Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011

οιος αποφασίζει

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ  (ΤΑ ΝΕΑ)
Ο νεοεκλεγείς δήµαρχος του Πειραιά δήλωσε τις προάλλες ό,τι δεν θα επιτρέψει συνενώσεις σχολείων στην περιοχή του! Για τις εγχειρήσεις σκωληκοειδίτιδας στο τοπικό νοσοκοµείο δεν έχει µιλήσει ακόµη.
Να το σοβαρέψουµε. Στην εκπαίδευση η αξιολόγηση των πραγµάτων γίνεται µε εκπαιδευτικά κριτήρια. Συνεπώς η δηµαρχία είναι αναρµόδια για τη δοµή και το περιεχόµενο του σχολείου. Θα ήταν προτιµότερο να φροντίσει ο δήµαρχος για το περιεχόµενο του καλοριφέρ στα σχολεία. Αυτό είναι στην αρµοδιότητά του.
Γιατί δήµαρχοι και βουλευτές έγιναν ξαφνικά ειδικοί στην οργάνωση της εκπαίδευσης; Απλούστατα για να πάνε µε τα νερά όσων ψηφοφόρων αντιδρούν – για τους δικούς τους λόγους. Οι οποίοι είναι καλοί και άγιοι, αλλά δεν έχουν σχέση µε την εκπαίδευση.
Δεν νοείται το επιχείρηµα: «αν φύγει το σχολείο θα ερηµώσει το χωριό». Γιατί ο ρόλος του σχολείου δεν είναι να δίνει ζωή στο χωριό. Είναι να εκπαιδεύει σωστά τους µαθητές του χωριού. Και αυτό δεν γίνεται όταν ένας δάσκαλος διδάσκει σε έξι τάξεις. Ή όταν υπάρχει... µισό Λύκειο, µε µία ή δύο τάξεις.

Και οι αποστάσεις που πρέπει να διανύσουν οι µαθητές; Είναι ένα πρόβληµα. Αλλά ανάµεσα σε δυο αγαθά προτιµάται το σηµαντικότερο. Το ζητούµενο δεν είναι να µην ανεβοκατεβαίνουν σε λεωφορεία οι µαθητές – το κάνουν άλλωστε όσοι φοιτούν στα «καλά» ιδιωτικά σχολεία των πόλεων. Είναι ότι το σχολείο πρέπει να τους προσφέρει πλήρες εκπαιδευτικό πακέτο. Ο συγκεντρωτικός χαρακτήρας της εκπαιδευτικής γεωγραφίας είναι συνάρτηση της ποιότητάς της.

Εδώ δεν ισχύει «κάθε πόλη και στάδιο...». Είδαµε άλλωστε το αποτέλεσµα στην Τριτοβάθµια  Εκπαίδευση όπου εφαρµόστηκε...

Η Αννα Διαµαντόπουλου είχε πει εξαρχής ότι η εκπαίδευση υπάρχει µόνο για τους µαθητές. Οχι για τους εκπαιδευτικούς που αντιδρούν στις συνενώσεις γιατί χάνονται µερικές διευθυντικές θέσεις. Ούτε φυσικά για τις δηµόσιες σχέσεις των τοπικών πολιτευτών.

Αλλά οι µαθητές δεν εξυπηρετούνται ακόµη και όταν το σχολείο βρίσκεται δίπλα στο σπίτι τους, εάν δεν παρέχει πλήρες εκπαιδευτικό πρόγραµµα. Ο σκοπός του σχολείου είναι να προετοιµάσει τους µαθητές για την υπόλοιπη ζωή τους. Σε αυτό δεν πρέπει να αποτύχει. Γιατί όπως είχε πει ο αµερικανός προπονητής Τζον Γούντεν: «Η αποτυχία της προετοιµασίας είναι προετοιµασία της αποτυχίας».

Δεν υπάρχουν σχόλια: