Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2011

ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ: Αδειανό πουκάμισο

Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
Οελληνισμός περνά δύσκολες ώρες. Η Ελλάδα παραπαίει κάτω από τις εγκληματικές παραλείψεις, την ανευθυνότητα αλλά και την ανικανότητα των πολιτικών ελίτ της μεταπολίτευσης. Η σημερινή κυβέρνηση αποδείχτηκε ανίκανη να χειριστεί την οικονομική κρίση. Καθημερινά η χώρα βυθίζεται στο χάος. Ο ελληνικός λαός πληρώνει ακριβά την ανικανότητα του πολιτικού κόσμου να οδηγήσει τη χώρα σε καλύτερες μέρες. Φυσικά οι ευθύνες δεν βαρύνουν μόνο τον πολιτικό κόσμο και το διεφθαρμένο ελληνικό πολιτικό σύστημα. Βαρύνουν τις κάθε είδους ελίτ της χώρας που αποδείχτηκαν ανάξιες να αρθρώσουν κριτικό λόγο απέναντι στη διαφθορά και την καθημερινή διαπλοκή. Ιδιαίτερα βαριές είναι οι ευθύνες της ελληνικής διανόησης που συμπορεύτηκε ουσιαστικά με τη φαυλότητα και παραιτήθηκε από την κριτική της ευθύνη. Αλλά βέβαια και ο λαός έχει τις δικές του ευθύνες γιατί αυτός ανέδειξε και αποδέχτηκε την οικογενειοκρατία και τη μετριότητα αυτών που τον κυβερνούν εδώ και δεκαετίες. Τρεις πολιτικές οικογένειες κυβερνούν την χώρα περισσότερο από μισό αιώνα. Τους σημερινούς γόνους αυτών των οικογενειών δεν θα τους γνώριζαν ούτε οι θυρωροί των πολυκατοικιών τους αν δεν έφεραν τα ηχηρά ονόματα των Παπανδρέου, Καραμανλή και Μητσοτάκη. Αλλά δεν είναι μόνο οι ολιγαρχικές δυναστείες της κορυφής αλλά και οι μικρότερες ολιγαρχικές τοπικές δυναστείες των πολιτικών και των γραφειοκρατών που κυβέρνησαν και κυβερνούν τη χώρα. Η Ελλάδα άξιζε καλύτερη τύχη από τις μετριότητες αυτές.
Τα πράγματα δεν είναι καλύτερα στην Κύπρο. Το πολιτικό σύστημα που οικοδομήθηκε μετά την ανεξαρτησία, οι διάφορες κάστες που κυβέρνησαν τον τόπο, τον οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση κρίσης μετά τον ακρωτηριασμό του 1974. Η οικονομική κρίση και η έκρηξη στο Μαρί ανέδειξαν τα αδιέξοδα ενός ολιγαρχικού συστήματος διακυβέρνησης με δημοκρατικό μανδύα. Όπως και στην Ελλάδα βασιλεύει όλα αυτά τα χρόνια ένα πελατειακό σύστημα σχέσεων που ισοπεδώνει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η διαφθορά, η διαπλοκή και η ατιμωρησία είναι τα σύμβολα ενός συστήματος που ισοπεδώνει τα πάντα. Η έκρηξη στο Μαρί ανέδειξε όλες τις ανεπάρκειες του συστήματος αλλά και των ανθρώπων που το στελεχώνουν. Όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αρνείται να αναλάβει την παραμικρή ευθύνη για όσα συνέβησαν στο Μαρί και παρουσιάζεται ως «απατημένος σύζυγος» επιρρίπτοντας όλες τις ευθύνες στους συνεργάτες του, οι πολίτες αυτού του τόπου πρέπει να ανησυχούν. Ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε την ευκαιρία να αναδειχτεί σε πολιτικό ηγέτη που θα έγραφε Ιστορία, προπάντων επειδή προέρχεται από τον χώρο της Αριστεράς, αν αναλάμβανε με παρρησία τις ευθύνες του. Ούτε αυτό έπραξε αλλά ούτε και μετά τις επανειλημμένες τουρκικές προκλήσεις και εξευτελισμούς απέσυρε τις απαράδεκτες και ζημιογόνες προτάσεις του, δώρα προς την τουρκική πλευρά για την επίλυση, υποτίθεται, του Κυπριακού. Για τρία χρόνια συζητά ουσιαστικά μόνο το θέμα της διακυβέρνησης για το οποίο ενδιαφέρεται η τουρκική πλευρά κάνοντας τη μια παραχώρηση μετά την άλλη χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Τα θέματα που αφορούν την ελληνική πλευρά, εδαφικό, περιουσιακό, έποικοι, εγγυήσεις κ.λπ. δεν συζητήθηκαν καθόλου ή μόλις τώρα άρχισαν να συζητούνται. Υπ’ αυτές τις συνθήκες οι πολίτες έχουν κάθε δικαίωμα να ανησυχούν τόσο για την πορεία του Κυπρακού όσο και για την οικονομική κρίση. Έχουν δικαίωμα να ανησυχούν για την επιλογή από τον Πρόεδρο των συνεργατών του που όπως αποδεικνύεται από τα τελευταία γεγονότα είναι περιορισμένων ικανοτήτων. Έχουν δικαίωμα να ανησυχούν όταν ο Πρόεδρος επιλέγει συνεργάτες που συναγελάζονται με ολιγαρχικά κέντρα διεθνούς εξουσίας όπως η Λέσχη Μπίλτενμπεργκ ή το ΡRΙΟ από όπου εκπορεύτηκαν μηχανορραφίες εναντίον της Κύπρου. Πώς είναι δυνατόν ένας αριστερός Πρόεδρος να δείχνει τόσην ανοχή στα νεοφιλελεύθερα αυτά κέντρα διεθνούς εξουσίας; Και πώς να μην ανησυχούν οι πολίτες όταν ο Πρόεδρος επιλέγει σχεδόν όλους τους συνεργάτες του από το στρατόπεδο των φανατικών υποστηρικτών του σχεδίου Ανάν;
Η σημερινή κατάσταση του ελληνισμού, ελλαδικού και κυπριακού θυμίζει αρχαία ελληνική τραγωδία. Το ερώτημα είναι αν θα υπάρξει και κάθαρση όπως αυτό συνέβαινε στην αρχαία τραγωδία ή αν θα συνεχίσουμε να οδεύουμε με ένα πουκάμισο αδειανό. Τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο την κάθαρση μόνο οι πολίτες μπορούν να φέρουν. Δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη μόνον οι επαναστατημένοι πολίτες μπορούν να επιβάλουν.

*Ο Στέφανος Κωνσταντινίδης είναι καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Κεμπέκ του Καναδά και επιστημονικός συνεργάτης του Πανεπιστημίου Κρήτης. stephanos.constantinides@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: