διώροφο, µας άνοιξαν κάτι γυναίκες – Ανιψιές; Γειτόνισσες συγγενείς; Ούτε που ήξερα. Εγώ καρφώθηκα στο τζάκι. Ενα µισοκαµένο κούτσουρο πάνω στη στάχτη. Αδύνατον να µου βγάλεις απ’ το µυαλό ότι είχε µείνει εκεί από τον θάνατό του. Οτι έσβησε η φωτιά µαζί του. Κι ας είχαν περάσει πάνω από 50 χρόνια. Πήγα κι αγόρασα τη «Φόνισσα». Τη διάβασα στο ταξίδι του γυρισµού και ζούσα ξανά µαζί της όλο το νησί, που ήταν τόσο ανάγλυφο και τρισδιάστατο στο βιβλίο όσο και εντός µου. Οταν φτάσαµε στον Πειραιά έτρεξα πήρα τη «Νοσταλγό», το «Ονειρο στο κύµα» και σιγά σιγά όλα τα άλλα έργα. Εκτός από τους «Εµπόρους των Εθνών». Γιατί; Ανάθεµα κι αν ξέρω. Αγνωστο. Οταν αργότερα στο σχολικό βιβλίο είδα γραµµένο µε έντονα µαύρα γράµµατα τον τίτλο «Η ΣΤΑΧΟΜΑΖΩΧΤΡΑ»,  ένα ολόκληρο σύµπαν εξερράγη µπροστά µου κι απλώθηκε καλπάζοντας στον χώρο και τον χρόνο µε τους ήλιους, τους πλανήτες, τους γαλαξίες σε µια αέναη κίνηση και τη «Σκιάθο» στο κέντρο του κόσµου και το καΐκι του «πατρός» µεταλλαγµένο σε διαστηµόπλοιο που γράφει στην πλώρη του µε φωσφορίζοντα γαλαζοπράσινα στοιχεία το όνοµά του. «Η Ναυς των Ονείρων».

Δεν υπάρχουν σχόλια: