Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

Το άσυλο κι η φουστανέλα

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
«Για την πανεπιστημιακή κοινότητα το άσυλο είναι παραπάνω από τον νόμο γιατί είναι μία ακαδημαϊκή παράδοση. Κανείς δεν είναι παραπάνω από τον νόμο, παρά μόνο οι παραδόσεις μας». Αυτά δήλωσε ο πρύτανης του Αριστοτελείου, κ. Μυλόπουλος.
Ας αφήσουμε κατά μέρος τα οφέλη που έχει αποκομίσει η πανεπιστημιακή κοινότητα, και κατ' επέκταση η ελληνική κοινωνία, από την τήρηση αυτής της παράδοσης. Κι ας παρακάμψουμε τη βία που έχει συσσωρεύσει, τις καταστροφές, το εθιμικό δίκαιο που έχει επιβάλει στην πανεπιστημιακή κοινότητα - ένα εθιμικό δίκαιο στο οποίο περιλαμβάνονται οι απειλές κατά καθηγητών και κατά παντός διαφωνούντος, οι προπηλακισμοί, η άσκηση σωματικής βίας, η παράκαμψη της αρχής της πλειοψηφίας και λοιπά παραδοσιακά προϊόντα της ελληνικής γης.
Ας μην μπούμε καν στον κόπο να αναρωτηθούμε πόσο έχει συνεισφέρει αυτή η παράδοση στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών και στην απρόσκοπτη διεξαγωγή του ερευνητικού και επιστημονικού έργου. Σε ποιον βαθμό δηλαδή, και από ποιους, ο οργασμός ιδεών και η αναγέννηση των επιστημών που παρατηρείται τις τελευταίες δεκαετίες στα πανεπιστημιακά μας ιδρύματα θα είχε περιορισθεί αν στην επικράτειά τους είχε καταργηθεί η παράδοση του ασύλου.
Ας μείνουμε στην εξόχως φιλοσοφική ουσία της σκέψης του κ. Πρύτανη, ο οποίος εμπλουτίζει την πνευματική του προσφορά προτρέποντάς μας να εγκαταλείψουμε την έλλογη αποτίμηση των κοινωνικών μας συνθηκών για να συμμορφωθούμε στα πατροπαράδοτα. Ας μην πάμε μακριά. Ας μη φτάσουμε δηλαδή να σκεφτούμε ότι όσοι υπερασπίζονται τον νόμο της σαρίας το κάνουν εν ονόματι των δικών τους παραδόσεων. Ας μείνουμε στα μέρη μας και ας σκεφτούμε πράγματα απλά, όπως π.χ. ότι κάποτε οι προπαππούδες μας εγκατέλειψαν την παράδοση της φουστανέλας και αποφάσισαν να βάλουν παντελόνια γιατί έκριναν πως τους βολεύει περισσότερο να περπατούν και να κάθονται, πως είναι πιο οικονομικό και άλλα παρόμοια.
Θα μου πείτε, πολλοί ανάμεσά μας θεωρούν πως τα δεινά αυτού του τόπου οφείλονται σ' ένα μεγάλο μέρος και στην εγκατάλειψη της φουστανέλας, κοινώς των παραδόσεών του. Ας πούμε ότι είναι κι αυτή μια συζήτηση που κάποτε πρέπει να γίνει σοβαρά. Ομως για να μπορέσουμε να συζητήσουμε, να καταλάβουμε δηλαδή τι λέει ο συνομιλητής μας, χρειάζεται να καταλαβαίνουμε πριν από όλα τα άλλα τι λέμε εμείς οι ίδιοι. Διότι η κρίση ενίοτε θολώνει την κρίση μας.
Εκτός πια κι αν ο κ. Πρύτανης εννοεί πως πρέπει επιτέλους να εγκαταλείψουμε τις ψευδαισθήσεις. Να αποφασίσουμε πως η καθ' ημάς Ανατολή πρέπει να εγκαταλείψει τις προσπάθειες να αφομοιώσει ορισμένες αρχές του ευρωπαϊκού πολιτισμού (στο λεξικό θα τις βρείτε στο λήμμα «διαφωτισμός», κ. Πρύτανη), πάνω στις οποίες στηρίχτηκε η άποψη ότι οι κοινωνίες αποτελούνται από πολίτες, όλους ίσους απέναντι στον νόμο, και να επιστρέψουμε σε μια πιο «παραδοσιακή», ας πούμε, φυλετική οργάνωση της κοινωνίας μας όπου η κάθε ομάδα θα τηρεί το δικό της εθιμικό δίκαιο. Ενίοτε δε, όταν πλήττει, θα επιχειρεί να το επιβάλει και στους άλλους.
Θα μου πείτε, αφού αυτό ζούμε χρόνια τώρα γιατί δεν το θεσμοθετούμε να ησυχάσουμε;

Δεν υπάρχουν σχόλια: