Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2011

ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ: Η Παλαιστίνη και εμείς

Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
Φωτογραφία
Το παλαιστινιακό πρόβλημα βρέθηκε ξανά στην επικαιρότητα με την αίτηση που κατέθεσε στα Ηνωμένα Έθνη αυτές τις μέρες ο Παλαιστίνιος ηγέτης Μαχμούντ Αμπάς για πλήρη αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους. Το αίτημα αυτό καθώς και η ομιλία του Αμπάς στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών μονοπώλησαν για μερικές μέρες τη συζήτηση για τη Μέση Ανατολή. Αν και ο Μπαράκ Ομπάμα έκανε γνωστό ήδη πως οι ΗΠΑ θα προβάλουν βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας για να εμποδίσουν την αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους, οι Παλαιστίνιοι κατάφεραν να φέρουν ξανά το πρόβλημά τους στην επικαιρότητα και να υποχρεώσουν τη διεθνή κοινότητα και ιδιαίτερα τους ηγέτες των μεγάλων δυνάμεων να ασχοληθούν μαζί τους, υπενθυμίζοντας πως η κατάσταση στην περιοχή παραμένει πάντα εκρηκτική. Η συμπάθεια στο αίτημα των Παλαιστινίων από τη διεθνή κοινότητα είναι δεδομένη και η συντριπτική πλειοψηφία των χωρών μελών των Ηνωμένων Εθνών θα το υποστηρίξουν. Εκτεθειμένος πολιτικά θα είναι ο Μπαράκ Ομπάμα που υποχρεώθηκε από το εβραϊκό λόμπι, προκειμένου να μη χάσει την υποστήριξή του στις προσεχείς αμερικανικές προεδρικές εκλογές, να αθετήσει υποσχέσεις που έδωσε στον αραβομουσουλμανικό κόσμο. Βεβαίως το Ισραήλ έχει δικαίωμα να επιβιώσει ως κράτος στην περιοχή, κάτι που του αρνείται σημαντική μερίδα φανατικών μουσουλμάνων τόσον εντός όσον και εκτός του αραβικού κόσμου. Αλλά και η σημερινή ισραηλινή ηγεσία, με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου, παραμένει φανατικά προσηλωμένη στην κατοχή παλαιστινιακών εδαφών ενώ συνεχίζει και τον εποικισμό τους.
Αυτή η προσπάθεια των Παλαιστινίων να αποκτήσουν δικό τους κράτος που συνεχίζεται εδώ και δεκαετίες θα έπρεπε να παραδειγματίζει τους Έλληνες και τους Κύπριους. Οι μεν του λεκανοπεδίου της Αττικής παρέδωσαν μετά από δύο σχεδόν αιώνες ελεύθερου βίου το ελληνικό κράτος στους τοκογλύφους και το προτεκτοροποίησαν πολιτικά. Στην Κύπρο όλες οι προσπάθειες της Άγκυρας, του Λονδίνου αλλά και της Ουάσιγκτον από το 1964 και μετά, απέβλεπαν στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Τελευταία προσπάθεια κατάργησης του κυπριακού κράτους υπήρξε το σχέδιο Ανάν, ενώ και σήμερα δεν έχουν εκλείψει οι κίνδυνοι αυτοί με τις συνεχείς παραχωρήσεις που έχουν γίνει στις διαπραγματεύσεις των τελευταίων τριών χρόνων. Έτσι, ενώ άλλοι λαοί όπως οι Παλαιστίνιοι αγωνίζονται να αποκτήσουν κράτος για να μπορέσουν να υπερασπστούν τα δικαιώματά τους και να επιβιώσουν, εμείς στην Αθήνα και τη Λευκωσία υποσκάπτουμε συνεχώς τα θεμέλια των κρατικών μας οντοτήτων και τις αποδυναμώνουμε επικίνδυνα. Ειδικά στην Κύπρο κάποιοι δεν φαίνεται να έχουν συνειδητοποιήσει πως η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και η δημιουργία ενός συνομοσπονδιακού μορφώματος δύο κρατιδίων θα μας οδηγήσει στην ίδια κατάσταση που βρίσκονται σήμερα οι Παλαιστίνιοι, δηλαδή χωρίς κράτος. Θα βρεθούμε ουσιαστικά κάτω από τον έλεγχο της Άγκυρας χωρίς τη διεθνή υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας που μας επέτρεψε παρά την καταστροφή του 1974 να επιβιώσουμε. Είναι επίσης τραγικό που τα θεμέλια της Κυπριακής Δημοκρατίας υποσκάπτονται και από την οικονομική κρίση με κίνδυνο να οδηγηθούμε στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης με όλες τις συνέπειες που αυτό θα έχει για την κρατική μας υπόσταση και το μέλλον του τόπου. Και είναι τραγικό που δεν παραδειγματιζόμαστε από όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα. Ακόμη και οι προχειρότητες με τις οποίες αντιμετωπίζεται το θέμα του φυσικού αερίου όπως και οι τουρκικές νεο-οθωμανικές απειλές, δείχνουν την αδυναμία της πολιτικής ηγεσίας και ειδικά του προέδρου της Δημοκρατίας να οχυρώσουν πολιτικά και διπλωματικά την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία μόνη μας επιτρέπει να έχουμε μια φωνή στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τη διεθνή κοινότητα υπερασπιζόμενοι τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια μας.
Συμπερασματικά λοιπόν, όταν οι λαοί που δεν έχουν κράτος όπως οι Παλαιστίνιοι αγωνίζονται να το αποκτήσουν, θα ήταν τραγικό εμείς να απεμπολήσουμε ή να αποδυναμώσουμε την διεθνώς αναγνωρισμένη κρατική μας οντότητα, την Κυπριακή Δημοκρατία, ασπίδα προστασίας των δικαιωμάτων και της ελευθερίας μας.
* Ο Στέφανος Κωνσταντινίδης είναι καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Κεμπέκ του Καναδά και επιστημονικός συνεργάτης του Πανεπιστημίου Κρήτης. Ε-mail stephanos.constantinides@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: