Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2011

Πεδία συναίνεσης


 Η ευρεία συναίνεση των κοµµάτων στον νόµο για τα ΑΕΙ χαρακτηρίστηκε ως ιστορικό γεγονός! Και µόνο αυτός ο χαρακτηρισµός επιβεβαιώνει ότι το κοµµατικό µας σύστηµα
παραµένει περιχαρακωµένο στα στενά κοµµατικά συµφέροντα και στην αντιπολίτευση έχει παγιωθεί η άποψη ότι η αποστολή της είναι µία και µόνη, η φθορά της κυβέρνησης µε την αντιπαράθεση σε όλες τις αποφάσεις της, σε όλα τα νοµοσχέδια.

Το πρόβληµα είναι διαχρονικό και δεν αφορά τα κόµµατα της αντιπολίτευσης στη σηµερινή Βουλή. Ισως είναι ένα από τα αίτια της απαξίωσης των κοµµάτων. ∆ιότι δύσκολα µπορεί η εκάστοτε αντιπολίτευση να πείσει τους οπαδούς της ότι στη διάρκεια µιας τετραετίας δεν υπάρχει έστω ένας νόµος ή µία κυβερνητική απόφαση που να ωφελεί και αυτούς.

Τον κύριο ρόλο έχει, πάντοτε, η αξιωµατική αντιπολίτευση. Είναι αυτονόητο ότι έχει τη δική της συνολική πολιτική, η οποία έχει εκτεθεί και έχει ψηφισθεί από τους οπαδούς της. Αυτονόητο είναι, επίσης, ότι δεν µπορεί να παρεκκλίνει από αυτή την πολιτική και να υιοθετήσει το πρόγραµµα και τις αποφάσεις της κυβέρνησης. Αυτή η διαφορετικότητα είναι και η βάση της Κοινοβουλευτικής ∆ηµοκρατίας. Σήµερα όµως η χώρα βρίσκεται, ακόµη, στο χείλος της χρεοκοπίας µε ευθύνη του κόµµατος που κυβερνά και του κόµµατος της αξιωµατικής αντιπολίτευσης. Κατανοητό είναι η Νέα ∆ηµοκρατία να µην υιοθετεί το µνηµόνιο που υπέγραψε µε την τρόικα η κυβέρνηση και να επιµένει σε ένα άλλο µείγµα πολιτικής. ∆ιακηρύσσει όµως ως πάγια θέση ότι «θα στηρίζει κάθε µέτρο και απόφαση που θεωρεί ότι κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση και δεν θα συναινεί στο λάθος» … Πολιτικά λογικό ακούγεται. Και, προφανώς, σε αυτή τη «λογική» βασίστηκε και η συναίνεση για τον νόµο για τα ΑΕΙ. Αυτή η συναίνεση δεν επετεύχθη µε «αυτόµατο πιλότο». Προηγήθηκαν διαπραγµατεύσεις µεταξύ κυβέρνησης και Ν∆. Υπήρχαν όµως δύο βασικές προϋποθέσεις, η εκατέρωθεν βούληση για συναίνεση και η πρόθεση για συµβιβασµό και αµοιβαίες υποχωρήσεις, που δεν θα αλλοίωναν τους βασικούς στόχους του νόµου.

Και το ερώτηµα: Με αυτή τη «λογική» γιατί η κυβέρνηση να µη θέσει στην ίδια διαδικασία και δύο υπό διαµόρφωση νοµοσχέδια, το φορολογικό και το ενιαίο µισθολόγιο στο ∆ηµόσιο; Οι πάντες συµφωνούν ότι και οι δύο αυτές διαρθρωτικές παρεµβάσεις είναι σε εκκρεµότητα από την προχουντική περίοδο. Συνιστούν βασικό έλλειµµα της µετέωρης Μεταπολίτευσης, την οποία διαχειρίστηκαν το ΠΑΣΟΚ και η Ν∆.

Η κυβέρνηση χαρακτηρίζει το φορολογικό «εθνικό». Υποθέτω ότι ο χαρακτηρισµός σηµαίνει ότι θα πρόκειται για ένα φορολογικό σύστηµα δίκαιο και αναπτυξιακό µε µακρά χρονική διάρκεια για να µην αιφνιδιάζονται επιχειρηµατίες και πολίτες από τις συνεχείς αλλαγές, σύνηθες φαινόµενο στη χώρα µας.

Προϋπόθεση για να είναι το νέο φορολογικό σύστηµα «εθνικό», δίκαιο και αναπτυξιακό και κυρίως σταθερό είναι η ψήφισή του και από το άλλο κόµµα εξουσίας. Και όταν κυβέρνηση και Ν∆ γνωρίζουν και διακηρύσσουν ότι µόνο µε ανάπτυξη θα ανακάµψει η οικονοµία, δεν µπορούν να αγνοούν ότι το σταθερό φορολογικό σύστηµα είναι βασική προϋπόθεση. Συνδέεται άµεσα µε τις επενδύσεις και τη συµπεριφορά των πολιτών-καταναλωτών.

Το ενιαίο µισθολόγιο συνιστά βασική προϋπόθεση για τον εκσυγχρονισµό του κράτους και τον απογαλακτισµό του από τον πελατειακό εναγκαλισµό τής εκάστοτε κυβέρνησης. Οι µισθολογικές διαφοροποιήσεις και τα εκατό και πλέον επιδόµατα είναι επιδόσεις της πελατειακής πολιτικής των κυβερνήσεων.

Αν δεν υπάρξει συναίνεση και της Ν∆, µε όποιες προσθήκες ή αφαιρέσεις, στο κυβερνητικό νοµοσχέδιο θα σηµαίνει ότι όχι µόνο παράθυρο αλλά πόρτα θα µένει ανοιχτή για την ακύρωσή του από οποιαδήποτε νέα κυβέρνηση…


gromaios@otenet.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: