Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2011

ΕΝΕΡΓΩΣ: Από τον Ντάουνερ στον Λίντιγκτον

Του Κώστα Γουλιάμου*
Φωτογραφία
«Υπομονή, συντρόφοι, υπομονή, και θα έρθει η μέρα η τρανή ναι θα `ρθει» Ναζίμ Χικμέτ Ηδηκτικά διατυπωθείσα δήλωση του προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια με αποδέκτη τον Αλεξάντερ Ντάουνερ πρέπει σοβαρώς να
προβληματίσει το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ αλλά και πλείστες κυβερνήσεις που εμπλέκονται στο Κυπριακό. Ο κ. Παπούλιας, υποδεχόμενος πρόσφατα τον πρόεδρο της Βουλής Γ. Ομήρου, είπε συγκεκριμένα: «Σας έχει κάνει τη ζωή δύσκολη και έχει ανεξαρτητοποιηθεί από το γράμμα και το πνεύμα των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ». Έχω την παποίθηση πως εδώ και δύο χρόνια ο ΟΗΕ όφειλε να παρέμβει και να ανακαλέσει τις υπηρεσίες του ειδικού εκπροσώπου του γ.γ., όταν δημοσιεύματα στον Τύπο της Αυστραλίας υποδείκνυαν και αποδείκνυαν ότι οκ. Ντάουνερ εργάζεται από το 2008 στη βρετανική εταιρεία Ηackluyt & Co. Η συγκεκριμένη εταιρεία δεν είναι τυχαία. Ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1990 από πρώην πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών της βρετανικής ΜΙ6. Στρατηγικός σκοπός της εταιρείας είναι να προσφέρει πληροφορίες ύψιστης σημασίας σε πολυεθνικές εταιρείες οι οποίες επιδιώκουν να επενδύσουν σε περιοχές ασταθούς πολιτικού και οικονομικού περιβάλλοντος. Οι δραστηριότητες της Ηackluyt, ακόμα και για τον βρετανικό Τύπο, είναι το λιγότερο σκοτεινές. Θυμίζουμε ότι πριν από δέκα ακριβώς χρόνια οι SundayΤimes είχαν αποκαλύψει ότι η εν λόγω βρετανική εταιρεία είχε προσλάβει έναν πρώην πράκτορα των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών (ΒΝD), τον Μάνφρεντ Σλίκενριντερ, με στόχο να διεισδύσει σε περιβαλλοντικές οργανώσεις όπως η Greenpeace. Σε κάθε περίπτωση, ο κ. Ντάουνερ σε πολλές περιπτώσεις έχει (απο)δείξει ότι δεν υπηρετεί τις αρχές του ΟΗΕ αλλά εξυπηρετεί αλλότριες προς τη θέση του γραμμές. Προς τούτο, η επαναλαμβανόμενα απρόκλητη μεροληπτική του στάση προκαλεί τόσο το κοινό αίσθημα όσο και την κοινή λογική, εξού και η δηκτική δήλωση του κ. Παπούλια. Όταν μάλιστα εφαρμόζει και τακτικές του τύπου «διαίρει και βασίλευε», τότε διαιολογημένα η κοινή γνώμη τον βλέπει ή/και τον ταυτίζει με με τις αντίστοιχες τακτικές του Λονδίνου. Πολύ δε περισσότερο όταν την περασμένη βδομάδα η Λευκωσία βίωσε και πάλι την πολιτική τού «διαίρει και βασίλευε» των Άγγλων με τις δηλώσεις του κ. Λίντινγκτον. Ο Βρετανός υφυπουργός ταύτισε με κυνικό τρόπο τον σφετερισμό των περιουσιών που καταλήφθηκαν με τη βία από τα τουρκικά στρατεύματα με τα όποια διαδικαστικά και γραφειοκρατικά προβλήματα έχουν σχέση με την έκδοση τίτλων ιδιοκτησίας σε Βρετανούς αγοραστές στις ελεύθερες περιοχές. Η αυθαίρετη εξίσωση του κ. Λίντινγκτον βρίσκεται στον αποικιοκρατικό πυρήνα της βρετανικής πολιτικής τού «διαίρει και βασίλευε» στην Κύπρο. Την ίδια άλλωστε εφαρμογή της πολιτικής τού «διαίρει και βασίλευε» συνιστά η Βρετανία και σε άλλες χώρες. Για παράδειγμα, στις κατοχικές αμερικανο-νατοϊκές δυνάμεις του Αφγανιστάν, στις οποίες συμμετέχει και η ίδια. Ο τότε Βρετανός υπουργός Εξωτερικών, Ντέιβιντ Μίλιμπαντ, σε δηλώσεις του στο ΝΑΤΟ, στις Βρυξέλλες, είχε ταχθεί υπέρ της συνεργασίας κατοχικών δυνάμεων και αφγανικής κυβέρνησης προκειμένου να διχάσουν τους Ταλιμπάν σε «σκληροπυρηνικούς» και σε αυτούς που μπορούν να συνεργαστούν. Παράλληλα, πρότεινε προπαγάνδα στο λαό υπέρ των κατοχικών δυνάμεων, οι οποίες διαβεβαιώναν ότι δεν θα εγκαταλείψουν τα συμφέροντά τους στη χώρα, επεμβαίνοντας τόσο στην ανοικοδόμηση όσο και στη διακυβέρνηση.
Στα καθ` ημας: Δεν είναι υπερβολικό αν υποστηρίξουμε πως από τον Ντάουνερ στον Λίντινγκτον (ή και το αντίστροφο), η Λευκωσία βιώνει και πάλι τον αγγλοσαξωνικό φονταμενταλισμό. Τη νεο-αποικιοκρατική πολιτική ζώνη του Λονδίνου που, με άξονα το «διαίρει και βασίλευε», προσπαθεί να επιβάλλει τα γεωπολιτικά συμφέροντα των Βρετανών στην Κύπρο. Εν κατακλείδι, θα ισχυριζόμαστε πως απέναντι στο «τόξο Ντάουνερ - Λίντινγκτον», η Κύπρος χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε την υψηλότερη δυνατή πολιτική συναίνεση ώστε να αντιμετωπισθούν αποτελεσματικά, ρεαλιστικά και ορθολογικά οι πρόσφατες και μέλλουσες προκλήσεις της πολιτικής γραφειοκρατίας της «νέας τάξης».

*Ο Κώστας Γουλιάμος είναι αντιπρύτανης του Ευρωπαικού Πανεπιστημίου Κύπρου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: