Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012

Ομοιοπαθητική

Του Δημήτρη Μητρόπουλου
SIMILIA similibus curentur. Τα όμοια θεραπεύονται με τα όμοια. Είναι η λογική της ομοιοπαθητικής - που ισχύει στην πολιτική σε δύσκολους καιρούς.
ΤΑ παραδείγματα είναι πολλά και προσφέρονται για συγκρίσεις. Η Αμερική του Πολέμου της Κορέας και της αντιπαράθεσης με τη Σοβιετική Ενωση εξέλεξε στον Λευκό Οίκο έναν κορυφαίο στρατιωτικό. Ο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ δεν αποδείχθηκε καθόλου πολεμοχαρής. Οχι ότι έδωσε χώρο στη Μόσχα. Αλλά λειτούργησε με μετριοπάθεια και ρεαλισμό - χωρίς εξτρεμισμούς. Αντίστοιχα, η Ευρώπη της οικονομικής κρίσης αρχίζει να στρέφεται σε «τοπ» οικονομολόγους προκειμένου η διακυβέρνηση των χωρών του Νότου να είναι σε ασφαλέστερα χέρια. Είναι οι περιπτώσεις Μάριο Μόντι στην Ιταλία και Λουκά Παπαδήμου εν Αθήναις.
Η τριτοβάθμια εκπαίδευση προσφέρει αντίστοιχα μαθήματα σε μικρότερη κλίμακα. Χθες ο Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος κατάφερε να καλμάρει τους πρυτάνεις. Είναι κάτι κρίσιμο στη φάση της δύσκολης προσαρμογής των εγχώριων πανεπιστημίων στις πραγματικότητες του νέου νόμου για τα ΑΕΙ που πέρασε - με δικομματική υποστήριξη ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - το καλοκαίρι η Αννα Διαμαντοπούλου. Χθες ο αναπληρωτής υπουργός Παιδείας έκανε δήλωση παρουσία των πρυτάνεων - που δεν ανακοίνωσαν μετά χωριστά τη δική τους θέση.
Ο Αρβανιτόπουλος είναι πανεπιστημιακός. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι στην περίπτωση των πρυτάνεων λειτούργησε κλαδικά. Δεν είναι αυτή η θεραπευτική λογική της ομοιοπαθητικής. Αντιθέτως, ο αναπληρωτής υπουργός πολιτεύθηκε, έχοντας επίγνωση της πραγματικότητας των ΑΕΙ. Απέφυγε τη λογική της τυφλής σύγκρουσης. Πρόκειται για οδό που επιλέγουν συχνά οι πολιτικοί ώστε να δώσουν αίσθηση πυγμής. Η θερινή μεθοδολογία της Αννας - που είναι κόκκινο πανί για πολλούς πανεπιστημιακούς - έχει φέρει τον χώρο στα όριά του. Ακόμη χειρότερα: τα πανεπιστήμια είναι συνήθως η σπίθα που ανατινάζει το βαρέλι της κοινωνικής πυρίτιδας. Οπως και ο Λουκάς Παπαδήμος στο Μαξίμου, έτσι κι ο Αρβανιτόπουλος έχει συναίσθηση ότι στον πανεπιστημιακό χώρο χρειάζεται καταλλαγή και, κυρίως, να μην κλείσουν τα ΑΕΙ.
ΑΥΤΑ σε γενικές γραμμές. Στα ειδικά χαρακτηριστικά, το χθεσινό καλό αποτέλεσμα οφείλεται στην εμμονή του αναπληρωτή υπουργού στον διάλογο. Εχει δει τους πρυτάνεις τέσσερις φορές το τελευταίο διάστημα και χθες τους είδε για πέντε ολόκληρες ώρες. Κοινώς, τους εξάντλησε. Παραλλήλως, τους αφαίρεσε το επιχείρημα ότι δεν εισακούονται και λειτούργησε με όρους σύνθεσης. Η σύνθεση, βέβαια, είναι ένα είδος ανώτερης μορφής συμβιβασμού.
ΑΣΧΕΤΩΣ, πάντως, ομοιοπαθητικής - ή βελονισμού - η ύφεση στο πανεπιστημιακό μέτωπο σημαίνει και κάτι άλλο. Οτι η ελίτ - μέρος της οποίας είναι η πανεπιστημιακή κοινότητα - συμμερίζεται την αντίληψη της κυβέρνησης Παπαδήμου ότι η χώρα δεν αντέχει άλλες εντάσεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια: