Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2012

Η χρεοκοπία της Ευρώπης

Του Στέφανου Κωνσταντινίδη 
 
Η πρόσφατη υποβάθμιση 9 χωρών της Ευρωζώνης από τον αμερικανικό οίκο Standard & Ρoor’s, μεταξύ των οποίων και η Γαλλία, θέτει ξανά επί τάπητος την αδυναμία της Ευρώπης να
αντιδράσει στην υπονόμευση της οικονομίας της, αλλά και της ίδιας της θεσμικής ύπαρξής της. Πώς είναι δυνατόν η Ευρωπαϊκή Ένωση να αποδέχεται την κρίση των ανυπόληπτων αυτών οίκων αξιολόγησης οι οποίοι έδιναν εύσημα πριν το 2008 στις αμερικάνικες τράπεζες και στις αμερικανικές εταιρείες που χρεοκόπησαν στη συνέχεια και προκάλεσαν τη σημερινή παγκόσμια κρίση; Σπάνιοι είναι σήμερα οι σοβαροί πολιτικοί ή οικονομικοί αναλυτές που να πιστεύουν στην αντικειμενικότητα των κριτηρίων αξιολόγησης που χρησιμοποιούν αυτοί οι οίκοι. Δύο Αμερικανοί οικονομολόγοι, βραβείο Νόμπελ, οι Τζόζεφ Στίγκλιτς και Πολ Κρούγκμαν, έχουν καταδείξει την αφερεγγυότητα των αμερικανικών αυτών οίκων. Υπάρχει επίσης έντονη η καχυποψία ότι πίσω από κάθε ενέργειά τους κρύβονται τεράστια οικονομικά συμφέροντα και πολιτικές σκοπιμότητες. Για παράδειγμα, ενώ υποβαθμίζεται η Γαλλία της οποίας η οικονομία είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση από αυτή της Βρετανίας, το Λονδίνο εξακολουθεί να βαθμολογείται με το τριπλό Α. Με οικονομικά κριτήρια η Βρετανία θα έπρεπε να είχε υποβαθμιστεί από καιρό.
Το πρόβλημα επομένως για την Ευρώπη είναι περισσότερο πολιτικό με την έννοια ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ανέχεται να σύρεται στη χρεοκοπία, ενώ θα μπορούσε να αντιμετωπίσει την κατάσταση με μια διαφορετική πολιτική αν η ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία δεν έπασχε από οικονομική θρησκοληψία νεοφιλελεύθερης κοπής. Θα μπορούσε να επιτρέψει στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να απαντήσει στην κρίση με τον ίδιο τρόπο που απαντά η αμερικανική κεντρική τράπεζα, η Federal Reserve. Θα μπορούσαν οι ευρωπαϊκές πολιτικές ελίτ να εφαρμόσουν την πολιτική που τους υποδεικνύουν ακόμη και Αμερικανοί οικονομολόγοι, όπως οι Τζόζεφ Στίγκλιτς και Πολ Κρούγκμαν που αναφέρτηκαν παραπάνω, με επενδύσεις στην οικονομία που θα σταματούσαν την ύφεση αντί να συναγωνίζονται πώς να ισοσκελίσουν πάση θυσία τους προϋπολογισμούς και να περιορίσουν τα ελλείμματα των χωρών τους, βυθίζοντας την Ευρώπη σε μια κρίση που κινδυνεύει να εξελιχθεί χειρότερη και από αυτή του 1929. Σε τελευταία ανάλυση η χρεοκοπία της Ευρώπης είναι πρώτα πολιτική και πολιτισμική και μετά οικονομική. Για πρώτη φορά στην ιστορία της η γηραιά ήπειρος βρίσκεται σε τέτοια πολιτική και πολιτισμική παρακμή που κινδυνεύει να περάσει σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με άλλες περιοχές του πλανήτη στις οποίες για αιώνες κυριαρχούσε, όχι μόνο οικονομικά, αλλά προπάντων πολιτισμικά με το αξιακό της σύστημα που δημιούργησε από την εποχή του διαφωτισμού. Η ανικανότητα των ευρωπαϊκών πολιτικών ελίτ να διαχειριστούν το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα, το ευρώ, που για μια στιγμή φάνηκε να απειλεί την παντοδυναμία του αμερικανικού δολαρίου, εξηγεί εν μέρει και τη σημερινή κρίση. Η αντεπίθεση στο ευρώ από μεγάλα οργανωμένα συμφέροντα που στοιχηματίζουν στη διάλυση της Ευρωζώνης, βρήκε πρόσφορο έδαφος που καλλιέργησαν οι νεοφιλελεύθερες οικονομικές ιδεοληψίες του ευρωπαϊκού πολιτικού ιερατείου. Όλα δείχνουν πως αν δεν υπάρξει μια οργανωμένη και μεθοδική απάντηση της Ευρώπης στη σημερινή υπόσκαψη που δέχεται, το μέλλον της φαντάζει σκοτεινό και αβέβαιο. Η κύρια ευθύνη βαρύνει τη Γερμανία και κατά δεύτερο λόγο τη Γαλλία, αφού στις δύο αυτές χώρες στηρίχτηκε πάντα η προσπάθεια να τεθεί τέρμα στην ευρωπαϊκή βαλκανοποίηση.
Υ.Γ.: Διερωτάται κανείς αν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας έχει συναίσθηση της ζημιάς που προκαλεί στην κυπριακή υπόθεση με τη μανία του να εξισώνει τα εγκλήματα του τουρκικού κράτους σε βάρος της Κύπρου με τις ενέργειες κάποιων ομάδων ατάκτων της δικής μας πλευράς σε βάρος των Τουρκοκυπρίων. Αυτό έπραξε και τώρα εξισώνοντας τον Ραούφ Ντενκτάς, όργανο της Τουρκίας, ο οποίος, αν δεν είχε την προστασία του Λονδίνου και της Άγκυρας, θα δικαζόταν ως εγκληματίας πολέμου στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, με πράξεις ανεύθυνων στοιχείων της ελληνικής πλευράς. Η Τουρκία διέπραξε, ως κράτος, γενοκτονία στην Κύπρο. Είναι ποτέ δυνατόν να συγκρίνεται η ευρείας έκτασης κρατική τουρκική βία σε βάρος της Κύπρου, σε βάρος Ελληνοκυπρίων αλλά και Τουρκοκυπρίων, με αυτή των ατάκτων της ελληνικής πλευράς; Και γιατί αυτοί οι άτακτοι της δικής μας πλευράς δεν προσάγονται ενώπιον της Δικαιοσύνης για τα τυχόν εγκλήματά τους; Ή μήπως θα υιοθετήσουμε μια μέρα, με αυτήν τη λογική, και την τουρκική προπαγάνδα ότι η εισβολή ήταν μια επιχείρηση ειρήνης; 
  *Ο Στέφανος Κωνσταντινίδης είναι καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Κεμπέκ του Καναδά και επιστημονικός συνεργάτης του Πανεπιστημίου Κρήτης. stephanos.constantinides@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: