Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2011

ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ: Ευρωπαϊκή κρίση

Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
Φωτογραφία
Μια ρευστή κατάσταση επικρατεί στην Ευρώπη και ειδικά στην Ευρωζώνη τις τελευταίες μέρες. Οι αγορές με τη νεοφιλελεύθερη λογική τους υπαγορεύουν το μέλλον σε μια στιγμή που οι ευρωπαϊκές πολιτικές ελίτ αποδεικνύονται κατώτερες των
περιστάσεων. Πρόκειται επί της ουσίας για μια μεγάλη κρίση που περνά η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση με κίνδυνο να παρασύρει μαζί της την παγκόσμια οικονομία. Η αδυναμία Γάλλων και Γερμανών να καταλήξουν σε μια συμφωνία για την αντιμετώπιση της κρίσης μετά την τελευταία συνάντηση ΣαρκοζίΜέρκελ, προκαλεί ανησυχίες, ο απόηχος των οποίων φτάνει μέχρι την Ουάσιγκτον, το Τόκιο, το Πεκίνο και τη Μόσχα. Ο λόγος είναι γιατί όλοι φοβούνται ένα ντόμινο που θα παρασύρει τους πάντες. Είναι γι’ αυτό το λόγο που οι Αμερικανοί πιέζουν έντονα τους Ευρωπαίους να πάρουν άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης. Το ίδιο κάνουν, περισσότερο διακριτικά και οι άλλοι μεγάλοι της παγκόσμιας οικονομίας. Αυτό που απειλείται περισσότερο είναι το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Εξαιτίας της κρίσης χρέους οι ευρωπαϊκές τράπεζες δυσκολεύονται να αντλήσουν ρευστότητα από τις αγορές. Για να ξεπεραστούν τα προβλήματα θα πρέπει να ενισχυθούν τα κεφάλαιά τους με σημαντικά ποσά όπως έγινε και στις Ηνωμένες Πολιτείες όταν πρωτάρχισε η κρίση το 2008. Γίνεται λόγος για 100 δισ. ευρώ. Στο σημείο αυτό Γερμανοί και Γάλλοι διαφωνούν στο ποιος θα δώσει τα ποσά αυτά ανακεφαλαιοποίησης. Οι Γάλλοι θέλουν να δοθούν από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης ενώ οι Γερμανοί επιμένουν ότι πρέπει να αναζητηθούν στις αγορές και από εθνικές πηγές και μόνον τότε, αν δεν υπάρχουν λεφτά διαθέσιμα, μπορεί να αναζητηθεί σωτηρία σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το γαλλικό τραπεζικό σύστημα είναι περισσότερο εκτεθειμένο και γι’ αυτό οι Γάλλοι επιμένουν να ενισχυθούν οι τράπεζές τους από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό. Κάτι που για την ώρα απορρίπτουν οι Γερμανοί αφού αυτοί καταβάλλουν το μεγαλύτερο μερίδιο των κεφαλαίων του μηχανισμού αυτού. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο όμως, το Παρίσι και το Βερολίνο θα υποχρεωθούν να καταλήξουν σε μια συμφωνία διότι διαφορετικά θα τινάξουν στον αέρα το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Αν και η Ελλάδα είναι στο επίκεντρο αυτής της κρίσης, αφού τα ελληνικά ομόλογα που έχουν οι γαλλικές και γερμανικές τράπεζες έχουν χάσει μεγάλο μέρος της αξίας τους, από τη στιγμή που είναι πια βέβαιον ότι θα υπάρξει «κούρεμα» του ελληνικού χρέους που θα ξεπερνά το 50%, εντούτοις το πρόβλημα των ευρωπαϊκών τραπεζών είναι πολύ μεγαλύτερο και πιο σύνθετο από αυτό του ελληνικού χρέους. Το ανέδειξε άλλωστε ο απερχόμενος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ζαν Κλοντ Τρισέ, που μίλησε για συστημική κρίση. Κι ενώ στην Αθήνα συνεχίζεται το «κούρεμα» των εισοδημάτων των πολιτών, σε σημείο που να γίνεται λόγος για επάνοδό τους στο επίπεδο της δεκαετίας του ’60, το ελληνικό πρόβλημα συζητείται από τους Γερμανούς και τους Γάλλους ερήμην της Ελλάδας. Η ελληνική κυβέρνηση δεν αποφασίζει ουσιαστικά πια τίποτε, απλώς εισάγει στη Βουλή νομοσχέδια καθ’ υπαγόρευση της Τρόικας. Την ίδια στιγμή ο ελληνικός κρατικός μηχανισμός βρίσκεται υπό διάλυση. Ακυβέρνητο καράβι είναι η χώρα. Κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί τις επόμενες μέρες όταν οι Ευρωπαίοι με το «κούρεμα» του χρέους θα ζητήσουν και άλλες περικοπές στους μισθούς και επιβολή επιπρόσθετων φόρων στους πολίτες. Η χώρα βυθίζεται συνεχώς σε μια βαθιά ύφεση.
Η Κύπρος φαίνεται να ακολουθεί το δρόμο της Ελλάδας. Ούτε η κυβέρνηση, ούτε τα κόμματα, ούτε οι συνδικαλιστικές νομενκλατούρες φαίνεται να συνειδητοποιούν τη σοβαρότητα της κατάστασης. Μάλλον θα επαναπαύονται για την ώρα στο ρωσικό δάνειο που εξασφαλίστηκε και που θα επιτρέψει να συνεχίσει το Κράτος να λειτουργεί για τους επόμενους μήνες. Και μετά; Εκτός κι αν περιμένουμε τα εισοδήματα του φυσικού αερίου. Μόνο που αν επαληθευτούν οι προβλέψεις για την ύπαρξη των κοιτασμάτων αυτών, τα εισοδήματα θα αρχίσουν να εισρέουν στα κρατικά ταμεία μετά από μερικά χρόνια. Ά! Είναι και το καζίνο, τώρα που φαίνεται να το επιτρέπει ο Μαρξ...

*Ο Στέφανος Κωνσταντινίδης είναι καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Κεμπέκ του Καναδά και επιστημονικός συνεργάτης του Πανεπιστημίου Κρήτης. Ε-mail:stephanos.constantinides@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: