Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

«Έσβησε» ο Ιάκωβος Καμπανέλλης

Γράφει ο Δημήτρης Χαλιώτης
Ενας από τους σημαντικότερους δημιουργούς του 20ου αιώνα, ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, άφησε την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο της Αθήνας, σε ηλικία 89 ετών.Ο θεατρικός συγγραφέας νοσηλευόταν τoυς τελευταίους μήνες σε ιδιωτικό θεραπευτήριο της Αθήνας, καθώς έπασχε από νεφρική ανεπάρκεια. Μάλιστα στις αρχές Φεβρουαρίου είχε κυκλοφορήσει η είδηση ότι έχασε τη μάχη με τον θάνατο, γεγονός το οποίο διαψεύστηκε λίγες ώρες αργότερα.
Μετά από μακρά ασθένεια όμως τελικά ''έσβησε'' σήμερα, 29 Μαρτίου 2011, βυθίζοντας στο πένθος τη θεατρική οικογένεια, αφού ήταν ένας από τους σπουδαιότερους συγγραφείς του ελληνικού μεταπολεμικού θεάτρου.
Τα έργα του "Η Αυλή των θαυμάτων", "Παραμύθι χωρίς όνομα", "Βίβα Ασπασία", "Οδυσσέα γύρισε σπίτι" και "Το μεγάλο μας τσίρκο" (που αποτελούν απλά μέρος της εργογραφίας του) σφράγισαν τη μεταπολεμική ελληνική θεατρική ιστορία, δημιουργώντας σχολή και εισάγοντας στο ελληνικό θέατρο τον νεορεαλισμό.
Στον ίδιο ανήκουν και τα σενάρια δύο ταινιών, που σήμαδεψαν το ελληνικό σινεμά: η ''Στέλλα'' του Μιχάλη Κακογιάννη και ο ''Δράκος'' του Νίκου Κούνδουρου.
Γεννήθηκε στη Νάξο το 1922 και η ενασχόλησή του με το θέατρο ξεκινάει μετά το 1945. Έχει προηγηθεί η αντιστασιακή του δράση και η αιχμαλωσία του από τους Ναζί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Χάρη σε αυτή του την εμπειρία θα γράψει αργότερα τον συγκλονιστικό κύκλο ποιημάτων ''Μαουτχάουζεν'', που μελοποίησε πολλά χρόνια μετά ο Μίκης Θεοδωράκης.
Η πρώτη συγγραφική του εμφάνιση στο θέατρο γίνεται το 1950 με το έργο ''Χορός πάνω στα στάχυα'', που παρουσιάζεται από τον θίασο Λεμού.
Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης δεν ήταν απλώς ένας σπουδαίος συγγραφέας. Είναι κομμάτι του πολιτισμού μας. Είναι εισηγητής μίας ολόκληρης σχολής για το ελληνικό θέατρο και ένας δημιουργός με σπάνιο ήθος, που υπηρέτησε με περισσή συνέπεια τις ιδέες του και τα οράματα του σε εξαιρετικά δύσκολες εποχές για την χώρα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα το θεατρικό του έργο ''Το μεγάλο μας τσίρκο''΄, που όταν ανέβηκε από τον θίασο Καρέζη - Καζάκου το 1973 κι ενώ ακόμα η Χούντα καταδυνάστευε την Ελλάδα, μετατράπηκε σε σύμβολο ελευθερίας και αντίστασης, οδηγώντας πολλές φορές τον Καμπανέλλη και τους συντελεστές της παράστασης στην ασφάλεια.
Είναι βέβαιο ότι, αν και φεύγει πλήρης ημερών, θα μας λείψει... Και δεν μπορούμε παρά να τον ευγνωμονούμε γιατι απλά υπήρξε ανάμεσά μας...
Μοιάζει όμως ανακουφιστικό να σκεφτόμαστε ότι μετά από μακρά ασθένεια και πολύχρονη ταλαιπωρία, ο Ιάκωβος Καμπανέλλης πάει να συναντήσει την αγαπημένη του σύζυγο, Νίκη, που ''έφυγε'' (χωρίς σε εκείνον να του το πουν) πριν από λίγες μέρες, στις 24 Μαρτίου. Τραγική ειρωνία; Μάλλον μία πραγματική ιστορία αγάπης, που θα συνεχιστεί επ' αόριστον...

nooz

Δεν υπάρχουν σχόλια: