Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2011

Ασκήσεις πρυτανικής μεταφυσικής

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Οταν διαβάζεις πως ένας πύθωνας κατέληξε στο νοσοκομείο γιατί τον δάγκωσε άνθρωπος, αυτό σημαίνει ότι ζεις σε έναν κόσμο όπου όλα είναι σχετικά, ακόμη και τα πάθη των σφιγκτήρων, ακόμη και οι αντιδράσεις των έλλογων διπόδων.
Δεν ξέρω αν η ως άνω θέση μπορεί να εκληφθεί ως επιστημονική αρχή, αν δηλαδή μπορεί να αποδειχθεί πειραματικά πως, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, όταν ένας άνθρωπος βρεθεί αντιμέτωπος με έναν πύθωνα τον δαγκώνει απαραιτήτως και τον στέλνει στο νοσοκομείο. Μπορούμε πάντως να τη χρησιμοποιήσουμε ως ερμηνευτικό εργαλείο της δικής μας, ιδιαζόντως σχετικής, πραγματικότητας. Η αρχή είναι γνωστή ως «πυθώνειο δήγμα».
Πάρτε για παράδειγμα τον θεσμό της δημοκρατίας που ακούει στο όνομα «Ολομέλεια των Πρυτάνεων». Πριν από ενάμιση μήνα ανακοίνωσαν πως αν περάσει το νομοσχέδιο για τα ΑΕΙ αυτοί θα κάνουν ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατό για να μην εφαρμοστεί. Θέση της οποίας ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει τη σαφήνεια. Μετά όμως, υποβάλλοντάς τη στη δοκιμασία του πυθωνείου δήγματος, διεπίστωσαν πως ό,τι κι αν κάνουν αυτοί, η μεταρρύθμιση δεν μπορεί να εφαρμοστεί, θα καταρρεύσει από τις εσωτερικές της αντιφάσεις, όπως ακριβώς και ο καπιταλισμός. Προκειμένου δε να αποσαφηνίσουν τη σχετικότητα του εγχειρήματος, ενημέρωσαν και τους φοιτητές τους για να κάνουν τα δέοντα. Οταν δε η πρωτοπορία των φοιτητών κατέλαβε τις πανεπιστημιακές σχολές, γιατί αυτή είναι η δουλειά της, λαμβάνοντας υπόψη τη σχετικότητα των ανθρωπίνων οι πρυτάνεις κατέληξαν στο εύλογο συμπέρασμα πως η μεταρρύθμιση παραμένει αδύνατη, οι σχολές παραμένουν υπό κατάληψη, όμως οι ίδιοι πιστεύουν πως το πανεπιστήμιο πρέπει να μείνει ανοιχτό.
Οσοι έχουν ακόμη απορίες για την υπόθεση του «πυθωνείου δήγματος» μπορούν να ανατρέξουν σε συνέντευξη που είχε δώσει ο πρύτανης κ. Πελεγρίνης στο περιοδικό «Μεταφυσική» παλαιότερα, όταν ήταν ακόμη κοσμήτορας. Σε μια σπάνια για τον δημόσιο βίο μας στιγμή ειλικρίνειας είχε πει πως «μέσα στον 20ό αιώνα και κυρίως με την εμφάνιση της αναλυτικής φιλοσοφίας, αυτό το οποίο γίνεται είναι η φιλοσοφία να έχει αποκτήσει έναν καταστροφικό ρόλο». Οταν δε εκλήθη να εκφέρει άποψη για τα παραφυσικά φαινόμενα και τις ιδιότητες που απορρέουν εξ αυτών, είχε επισημάνει πως «ένας μεγάλος πολιτικός διαφέρει από έναν απλό πολιτικό στο ότι βλέπει μερικές δεκαετίες μπροστά. Αυτό σημαίνει ότι έχει μερικές δυνάμεις μέσα του που ξεπερνούν τον κοινό άνθρωπο». Δεν ξέρω πόσο «καταστροφικός» μπορεί να είναι ο ρόλος της αναλυτικής φιλοσοφίας και ποιες οι σχέσεις της μεταφυσικής με την παραφυσική ή την παταφυσική που κήρυξε στις αρχές του 20ού αιώνα ο Αλφρέντ Ζαρί μέσω του Βασιλιά Ιμπί.
Εκείνο που ξέρω είναι πως η αρχή του πυθωνείου δήγματος, της σχετικότητας των ανθρωπίνων, δίνει το δικαίωμα στους πρυτάνεις να πιστεύουν πως μια ψυχή, ακόμη κι αν δεν σώζεται με τίποτε, μπορεί να μεταμοσχευθεί. Κι όποιος πιστεύει πως όλα αυτά, κατά βάθος, καταλήγουν σ' ένα πρωτογενές ένστικτο αυτοσυντήρησης, πέφτει δραματικά έξω. Οι άνθρωποι, διά της παραφυσικής, βλέπουν καμιά δεκαπενταριά χρόνια μπροστά.

Δεν υπάρχουν σχόλια: