Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011

Νέο ξεκίνημα… με δυσοίωνες προβλέψεις»

Του Γιώργου Τρούλη*
Μετά από ένα θερμό καλοκαίρι, από πολλές απόψεις,ξεκινάνε για άλλη μια χρονιά τα σχολεία, όχι όμως σε ολόκληρη την Ελλάδα. Υπάρχουν σχολεία, στα οποία δεν έγινε αγιασμός εξαιτίας της δραστικής μείωσης των διορισμών και της
πρόσληψης μικρού αριθμού σε πολλές περιοχές δασκάλων και νηπιαγωγών, ενώ ακόμη δεν έχουν γίνει προσλήψεις ούτε σε ειδικότητες ούτε σε εκπαιδευτικούς και ειδικό βοηθητικό προσωπικό για τα τμήματα ένταξης και τα ειδικά σχολεία.
Τα σχολεία που πληρώνουν την “αδιαφορία” του υπουργείου παιδείας είναι τα ολιγοθέσια, πολλά ολοήμερα της πόλης, πολλά τμήματα ένταξης, καθώς και με την αντισυνταγματική απόφαση για κατάργηση των ολιγοθέσιων ολοήμερων δημοτικών σχολείων πολλά σχολεία της υπαίθρου δεν θα έχουν ολοήμερο σχολείο.
Πάγιο αίτημά μας (αυτονόητο σε κάθε ευνομούμενη πολιτεία) είναι κάθε 1η Σεπτεμβρίου να έχουν ολοκληρωθεί όλες οι εκπαιδευτικές μεταβολές (διορισμοί, μεταθέσεις, αποσπάσεις, τοποθετήσεις νεοδιόριστων, προσλήψεις αναπληρωτών) ώστε να ξεκινάει η σχολική χρονιά με τα λιγότερα κατά το δυνατόν προβλήματα.

Ελλείψεις βιβλίων!!! Ποια η σκοπιμότητα;

Μέσα στο καλοκαίρι αναδείχθηκε το πρόβλημα της έλλειψης των σχολικών βιβλίων, μιας και κάποιοι αποφάσισαν να παίξουν με το θέμα της αγοράς χαρτιού. Άλλοι το ονόμασαν γραφειοκρατική αγκύλωση, άλλοι ζήτημα που προέκυψε συγκυριακά. Όπως και να το πει κανείς, η ουσία είναι ότι στις 12 Σεπτεμβρίου ελάχιστοι μαθητές γύρισαν από τα σχολεία τους με γεμάτες τις σχολικές τους τσάντες.
Η αγωνία των γονιών μεγεθύνεται από την προπαγάνδα των “οικονομικών κέντρων” που σπεύδουν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία και να πουλήσουν από DVD με τα σχολικά βιβλία μέχρι ακόμα και τα ίδια τα βιβλία που η πολιτεία ΟΦΕΙΛΕΙ να ΠΑΡΕΧΕΙ ΔΩΡΕΑΝ. Όλη αυτή η κατάσταση μας βάζει σε σκέψεις, διότι με τον τρόπο που έγιναν οι συγχωνεύσεις, οι καταργήσεις των ολιγοθέσιων δημοτικών σχολείων, η συνεχής υποχρηματοδότηση των σχολικών επιτροπών και τώρα οι ελλείψεις σε βιβλία στοχεύουν σιγά σιγά (ίσως όχι τόσο σιγά όσο θα περίμενε κανείς) στην πραγμάτωση του σχολείου της αγοράς. Σε ένα σχολείο που το οικονομικό βάρος θα το σηκώνουν, στο μεγαλύτερο μέρος του, οι γονείς. Ένα σχολείο που θα έχει διαφορετική στόχευση και περιεχόμενο γιατί θα έχει διαμορφωθεί για συγκεκριμένο σκοπό, για την αγορά εργασίας. Η υπονόμευση πλέον της δωρεάν εκπαίδευσης, όπως φαίνεται, αποτελεί γεγονός.
Το έργο έχει παιχτεί και σε άλλες χώρες όπως στην Αγγλία και η κοινωνική αποτυχία του θεωρείται δεδομένη. Η προσομοίωση για το σχολείο της αγοράς που γίνεται αυτή τη στιγμή ξεπερνάει κάθε προσδοκία. Πολλοί γονείς σπεύδουν να αγοράσουν τα βιβλία και να προμηθευτούν τα περιβόητα dvd για να μπορέσουν τα παιδιά τους να έχουν το αυτονόητο για τη νέα σχολική χρονιά δηλ. τα βιβλία τους. Σε μια οικονομική συγκυρία όπως αυτή που βιώνουμε, με τις απολύσεις να διαδέχονται η μία την άλλη, με την ανεργία να εκτοξεύεται στα ύψη, με τις συνεχόμενες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις αποτελεί ΠΡΟΚΛΗΣΗ το να μην υπάρχουν τα πρώτα τεύχη όλων των μαθημάτων πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς και να αναγκάζεται έμμεσα ο γονιός να καλύψει το κενό της υποχρέωσης του κράτους για το παιδί του.
Φαίνεται τελικά ότι το υπουργείο παιδείας ενδιαφέρεται πάρα πολύ για τους μαθητές μας. Τόσο πολύ που πραγματικά το σύνθημα «Πρώτα ο μαθητής» βρίσκει ουσιαστικό νόημα σήμερα, μιας και πρώτα ο μαθητής βρέθηκε στη σχολική μονάδα και κατόπιν θα ακολουθήσουν οι προσλήψεις και τοποθετήσεις των εκπαιδευτικών (αποσπάσεις, νεοδιόριστοι, αναπληρωτές α φάσης, πρόσληψη ειδικοτήτων, ειδικής αγωγής, τμημάτων ένταξης και παράλληλης στήριξης) αλλά και των περισσότερων σχολικών εγχειριδίων. Η κοροϊδία και ο εμπαιγμός από το υπουργείο παιδείας δεν έχει πλέον όρια. Κάθε έννοια κράτους πρόνοιας καταλύεται στις μέρες μας ή θυσιάζεται στο βωμό της οικονομικής κρίσης, του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου.
Η εκπαίδευση αποτελεί τον βασικότερο μοχλό ανάπτυξης της κοινωνίας μας. Όσοι βλάπτουν την εκπαίδευση, βλάπτουν την ίδια την κοινωνία και το μέλλον αυτού του τόπου. Η ευθύνη στο υπουργείο παιδείας είναι τεράστια και τα λάθη στον τομέα της εκπαίδευσης, όπως και της υγείας, κάθε άλλο παρά ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ μπορούν να χαρακτηριστούν. Οφείλουμε να αντιδράσουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, γονείς και εκπαιδευτικοί, για την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί στην εκπαίδευση. Η νέα γενιά δεν φταίει σε τίποτα να πληρώνει τα λάθη ορισμένων ανεύθυνων “υπευθύνων”. Είναι χρέος μας να την προασπίσουμε και να την προστατεύσουμε.

* Ο Γιώργος Τρούλης είναι δάσκαλος –
αναπληρωτής αιρετός του ΑΠΥΣΠΕ Κρήτης

Δεν υπάρχουν σχόλια: