Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2011

ΕΝΕΡΓΩΣ: Ατεκμηρίωτο πόρισμα

Φωτογραφία
Καμιά πηγή δεν είναι απόλυτα αληθής και καμιά πηγή δεν είναι απόλυτα ψευδής αν προηγουμένως δεν ερευνηθεί. Υπό αυτή την έννοια και το ζήτημα της διαδικασίας (μεθοδολογίας) αποτελεί το πιο βασικό κύτταρο του ερευνητικού πεδίου.
Δεν είναι μάλιστα τυχαίο ότι η αριστοτελική αρχή του «ορθώς απορείν» κατέχει διαχρονική αξία. Ο κ. Πολυβίου, γνωρίζοντας την εν λόγω αρχή, ορθώς επιθυμούσε να γίνει αποτίμηση (κριτική) του έργου της «επιτροπής» μετά την έκδοση του πορίσματος. Βέβαια, σπεύδουμε να σημειώσουμε πως σύσσωμη η αντιπολίτευση έκρινε και (προ)δίκασε το αποτέλεσμα του πορίσματος από την πρώτη ημέρα των εργασιών της επιτροπής. Ήταν σαφώς μια κακόφωνη μικροπολιτική στάση δημαγωγικού, αν όχι λαϊκιστικού χαρακτήρα. Εν πάση περιπτώσει, η κριτική -όταν δεν προσωποποιείται- αποτελεί αναντίλεκτα κυτταρικό στοιχείο της δημοκρατίας. Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε από την περασμένη Δευτέρα ένα πόρισμα - παράγωγο μιας ερευνητικής διαδικασίας. Κατά συνέπεια, πρόκειται για έρευνα που, ως τέτοια πλέον, πρέπει να κριθεί με τα θεμελιώδη επιστημολογικά κριτήρια της διαδικασίας. Ένα λοιπόν από τα θεμελιώδη επιστημολογικά κριτήρια είναι ότι κάθε πόρισμα ή συμπέρασμα πρέπει να έπεται του ερευνητικού υλικού. Εν ολίγοις, το συμπέρασμα πρέπει να εξάγεται από το ερευνητικό ή μαρτυρικό υλικό. Στο πόρισμα, όμως, του κ. Πολυβίου υπάρχει ένα είδος επιστημολογικής παρατυπίας αφού ο συγγραφέας, εκκινώντας από το αξίωμα ότι ο Χριστόφιας είναι υπεύθυνος, προσπαθεί κυριολεκτικά να «στριμώξει» την περιγραφή των γεγονότων ώστε να συνάδει με το συμπέρασμά του. Το αποτέλεσμα είναι να αρθρώνεται και, συνάμα, αποτυπώνεται μια καρικατούρα της «πραγματικότητας» ακριβώς λόγω της επιστημολογικής παρατυπίας αλλά και της επιλεκτικής υπερβολής πάνω σε ορισμένα χαρακτηριστικά όπως και μιας υπεραπλούστευσης επί ορισμένων άλλων. Και γιατί όλο αυτό; Μα για να αποδοθούν ευθύνες στον Πρόεδρο. Εν ολίγοις, στρεβλώνεται η πραγματικότητα για να υπηρετηθεί ο στόχος. Προεκτείνοντας θα λέγαμε πως η επιστημολογική παρατυπία του πορίσματος έχει οδηγήσει σε ένα πασιφανές έλλειμμα διαδικαστικής δικαιοσύνης αφού α) δεν κλήθηκαν συναρμόδια Τμήματα και Υπηρεσίες (Τελωνείο, Αστυνομία, κ.λπ.), ή /και εκπρόσωποι θεσμικών οργάνων (π.χ. Πρόεδρος Επιτροπής Άμυνας της Βουλής κ.λπ.), β) δεν κλήθηκαν κληρωτοί όντας αυτόπτες μάρτυρες γεγονότων πράξεων και παραλείψεων.
Κατά τη γνώμη μας, δεν είναι τυχαία η παράβλεψη της μη κλήσης διαφόρων αρμοδίων και, ως εκ τούτου, η ελλιπής αναφορά στο πόρισμα. Σε κάθε περίπτωση το έλλειμμα διαδικαστικής δικαιοσύνης, που καταγράφεται στο πόρισμα, δεν αποτελεί παρωνυχίδα της δικαιοκρατίας αλλά εξίσου σημαντικό τμήμα της. Και πρέπει ασφαλώς ipso facto να προβληματίσει. Πέραν τούτων τίθεται και ένα σοβαρό ζήτημα. Εννοώ ότι μολονότι ο κ. Πολυβίου επικαλείται απόφαση Ανωτάτου βάσει των οποίων τέτοιες επιτροπές δεν μπορούν να απονείμουν διοικητικές και ποινικές ευθύνες, εν τούτοις προσθέτει ειδικό κεφάλαιο ποινικών ευθυνών, στο οποίο ο ίδιος κατηγορεί, δικάζει και καταδικάζει τον Πρόεδρο ως ένοχο ανθρωποκτονίας από εγκληματική αμέλεια. Σε περίπου 200 σελίδες αναλύει, κατά τη δική του αντίληψη πάντα, την εφαρμογή και τις διαδικασίες του κυπριακού ποινικού δικαίου με πλείστες αναφορές σε βρετανικά caps (νομική κληρονομιά από αποικιοκρατία) και σε υποθέσεις ποινικής δικαιοσύνης ενώπιον κυπριακών αλλά και βρετανικών δικαστηρίων, που αποδεικνύουν (κατά τον ίδιο) την ποινική ευθύνη που ενέχεται σε πολιτικές ευθύνες, μέσω της αρχής της collective responsibility. Η πεποίθησή του βασίζεται στη δική του αυτόκλητη ερμηνεία που όχι μόνο ενσπείρει το ερώτημα για να πλανάται στην πολιτική ατμόσφαιρα, αν δηλαδή θα διωχθούν ποινικά πολιτικοί υπεύθυνοι, αλλά περνά στο στάδιο της βεβαιότητας για την επίρριψη ποινικών ευθυνών. Η εν λόγω ερμηνεία του κ. Πολυβίου δεν συνιστά απλώς εκτροπή από τους όρους εντολής του αλλά και εκτροπή-ασέβεια στους θεσμούς. Συνιστά εκτροπή-ασέβεια προς τον Γενικό Εισαγγελέα, διότι μόνο αυτός έχει το κατά το νόμο δικαίωμα να κρίνει παραπομπή με ερώτημα ποινικής ευθύνης. Συνιστά τέλος ύβρη προς τα δικαστήρια, αφού σε ρόλο δικαστή προβαίνει σε ερμηνεία του ποινικού δικαίου, επιχειρώντας μία διάρθρωση δικαιϊκών επιχειρημάτων που παρόμοιά της συναντούμε μόνο σε αιτιολογικές αποφάσεις δικαστηρίων! Και τούτο βέβαια δεν αποτελεί τη μόνη εκτροπή των όρων εντολής που έλαβε ο κ. Πολυβίου. Τελικά κάποιος, μελετώντας τα δεδομένα του πορίσματος, δεν μπορεί να το επικροτήσει, αφού ξεφεύγει από τα στενά πλαίσια μιας επιστημονικής - τεχνοκρατικής έρευνας και καταλήγει σε μια πολιτική ανάλυση που θα τη ζήλευε και η αντιπολίτευση.

Δεν υπάρχουν σχόλια: