Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Δευτέρα, 4 Απριλίου 2011

«Συνεχίζονται οι προσλήψεις γυμναστών με 4ωρη απασχόληση στα δημοτικά σχολεία»

Του Γιώργου Τρούλη* 
Στην αρχή της σχολικής χρονιάς δόθηκε η εντύπωση στην εκπαιδευτική κοινότητα ότι θα έπαυαν πλέον να υπάρχουν ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί. Ένα θετικότατο βήμα εργασιακών σχέσεων στον χώρο της εκπαίδευσης και ιδιαίτερα για την εκπαιδευτική διαδικασία, μιας και ο εκπαιδευτικός θα μπορούσε να ζει μόνο από αυτή την εργασία του κι όχι από δεκάδες ώρες ιδιαίτερων μαθημάτων ή άλλων εργασιών παράλληλα. 
Δεν πέρασαν πολλοί μήνες όμως και τον Φεβρουάριο του 2011, ύστερα από εκτεταμένες αντιδράσεις που προκάλεσαν οι ελλείψεις γυμναστών σε δημοτικά σχολεία, είχαμε τις πρώτες προσλήψεις γυμναστών με απασχόληση 4 ωρών την εβδομάδα. Οι αντιδράσεις μας για το νέο εργασιακό καθεστώς που εγκαινίασε το υπουργείο παιδείας ήταν εντονότατες, μιας και η 4ωρη απασχόληση επιστρέφει τους εκπαιδευτικούς στην ωρομισθία με χειρότερους όρους.
Απ’ ότι φαίνεται όμως δεν “ίδρωσε το αυτί” τους και τέλος Μαρτίου κάλεσαν ξανά συναδέλφους γυμναστές να καλύψουν 4 ώρες την εβδομάδα, εκεί που σε πολλές περιοχές θα μπορούσαν να προσληφθούν γυμναστές πλήρους ωραρίου. Η λογική του “δίνω ψίχουλα” στους αδιόριστους εκπαιδευτικούς για να μην υπάρχουν αντιδράσεις δεν ταιριάζει στην εκπαίδευση και σε μια σοσιαλιστική αντίληψη για την εκπαίδευση. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της κοροϊδίας που συντελείται στους συναδέλφους μας γυμναστές ας σκεφτεί ο καθένας μας, ότι όσοι προσλαμβάνονται με αυτό το εργασιακό καθεστώς αμείβονται μεικτά με 11 ευρώ την ώρα, δηλαδή 9 ευρώ καθαρά. Ο μισθός της εβδομάδας τους είναι 36 ευρώ επομένως το μήνα αμείβονται με 144 ευρώ. Θεωρούμε απαράδεκτο να προσλαμβάνονται συνάδελφοι εκπαιδευτικοί για 4 ώρες την εβδομάδα. Το μεγάλο ερώτημα όμως είναι γιατί δεν προσλαμβάνονται πλήρους ωραρίου (24 ώρες) είτε μειωμένου (12 ώρες) σε περιοχές όπου υπάρχουν ανάγκες αλλά προτιμάται να προσλαμβάνονται μόνο για 4 ώρες; Συνέπεια αυτής της απαράδεκτης κατάστασης είναι η μη αποδοχή της πρόσληψης από τους γυμναστές, μιας και ο μισθός τους και μόνο δεν καλύπτει τα έξοδα μετακίνησης. Όσοι παρ’ όλα αυτά επιλέξουν να εργαστούν το κάνουν μόνο και μόνο για να αποκτήσουν προϋπηρεσία και να βρεθούν πιο κοντά στο διορισμό τους. Το υπουργείο παιδείας ποντάρει στην ανάγκη των εκπαιδευτικών για μοριοδότηση και εφευρίσκει μεσαιωνικού τύπου εργασιακές συνθήκες.
Αν αυτή η πολιτική δεν μας επιστρέφει δεκαετίες πίσω, τότε τι ακριβώς κάνει; Η υποκρισία της υπουργού παιδείας είναι εμφανής σε όλες τις πολιτικές της αποφάσεις και στα επιχειρήματα με τα οποία τις επενδύει. Τα επιχειρήματα της υπουργού μοιάζουν σαν τα στολίδια μιας καλύβας που θέλει με κάθε τρόπο να την περάσουμε για παλάτι. Είναι αδύνατον όμως να περάσουμε για παλάτι την καλύβα που έχει στολίσει με χαλιά και κουρτίνες, γιατί πολύ απλά βασίζεται σε παραπετάσματα. Η πολιτική αυτή δίνει βάρος στην οικονομική πλευρά του σχολείου και όχι στον ίδιο τον εκπαιδευτικό και στο σχολείο. Δίνει βάρος στην απελευθέρωση του σχολείου από την κρατική μέριμνα και την υπαγωγή του στους ιδιώτες. Το σχολείο της αγοράς που ονειρεύεται η υπουργός παιδείας δεν είναι δικό μας όνειρο. Είναι όνειρο των αγορών που υπηρετεί κι όχι του ελληνικού λαού. Δεν συναινούμε και δεν συντασσόμαστε με νεοφιλελεύθερες πολιτικές στην εκπαίδευση. 
* Ο Γιώργος Τρούλης είναι δάσκαλος –αναπληρωτής αιρετός του ΑΠΥΣΠΕ Κρήτης

Δεν υπάρχουν σχόλια: