Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2011

ΕΝΕΡΓΩΣ: Η Αριστερά της ευθύνης


Του Κώστα Γουλιάμου*
Το θεμελιώδες διακύβευμα στο σημερινό πολιτικό περιβάλλον είναι η πάλη εναντίον αυτού που ο Κορνήλιος Καστοριάδης αποκαλούσε υπερβολή και έλλειψη ορίων. Όμως τόσο η υπερβολή όσο και η έλλειψη ορίων δρομολογούν συνθήκες απαξίωσης της
πολιτικής. Οικοδομούν το λαϊκισμό που, ως κοινωνικό φαινόμενο, ακυρώνει το ρόλο της πολιτικής. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι η θέση της πολιτικής υποκαθίσταται από τα προεκλογικά πάρτι, από τα βουνά των υποσχέσεων, απ’ όλα εκείνα τα απαστράπτοντα
πρόσωπα που ρητορεύουν «υπέρ του λαού» στις αφίσες ή στις ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές και, βέβαια, είναι πάντοτε έτοιμα να κατασπαράξουν κάθε συνομιλητή της Αριστεράς ή της κυβέρνησης. Μια από τις συνέπειες των παραπάνω είναι - πέραν της απαξίωσης των πολιτικών και της πολιτικής - η αλλοίωση των λέξεων και των εννοιών και, στη συνέχεια, η εισαγωγή του πολιτικού παράλογου. Απέναντι σε αυτή τη συγκυρία, η σύγχρονη Αριστερά επέλεξε το δρόμο της ευθύνης. Απείχε ουσιαστικά από «συζητήσεις» λαϊκισμού και γενικών διακηρύξεων. Αντίθετα, υποστήριξε μια θεματολογία με κύρια χαρακτηριστικά την ανάπτυξη της κοινωνικής πολιτικής και την υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος. Η εν λόγω πολιτική έχει σαφώς φέρει την Αριστερά σε επαφή με ευρύτερα στρώματα της κυπριακής κοινωνίας που με νηφαλιότητα αναγνωρίζουν την παραγωγή σημαντικού έργου που έγινε μέσα σε λίγα χρόνια. Που πίστεψαν και πιστεύουν ότι «δεν πάει άλλο» με τις ισοπεδωτικές και, ορισμένες φορές, ακραίες αντιδράσεις ή/και αποδοκιμασίες προς κυβερνητικούς παράγοντες ή τον ίδιο τον Πρόεδρο, και προς το κόμμα της Αριστεράς. Είναι φανερό πως ορισμένοι κύκλοι επιθυμούν μιαν καχεκτική Αριστερά όπου ο λόγος της θα αφορά μόνο κάποιες αυτάρεσκες μειοψηφίες. Η Αριστερά, ωστόσο, ενήργησε με πολιτική ευθύνη απέναντι σε αυτή τη στρατηγική των νεοφιλελεύθερων κύκλων. Δημιούργησε εντός Βουλής τους κατάλληλους όρους και τις προσήκουσες προϋποθέσεις για ποιότητα ζωής και δημοκρατίας. Οι πολιτικές που κατέθεσε και ανέπτυξε συνέβαλαν με τη σειρά τους στη συγκρότηση και διόγκωση ενός μαχητικού, δημοκρατικού και ειρηνικού κοινωνικού κινήματος που αντιστέκεται σε κάθε νεοφιλελεύθερη και ΝΑΤΟϊκή πολιτική. Πραγματικά, η Αριστερά απέδειξε ότι καλλιεργεί σε βάθος πολιτικές που εμπεδώνουν τα κυριαρχικά συμφέροντα της Κυπριακής Πολιτείας (πολιτικά, ενεργειακά, κοινωνικά, πολιτισμικά).
Η Αριστερά θωράκισε και θωρακίζει με υπευθυνότητα το κοινωνικό κράτος σε πείσμα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και της ξέφρενης κούρσας των ιδιωτικοποιήσεων για κέρδος και παραγωγή υπεραξίας που σάρωσαν πολλά κοινωνικά και εργασιακά κεκτημένα στην Ευρώπη. Χτίζει, στο μεταξύ, συγκλίσεις μεταξύ πολιτικών δυνάμεων που αναζητούν προοδευτική-εναλλακτική λύση και των δυνάμεων του κοινωνικού κινήματος που επιδιώκουν πολιτική διέξοδο στα προγράμματα της Αριστεράς. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός όταν κάθε φορά η Αριστερά επιχειρεί να υλοποιήσει ένα πρόγραμμα κοινωνικής μεταρρύθμισης, το οποίο απαντά στα προβλήματα της δομικής κρίσης του κεφαλαιοκρατισμού, αντιδρούν δυνάμεις και κύκλοι της αντίδρασης. Επειδή ακριβώς (ανα)γνωρίζουν πως η Αριστερά επεκτείνει την επιρροή της, οικοδομώντας κοινωνικές συμμαχίες και, συνάμα, αυξάνοντας τις ευκαιρίες ή τις δυνατότητες για στράτευση και σχέση των πολιτών με τις δυνάμεις της προόδου. Σε αυτό το πλαίσιο, οι εκλογές του Μάη αποτελούν πολιτικό στοίχημα το οποίο υπόσχεται πολλά και για το μέλλον της Κύπρου. Σε κάθε περίπτωση, εισερχόμαστε σε νέα φάση όπου η πλειοψηφία των πολιτών αναζητεί δρόμους πολιτικής ανανέωσης στο μέτωπο της Αριστεράς. Κατά τη γνώμη μου, μια ενισχυμένη εκλογικά Αριστερά μπορεί να αντεπεξέλθει ιδεολογικά και οργανωτικά στις προκλήσεις της επόμενης δεκαετίας, αναγνωρίζοντας παράλληλα την ενότητα των προσδοκιών των πολιτών για έναν καλύτερο κόσμο. Σε κάθε περίπτωση, η Αριστερά οφείλει να συνεχίσει τη στρατηγική της ευθύνης που έχει δείξει και αποδείξει όλα αυτά τα χρόνια. Πρέπει να συνεχίσει τη στρατηγική της συσπείρωσης και μετά τις βουλευτικές εκλογές, ώστε να υπάρχει πάντοτε δρόμος για παραγωγή προοδευτικών ιδεών. Με την υπεύθυνη πολιτική της απέναντι στον άνθρωπο και την κοινωνία, η Αριστερά αποτελεί αδιαμφισβήτητα τον ιδεολογικό πρωτοπόρο του δημοκρατικού σοσιαλισμού στην Κύπρο. Εν κατακλείδι, ζούμε ιστορικά κρίσιμες στιγμές και, ως εκ τούτου, οφείλουμε να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας σήμερα και προς το μέλλον. Τις ευθύνες μας απέναντι στις επόμενες γενιές.

* Ο Κώστας Γουλιάμος είναι Αντιπρύτανης
του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: