Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011

Κοινωνία «αμέρικαν μπαρ»

Του Ι. Κ. Πρετεντέρη
Χθες συνελήφθη επ' αυτοφώρω στην Αθήνα ένας εκπαιδευτικός να τοποθετεί αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό. Ο ίδιος ομολόγησε ότι έως τώρα έχει τοποθετήσει περισσότερους από τριάντα τέτοιους μηχανισμούς καταστρέφοντας αυτοκίνητα και άλλες ιδιωτικές περιουσίες.
Την περασμένη εβδομάδα συνελήφθη άλλος εκπαιδευτικός στην Κρήτη να ασελγεί σε ανήλικους νεαρούς και, όπως προέκυψε από την ανάκριση, αυτήν την αποτρόπαια δραστηριότητα ασκούσε επί πολλούς μήνες, αφορούσε πολλά νέα παιδιά και περιελάμβανε πράξεις σεξουαλικής μείωσης και άλλες συναφείς αθλιότητες.
«ΤΑ ΝΕΑ» της 6ης Δεκεμβρίου αποκάλυψαν περιπτώσεις εκπαιδευτικών που εμπλέκονται σε εγκληματικές δραστηριότητες και οι οποίοι αντιμετωπίζονται με χαϊδευτικές ποινές από τα πειθαρχικά συμβούλια του κλάδου τους.
Χαρακτηριστικά αναφέρθηκαν (μεταξύ άλλων) περιστατικά όπως: εκπαιδευτικού που διώκεται για πορνεία, αλλά η πειθαρχική δίωξη εναντίον της ακόμη εκκρεμεί. Εκπαιδευτικού που διώκεται για παιδική πορνογραφία και του επιβλήθηκε η ποινή της προσωρινής παύσης έξι μηνών, ενώ σε άλλον που διώκεται για τους ίδιους λόγους η απόφαση εκκρεμεί. Σε κάποιον άλλο που διώκεται για ναρκωτικά επιβλήθηκε πρόστιμο τριάντα ημερών...
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται για μεμονωμένες περιπτώσεις στην πολυάριθμη κοινότητα των ελλήνων εκπαιδευτικών. Συμφωνώ. Από την άλλη πλευρά, όμως, ακόμη περιμένω να ακούσω τις φωνές διαμαρτυρίας και οργής των συνδικαλιστών τους - οι οποίοι, κατά τα άλλα, έχουν εύκολη και την οργή και την διαμαρτυρία...
Το πρόβλημα προφανώς δεν είναι οι εκπαιδευτικοί. Το πρόβλημα είναι η ανοχή, ο συμψηφισμός, η συντεταγμένη ανομία, η γενικευμένη ατιμωρησία, μια κακώς εννοούμενη επιείκεια που διαπερνάει ολόκληρη την ελληνική κοινωνία.
Εδώ κοτζάμ πρύτανης του ΑΠΘ υποστήριζε στο «Εθνος» (3/12) ότι τα φαινόμενα βίας στα πανεπιστήμια εξηγούνται επειδή «εκεί υπάρχουν διαθέσεις ανατροπής της καθεστηκυίας τάξης, ελεύθερη διακίνηση ιδεών πιο ευαίσθητων στα κοινωνικά κινήματα και στις εκφάνσεις της κοινωνίας. Είναι λογικό η βία να αγγίζει τα στρώματα αυτά που είναι πιο ευαίσθητα».
Με άλλα λόγια, κατά τον πρύτανη, η βία είναι τεκμήριο ευαισθησίας και ως ευαισθησία αποτελεί φυσιολογική συνισταμένη των πανεπιστημιακών πραγμάτων. Δεν συντρέχει λόγος να τιμωρήσεις τον ευαίσθητο φοιτητή που πλακώνει τον καθηγητή του. Ή, όπως λέει κι ο αρμόδιος υπουργός, άσ' τους να σπάνε κανένα μάρμαρο, διότι μπορεί να σπάσει κανένα κεφάλι.
Ολα αυτά, όμως, συγκλίνουν στο θεμελιώδες ερώτημα: τι κοινωνία θέλουμε; Μια κοινωνία ευθύνης ή μια κοινωνία ανευθυνότητας; Μια κοινωνία κανόνων ή μια κοινωνία «αμέρικαν μπαρ»;
Διότι αυτά τα πράγματα πάνε μαζί. Κοινωνία «α λα καρτ» δεν υπάρχει. Κι όταν με τέτοιο πνεύμα λειτουργούν τα σχολεία και τα πανεπιστήμια, αποκλείεται να λειτουργούν διαφορετικά οι εφορίες, οι πολεοδομίες και ο ΟΑΕΔ

Δεν υπάρχουν σχόλια: