Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Σάββατο, 8 Ιανουαρίου 2011

Κυρία υπουργέ πρέπει να καταλάβετε ότι

Μεγάλη αναταραχή δημιουργήθηκε στα πανεπιστήμια, στο τέλος του χρόνου, με την εξαγγελία του προγράμματος του υπουργείου Παιδείας για την αναμόρφωση –αναδιάρθρωση του νομικού πλαισίου, που επί 30 χρόνια όριζε τους κανόνες του παιχνιδιού στον ευρύτερο χώρο της Παιδείας. Η υπουργός, με αυστηρό, σχεδόν ατσάλινο βλέμμα είπε «θα σας εξελίξω» και οι πρόεδροι πολλών Σχολών απάντησαν… «μολών λαβέ».
Τί είναι αυτό, άραγε, που κάνει οποιαδήποτε εξελικτική διαδικασία στην πατρίδα μας μια τραυματική υπόθεση; Εξελίσσομαι, σημαίνει πατάω σε αυτό που έχω και το «πηγαίνω παρακάτω»… Τί είναι αυτό που ο κατεξοχήν προοδευτικός χώρος των πανεπιστημίων, που ως κύρια δομή τους έχουν τον ορισμό της πρωτογενούς γνώσης και του πειράματος, αδυνατούν τόσα χρόνια να εξελίξουν τον εαυτό τους; Σκεφτείτε έναν κυβερνητικό εκπρόσωπο στην Αμερική να πει στο Harvard «θα σας εξελίξω» !
Εκ πρώτης όψεως ο διάλογος φαίνεται παιδαριώδης. Και στις δύο περιπτώσεις  -και στην Ελλάδα της κυρίας Διαμαντοπούλου και, βεβαίως, στην Αμερική- κάτι τέτοιο είναι αδύνατο, μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Νιώθω ότι το κείμενό μου, μέχρι στιγμής, κρύβει μια ειρωνεία και μια υπεροψία, όμως δεν είναι αυτός ο σκοπός μου. Ο σκοπός μιας παρέμβασης θα πρέπει να έχει κάποια πραγματική διάσταση και αυτή είναι η πρόθεση μου. Και ως πανεπιστημιακός γνωρίζω καλά πως δεν είναι αλήθεια ότι σε καμία σχολή δεν παράγεται πρωτογενής δημιουργία. Αντίθετα μάλιστα.
Υπάρχουν σημαντικοί πυρήνες που συμπλέουν και συνδιαλέγονται με τη διεθνή πρωτοπορία. Είναι θα έλεγα και τα σύγχρονα «κρυφά σχολειά». Ομάδες ή μονάδες που παράγουν και εξάγουν πρωτογενή γνώση διεθνώς. Άνθρωποι που κινούνται μοναχικά και σιωπηλά, προσφέροντας στη διεθνή κοινότητα.
Άνθρωποι που αμφιβάλλω αν το υπουργείο τους γνωρίζει. Όμως, αντίθετα, από πολιτικής άποψης δεν γνωρίζω κανέναν πολιτικό, διακομματικά -που να πέρασε από το υπουργείο Παιδείας- που με τη σκέψη του, με τις μελέτες του και τις δεκάδες επιτροπές που δημιούργησε να συνέβαλε, έστω και στο ελάχιστο, σε αυτό που ορίζουμε ως προσφορά πρωτογενούς πολιτικής σκέψης στη διεθνή κοινότητα.
Η συμπεριφορά τους μοιάζει με των παλαιών και, βεβαίως, νεότερων κριτικών τέχνης και διευθυντών μουσείων, που ως μεταφραστές των πολιτισμικών γεγονότων του εξωτερικού  διεκδικούν θέσεις εξουσίας.
Το ελληνικό πανεπιστήμιο δε χρειάζεται μεταφραστές της διεθνούς εμπειρίας και εφαρμογής της βιαίως στην ελληνική πραγματικότητα. Η Πολιτεία και ασφαλώς η κυβέρνηση δεν είναι το πολιτισμικό προϊόν, αλλά ο φορέας έκφρασης ενός πολιτισμικού φαινομένου που καλείται να το εντοπίσει. Θα πρέπει, δηλαδή η κα υπουργός, να καταλάβει ότι δεν είναι αυτή το πολιτισμικό προϊόν, αλλά ο φορέας που θα το ανακαλύψει και θα το εκφράσει.
Κώστας ΒαρώτσοςΤο φαινόμενο αυτό της εναλλαγής των ρόλων στην ελληνική κοινωνία είναι διάχυτο. Είχαμε κατά καιρούς υπουργούς Πολιτισμού που νόμιζαν ότι αυτοί ήταν το έργο τέχνης! Το ίδιο, ίσως, νομίζει η υπουργός Παιδείας μας: Ότι μεταφράζοντας τη διεθνή εμπειρία γίνεται η ίδια πρωτογενής ύπαρξη!

Δεν υπάρχουν σχόλια: