Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2011

ΕΝΕΡΓΩΣ: Αντιπολίτευση κατώτερη των συνθηκών

Φωτογραφία Του Κώστα Γουλιάμου*
«Να γεμίσουμε τη λύπη από εκείνο που μας λείπει»
Οδυσσέας Ελύτης
Πολλές από τις παθογένειες που (καθ)ορίζουν τα καθημερινά μας ζητήματα -συμπεριλαμβανομένης και της τραγωδίας στο Μαρί- έχουν βαθύτερα, συστημικά χαρακτηριστικά που εκτείνονται σε όλο το φάσμα της δημόσιας πολιτικής στην Κύπρο. Όμως ο παρατηρούμενος «ψυχρός πόλεμος» που έχει εξαπολύσει εδώ και καιρό η μείζων αντιπολίτευση (επικουρούμενη και από άλλες πολιτικές και μη δυνάμεις), δεν αφήνει περιθώρια πολιτικής και κοινωνικής συνεννόησης. Τείνει μάλιστα να καταστεί κοινή συνείδηση για κάθε κριτικά σκεπτόμενο πολίτη ότι η εμμονή των αντιπολιτευομένων στις συνταγές ενός αναχρονιστικού και μηδενιστικού λόγου, αδυνατεί να οδηγήσει σε θετικές εξελίξεις. Πραγματικά, προξενεί αλγεινή εντύπωση για κάθε δαήμονα πολίτη η καταγραφόμενη από πολιτικές δυνάμεις επιμονή στην παραίτηση του Προέδρου Χριστόφια, όταν την ίδια ώρα η Κύπρος αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη, μετά την εισβολή και κατοχή, επιθετική δράση της Τουρκίας. Αποδεικνύεται λοιπόν εν τοις πράγμασι ότι ορισμένες αντιπολιτευτικές δυνάμεις ενδιαφέρονται περισσότερο να ικανοποιήσουν την εκλογική τους πελατεία ή προεκλογικούς προεδρικούς στόχους παρά να υπερασπίσουν -μέσα από μια πολιτική συνεννόηση- τα συμφέροντα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πολύ περισσότερο όταν αυτά υπονομεύονται από την προκλητικά και συστηματικά εκπεφρασμένη επιθετική δράση της Τουρκίας. Η Τουρκία, λοιπόν, απειλεί όχι μόνο τη Λευκωσία αλλά το Ισραήλ και την Ελλάδα, και η αντιπολίτευση στην Κύπρο ζει στο δικό της πλανήτη - στον κόσμο... της παραίτησης Χριστόφια! Φαίνεται, δυστυχώς, πως η αντιπολίτευση δεν έχει κατανοήσει ότι ειδικά αυτή την περίοδο τον πολιτικό χρόνο αλλά και την πολιτική ατζέντα για πλείστες χώρες στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου προσδιορίζουν τα αδιέξοδα που εκκολάπτει η επιθετική υστερία της Άγκυρας. Εμείς όμως το χαβά μας. Επιμένουμε σε αντιπολιτευτικούς τακτικισμούς που, ως τέτοιοι, είναι κατώτεροι των συνθηκών, των συμφερόντων και των αναγκών της Κύπρου. Χρησιμοποιούμε ως «σωσίβιο» την παραίτηση Χριστόφια προκειμένου να (συγ)καλύψουμε τη δική μας πολιτική ανεπάρκεια και αναποτελεσματικότητα.
Αδυνατούμε ή δεν θέλουμε να καταλάβουμε πως δεν είμαστε μπροστά σε μια συνήθη πολιτική περίοδο. Ότι τελούμε και εμείς υπό καθεστώς τουρκικών απειλών.
Για αυτό και μόνο το λόγο έχουμε ανάγκη την ομοψυχία και τη συνεννόηση και όχι τη μικροπολιτική του αντιπολιτευτικού λόγου που είναι σαφώς κατώτερος των συνθηκών. Για τους δαήμονες πολίτες η χώρα έχει ανάγκη μιας παραγωγικής, δημιουργικής συνεννόησης σ’ όλα τα επίπεδα. Άλλωστε η μεταρρυθμιστική δυνατότητα της χώρας παραμένει ένα διακύβευμα. Αλήθεια, για ποιο λόγο η Κύπρος δυσκολεύεται να εναρμονισθεί με τα σύγχρονα πρότυπα πολιτικής κουλτούρας; Ή με τα σύγχρονα πρότυπα δημόσιας πολιτικής κουλτούρας; Είναι, αλήθεια, έτοιμη η παρούσα πολιτική κοινότητα να «μπολιαστεί» με εξειδικευμένες γνώσεις, αναλυτικές ικανότητες και δεξιότητες, ώστε να μπορεί να δίνει τις προσήκουσες πρακτικές λύσεις στα πολύπλοκα γεωπολιτικά προβλήματα ή στα προβλήματα του ευρύτερου δημόσιου τομέα; Είναι ικανή να σχεδιάζει τις πολιτικές εκείνες που προάγουν την αποτελεσματικότητα και το δημόσιο συμφέρον; Η σύγχρονη πολιτική κουλτούρα πηγαίνει πέρα από την απλή ροή των γεγονότων. Ξεφεύγει από βολικά ερμηνευτικά σχήματα και ανατέμνει τους μύθους που συνόδευσαν τις εξελίξεις της περιόδου. Αξιοποιεί τα σχετικά πορίσματα της επιστημονικής έρευνας και όχι την απλή λογική των δημοσκοπήσεων. Σε κάθε περίπτωση, για τους δαήμονες πολίτες υπάρχουν ερωτήματα που έχουν τεθεί από την επιστημονική κοινότητα και χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής. Για παράδειγμα: Πώς, με ποιο σκοπό και με τι αποτέλεσμα δρουν ή αδρανούν τα πολιτικά κόμματα σε σχέση με τα δημόσια προβλήματα; Τι χαρακτηρίζεται ως δημόσιο πρόβλημα και πώς συγκροτείται η πολιτική ατζέντα; Ποιοι είναι οι φορείς της δημόσιας πολιτικής; Ποιοι είναι οι εξωγενείς παράγοντες που επηρεάζουν τις διαδικασίες αυτές; Ποιες είναι οι πιο συνηθισμένες πρακτικές διοικητικής μεταρρύθμισης και ποιες αξίες τις διέπουν; Ας μην ξεχνάμε πως στην πολιτική -και όχι μόνο- οι ερωτήσεις είναι πιο σημαντικές από τις απαντήσεις.
 
*Ο Κώστας Γουλιάμος είναι αντιπρύτανης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: