Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2012

Πολιτικές εξελίξεις στην Τουρκία


Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
Η πρόσφατη σύλληψη του στρατηγού Ιλκέρ Μπασμπούγ πρώην αρχηγού του Γενικού Επιτελείου του τουρκικού στρατού καθώς και η απόφαση για παραπομπή σε δίκη του ηλικιωμένου στρατηγού
Κενάν Εβρέν ο οποίος ηγήθηκε του πραξικοπήματος του 1980 και διετέλεσε στη συνέχεια πρόεδρος της Τουρκίας, σηματοδοτούν ακόμη ένα σημαντικό σταθμό στην ηγεμονική επιβολή του πολιτικού Ισλάμ στην Άγκυρα. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της Τουρκίας που συλλαμβάνεται πρώην αρχηγός του τουρκικού στρατού με την κατηγορία ότι συνωμότησε εναντίον της κυβέρνησης της χώρας. Όπως είναι και η πρώτη φορά που θα παραπεμφθεί σε δίκη ο αρχηγός ενός από τα στρατιωτικά πραξικοπήματα που έγιναν στην Τουρκία. Αυτό δείχνει πως οι Τούρκοι Ισλαμιστές είναι απόλυτοι κύριοι του πολιτικού παιχνιδιού στην Άγκυρα. Επιθυμούν όμως επιπλέον να στείλουν το μήνυμα στον τουρκικό στρατό ότι έχει τελειώσει η εποχή της παντοδυναμίας του και ότι στο εξής θα παίρνει εντολές μόνο από την πολιτική εξουσία. Η εξέλιξη αυτή θα μπορούσε να θεωρηθεί θετική για την εδραίωση της δημοκρατίας στην Τουρκία αν δεν συνοδευόταν και από μια παράλληλη πορεία για τη δημιουργία σταδιακά ενός αυταρχικού και αστυνομικού κράτους που θέτει σε κίνδυνο την ελευθερία του Τύπου και γενικότερα των πολιτικών ελευθεριών. Η σύλληψη με διάφορα προσχήματα πολλών δημοσιογράφων όπως και οι διώξεις γενικότερα του Τύπου, προκαλούν πλέον ανησυχίες στη Δύση ενώ και διάφορες οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων διαμαρτύρονται για την πολιτική αυτή των Τούρκων Ισλαμιστών. Στην πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Τουρκία είναι η εγκαθίδρυση ενός ισλαμικού «βαθέος κράτους» με φασίσουζα νοοτροπία σε αντικατάσταση του παλιού γραφειοστρατιωτικού κεμαλικού κατεστημένου. Δεν είναι ίσως τυχαίο που απειλείται να προσαχθεί σε δίκη και ο ίδιος ο αρχηγός του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, του κόμματος που ίδρυσε ο ίδιος ο Μουσταφά Κεμάλ. Οι κινήσεις των Τούρκων Ισλαμιστών από τη στιγμή που πήραν την κυβέρνηση στα χέρια τους υπήρξαν μεθοδικές για τη σταδιακή πολιτική τους επιβολή. Επωφελήθηκαν βεβαίως της στήριξης που έτυχαν από τη Δύση και ειδικά από την Ουάσιγκτον, στήριξη η οποία με τα νέα διεθνή δεδομένα ήταν ουσιαστικά απαγορευτική στη διενέργεια ενός ακόμη πραξικοπήματος από τους στρατηγούς. Η ελπίδα όμως των Δυτικών για ένα τουρκικό δημοκρατικό μοντέλο για τον υπόλοιπο ισλαμικό κόσμο φαίνεται να εξανεμίζεται. Επιπλέον η Άγκυρα με τη νεοοθωμανική επεκτατική της πολιτική και την προσπάθειά της να αναδειχτεί σε περιφερειακή υπερδύναμη δημιουργεί προβλήματα στα αμερικανικά σχέδια για την περιοχή, ιδιαίτερα με την εχθρική στάση της απέναντι στο Ισραήλ. Εντούτοις παρά την επικράτησή του το πολιτικό Ισλάμ δεν παύει να αντιμετωπίζει και σοβαρά προβλήματα. Το σοβαρότερο πρόβλημά του είναι φυσικά οι Κούρδοι, που απειλούν πάντα την ενότητα της σημερινής Τουρκίας. Αλλά και οι Αλεβίτες που δεν ανήκουν στο σουνιτικό Ισλάμ και είναι αρκετά εκατομμύρια, αποτελούν επίσης απειλή στην πολιτική ηγεμονία του τουρκικού σουνιτικού Ισλάμ. Τέλος, οι φήμες για την υγεία του Ταγίπ Ερντογάν και η «διαδοχολογία» που ήδη αναπτύσσεται στην Άγκυρα προσθέτει ένα ακόμη παράγοντα αβεβαιότητας για τις τουρκικές πολιτικές εξελίξεις. Για τις εξελίξεις αυτές άγνωστος παραμένει και ο ρόλος που θα διαδραματίσει το πανίσχυρο ισλαμικό κίνημα του Φετουλάχ Γκιουλέν ο οποίος το κατευθύνει από την Πενσυλβάνια των ΗΠΑ, αν και διάφορες φήμες κάνουν λόγο για στήριξη που παρέχει σε ένα από τους δελφίνους της διαδοχής, τον σημερινό Τούρκο Πρόεδρο Αμπντουλάχ Γκιουλ.
Υ.Γ.: Ενώ όλα αυτά διαδραματίζονται στην Τουρκία, η Άγκυρα δεν παύει, συνεπικουρούμενη από το Λονδίνο, να επιμένει στο κλείσιμο του Κυπριακού προτού η Κυπριακή Δημοκρατία αναλάβει την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συνεχίζει να εκτοξεύει απειλές για το φυσικό αέριο. Ταυτόχρονα η κυπριακή κυβέρνηση ανέχεται παθητικά τις μεθοδεύσεις Ντάουνερ και Εγγλέζων μέσω του αναπληρωτή Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Λιν Πάσκο, με κίνδυνο να συρθεί η Κύπρος σε ένα νέο Μπούρκεστογκ. Την ίδια ώρα ο Νίκος Αναστασιάδης συνεχίζει ακάθεκτος την προεκλογική του καμπάνια για την Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας και ανέχεται μέσα στο σπίτι του τον Έρογλου να διακηρύσσει ότι στην Κύπρο υπάρχουν δύο κράτη και δύο Δημοκρατίες... Ο δε Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι πρόθυμος να εμπλέξει την Τουρκία στο θέμα της εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου… Τι πολιτική είναι αυτή από τους ηγέτες μιας ημικατεχόμενης χώρας ;

*Ο Στέφανος Κωνσταντινίδης είναι καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Κεμπέκ του Καναδά και επιστημονικός συνεργάτης του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Δεν υπάρχουν σχόλια: