Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Κυριακή, 1 Μαΐου 2011

ΕΝΕΡΓΩΣ: Λάθος διάγνωση, λάθος θεραπεία

Του Κώστα Γουλιάμου*
«Οι Αλεξανδρινοί ένοιωθαν βέβαια που ήσαν λόγια αυτά και θεατρικά» Κ. Καβάφης. Γράφαμε την περασμένη Κυριακή πως η επιμελής όσο και επιδεικτική προσφυγή του αντιπολιτευτικού λόγου στη ρητο-σοφιστεία λειτουργεί εις βάρος των θεσμών, αλλά και του δημοκρατικού αιτήματος των πολιτών για έναν ουσιαστικό εκσυγχρονισμό της πολιτικής μας κουλτούρας. Πλείστοι πολιτικοί αλλά και κόμματα φαίνεται να λειτουργούν ερήμην των πολιτών αγνοώντας κάτι βασικό: ότι, δηλαδή, σε αυτήν την ιστορική φάση μετεξέλιξης της κοινωνίας μας, οι πολίτες δεν μπορούν να
(απο)δεχθούν το ύφος και το ήθος των φανατικών κραυγών, πολύ δε περισσότερο για λόγους προεκλογικών εντυπώσεων. Ταυτόχρονα, έχω την πεποίθηση ότι ο φανατισμός και η όξυνση δεν αποτελούν τον πλέον ασφαλή δρόμο δημοκρατικού διαλόγου. Τουναντίον, οδηγούν σε λάθος διάγνωση των ζητημάτων που απασχολούν την κοινωνία και, ως εκ τούτου, σε λάθος θεραπεία. Επιπλέον, δίνουν την αίσθηση στην κοινή γνώμη πως ο αντιπολιτευτικός λόγος στερείται ουσιαστικών πολιτικών και δημοκρατικών επιχειρημάτων, γι’ αυτό και προσφεύγει σε φανατικές κραυγές και ψιθύρους ώστε να (συγ)καλυφθεί είτε το έλλειμμα πολιτικής παραγωγής είτε η εκκολαπτόμενη διασταύρωση συμμαχιών με ορίζοντα τις προεδρικές εκλογές. Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται πως ένα μεγάλο μέρος του αντιπολιτευτικού λόγου αγνοεί πως με την πρακτική των φανατικών κραυγών εκκολάπτεται η θεσμοθέτηση της πολιτικής αναξιοπιστίας. Οικοδομείται, αν δεν εμπεδώνεται, το φαινόμενο της πολιτικής απαξίωσης και, συνεπώς, της αποχής των πολιτών από τα κοινά (των εκλογών συμπεριλαμβανομένων). Το επισημάναμε και πρόσφατα. Αυτές είναι βουλευτικές και όχι προεδρικές εκλογές. Ωστόσο, αν ο αντιπολιτευτικός λόγος επιθυμεί να ασκήσει κριτική προς την κυβέρνηση, τότε οφείλει να αναγνωρίσει πως η μηδενιστική και η ισοπεδωτική προσέγγιση για το κυβερνητικό έργο ζημιώνει την ίδια την πολιτική της αντιπολίτευσης. Είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός πως σε όλες σχεδόν τις δημοσκοπήσεις η αξιοπιστία της αντιπολίτευσης βρίσκεται σταθερά στο ναδίρ; Τούτων δοθέντων, αυθύπαρκτα και τα επόμενα ερωτήματα: Συμφωνεί ή όχι η αντιπολίτευση πως με τις περαιτέρω εξοικονομήσειςπερικοπές του Υπουργικού Συμβουλίου ύψους €64 εκ. από τις λειτουργικές δαπάνες του κράτους δεν επηρεάζεται δυσμενώς η αναπτυξιακή πολιτική της Κυβέρνησης αλλά και η λειτουργικότητα της Δημόσιας Υπηρεσίας; Υπενθυμίζουμε ότι αυτή η εξοικονόμηση αποτελεί συνέχεια των εξοικονομήσεων που έχουν επιτευχθεί το 2009 και 2010 στη Δημόσια Υπηρεσία συνολικού ύψους 190 εκ. ευρώ. Αλήθεια, συμφωνεί ή όχι η αντιπολίτευση πως η κυβέρνηση πήρε μέτρα στήριξης της απασχόλησης;
5.300 άνεργοι βρήκαν θέση εργασίας, χάρη στα σχέδια του Υπουργείου Εργασίας και της ΑΝΑΔ. Δεν πρόκειται ασφαλώς για αριθμούς προσομοίωσης, αλλά για πραγματικά πρόσωπα. Όπως και οι 11.000 εργαζόμενοι και οι άνεργοι που καταρτίστηκαν. Πρόκειται για υπαρκτά πρόσωπα. Επιπλέον, συμφωνεί ή όχι η αντιπολίτευση πως η κυβέρνηση έχει οδηγήσει στον εκσυγχρονισμό του συστήματος εργασιακών σχέσεων; Αναφέρουμε πως το Υπουργείο Εργασίας με τις εισηγήσεις του ενισχύει ουσιαστικά το θεσμό της οργάνωσης και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, γεγονός που χαρακτηρίζεται ευεργετικό στον τομέα καταπολέμησης του ανταγωνισμού ανάμεσα σε εργαζόμενους αλλά και ανάμεσα σε εργοδότες. Αλήθεια, συμφωνεί ή όχι η αντιπολίτευση πως η κυβέρνηση στήριξε με πολιτικές και μέτρα τις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού και των εργαζομένων; Θα έλεγε κανείς πως έτσι αυξήθηκαν τα εισοδήματα των χαμηλο-συνταξιούχων, εισήχθη το πασχαλινό επίδομα για συνταξιούχους, αυξήθηκε ο κατώτατος μισθός. Πρόσφατα μάλιστα στο πακέτο των αντισταθμιστικών μέτρων εισήχθη το νέο μέτρο χορηγίας για τους εργαζόμενους με χαμηλά εισοδήματα, αλλά και για τους μακροχρόνια άνεργους. Αλήθεια, συμφωνεί ή όχι η αντιπολίτευση με το νέο πλαίσιο λειτουργίας του Νόμου για το Δημόσιο Βοήθημα που ετοιμάζεται να φέρει η κυβέρνηση; Εν πάση περιπτώσει, θα μπορούσαμε να θέσουμε και άλλα ερωτήματα. Όμως θα ισχυριστούμε πως η ρητο-σοφιστεία έχει και όρους και όρια. Όταν όμως διεξάγεται με τη λογική της περίσσιας δόσης υπερβολής, τότε αναπόδραστα μετατρέπεται σε βολική παραπολιτική. Που ως τέτοια βέβαια - θα το επαναλάβουμε - κάνει λάθος διαγνώσεις και, συνεπώς, εισηγείται λάθος θεραπείες. Θεραπείες που ασφαλώς παροξύνουν τα προβλήματα. Όπως έλεγε και ο Ιπποκράτης, «παν το πολύ τη φύσει πολέμιον» (κάθε υπερβολικό πράγμα η φύση δεν το ανέχεται).

* Ο Κώστας Γουλιάμος είναι Αντιπρύτανης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: