Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Τετάρτη, 19 Ιανουαρίου 2011

Χαβούζα το Πανηπειρωτικό

Γράφει ο Αντώνης Γιωτίτσας
Σήμερα στο Πανηπειρωτικό Στάδιο βρέθηκε ένα Δημοτικό Σχολείο, προφανώς για εκδρομή. Όμορφες εικόνες, με το στάδιο να γεμίζει παιδικές φωνές, τα πιτσιρίκια, έχοντας άφθονο χώρο, να τρέχουν ελεύθερα και να χαίρονται το παιχνίδι απαλλαγμένα απο το φόβο αυτοκινήτων και λοιπών κινδύνων, ο καιρός σύμμαχος, γενικά όλα καλά.
Μέχρι που ήρθε η ώρα της αναχώρησης του σχολείου. Καθώς το Στάδιο άδειαζε λοιπόν άρχισε να φαίνεται αυτό που έμεινε πίσω. Σκουπίδια σε κάθε γωνιά του Σταδίου. Άφθονα σκουπίδια. Πλαστικά μπουκάλια, σακούλες, τενεκεδάκια και οτι μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νούς βρίσκοντνα απ' άκρη σε άκρη. Οι φωτογραφίες που σας επισυνάπτω δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αποδώσουν την πραγματική εικόνα που αντίκριζε κάποιος που βρισκόταν εκεί.
Φυσικά οι πιτσιρικάδες είναι οι τελευταίοι που ευθύνονται για την κατάσταση αυτή. Πόσο μάλλον οταν μιλάμε για μικρές τάξεις του Δημοτικού. Τα "συγχαρητήρια" μου λοιπόν στους υπεύθύνους:
  • Πρώτα απο όλα στους γονείς των παιδιών. Γιατί η παιδεία του καθενός ξεκινάει απο το σπίτι και προφανώς οι πιτσιρικάδες τέτοιες εικόνες θα έχουν αποκομίσει και θα τις μιμούνται.
  • Δεύτερον στους δασκάλους των παιδιών οι οποίοι απαθέστατα αποχωρούσαν απο το Στάδιο αφήνοντας την χαβούζα πίσω και καμιά φορά κλωτσούσαν και κανα πεταμένο μπουκάλι. Δάσκαλε που δίδασκες....
  • Τρίτον, στους υπεύθυνους του Σταδίου οι οποίοι φρόντισαν για ένα τεράστιο χώρο όπως είναι το Πανηπειρωτικό να έχουν κάδους απορριμμάτων που μετριούνται στα δάχτυλα ενός χεριού. 
Κατά τα άλλα όλοι μας κατακρίνουμε Πακιστανούς και λοιπούς μετανάστες επειδή (οι συνθήκες τους ανάγκασαν) είναι βρωμιάρηδες. Τα χάλια μας δεν τα βλέπουμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: