Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012

Αποπυρηνικοποίηση της Μεσογείου


Του Κώστα Γουλιάμου*
Την περασμένη βδομάδα έγινε -μ ε πρωτοβουλία του ΑΚΕΛ και τη σύμπραξη κομμάτων της Αριστεράς από διάφορα μέρη του κόσμου- μια σημαντική ημερίδα με αντικείμενο την αποπυρηνικοποίηση της Μεσογείου. Με δεδομένο ότι η Μεσόγειος είναι σεισμογενής περιοχή, οι σύνεδροι και ειδικότερα η κυπριακή Κυβέρνηση, διά της υπουργού Εξωτερικών, έθεσαν την έντονη ανησυχία της Κύπρου για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τουρκίας για ανέγερση εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας στο Ακκούγιου.
Οφείλουμε πάντως να σημειώσουμε πως η πρωτοβουλία του ΑΚΕΛ για τη συγκεκριμένη ημερίδα έγινε την πιο κατάλληλη περίοδο, αν κανείς υπολογίσει πως επίκειται στους επόμενους μήνες η Διεθνής Διάσκεψης του ΟΗΕ για τον πυρηνικό αφοπλισμό στη Φινλανδία. Παράλληλα, σημαντικές οργανώσεις τόσο στην Ευρώπη όσο και στον υπόλοιπο κόσμο απευθύνουν έκκληση για μια αποπυρηνικοποιημένη Μέση Ανατολή, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για την εξάπλωση των πυρηνικών εργοστασίων στην περιοχή της Μεσογείου. Για παράδειγμα, πριν από μια βδομάδα ήταν στην Ελλάδα και ο διευθυντής του ιδρύματος «Μπέρτραντ Ράσελ για την Ειρήνη», Τόνι Σίμσον, που εξέφρασε την έντονη ανησυχία του για την αύξηση της έντασης στην περιοχή της Μ. Ανατολής, την κατάσταση στη Λιβύη, τη Συρία αλλά και τις απειλές που εκτοξεύονται εναντίον του Ιράν. Όπως ο ίδιος ανέφερε, δεν είναι εξακριβωμένο ότι στο Ιράν υπάρχουν πυρηνικά όπλα, θυμίζοντας την αντίστοιχη προπαγάνδα για το Ιράκ. Επεσήμανε δε την υποκρισία των κυρίαρχων της Δύσης. Και είναι πραγματικά χαρακτηριστική, αν όχι προκλητική η υποκρισία της Δύσης και μάλιστα των ΗΠΑ. Να θυμίσουμε ότι το πυρηνικό οπλοστάσιο των ΗΠΑ είναι υπερβολικό μια και διαθέτει 2.500 πυρηνικά όπλα και άλλα 2.600 σε αποθήκες ως εφεδρεία. Και όλα αυτά την ώρα που αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός Αμερικανών πολιτών που δεν είναι σε θέση να αγοράσουν τρόφιμα, σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση της μη κερδοσκοπικής ερευνητικής οργάνωσης Κέντρο Έρευνας και Δράσης για τα Τρόφιμα (FRΑC). Να υπογραμμίσουμε πως 46 περίπου εκατομμύρια πολίτες στις Ηνωμένες Πολιτείες ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας το 2010, ένας αριθμός-ρεκόρ σύμφωνα με την Αμερικανική Στατιστική Υπηρεσία. Σε κάθε περίπτωση, η καπιταλιστική κρίση όχι μόνο οδηγεί στο μετασχηματισμό του παγκόσμιου συσχετισμού δύναμης αλλά εντείνει και εκτείνει τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις ανά τον κόσμο -και ιδιαίτερα στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής- με διάφορα προσχήματα. Προεκτείνοντας θα λέγαμε πως ο κίνδυνος ενός ιμπεριαλιστικού πυρηνικού πολέμου δεν έχει εκλείψει, αν μάλιστα λάβουμε σοβαρά υπόψη τους ανταγωνισμούς και τους σχεδιασμούς σε περιοχές όπως η Μεσόγειος, η Μέση Ανατολή, η Κορεατική Χερσόνησος και ο Περσικός Κόλπος. Σχεδιασμοί που συνδέονται άμεσα με την όξυνση των ενδο-ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών μεταξύ των ηγεμονικών μητροπολιτικών κέντρων. Ειδικότερα σε περίοδο κρίσης και σήψης του κεφαλαιοκρατικού συστήματος, το ενδεχόμενο ενός πυρηνικού πλήγματος ή μιας γενικευμένης σύρραξης αποτελεί συστατικό του εν λόγω διογκούμενου ανταγωνισμού.
Ως πολίτες έχουμε αναντίλεκτα λόγους να ανησυχούμε από τις εξελίξεις, γι’ αυτό και είναι ανάγκη πολιτικής κινητοποίησης. Η πυρηνική ενέργεια δεν είναι πειστική απάντηση στο ενεργειακό πρόβλημα, ιδιαίτερα στην περιοχή της Μεσογείου με τη μεγάλη σεισμικότητα. Το πρόσφατο σοβαρό ατύχημα στην Ιαπωνία -μια από τις μητροπόλεις της τεχνολογίας και των πυρηνικών και η οποία επενδύει τεράστια ποσά σε ζητήματα ασφάλειας- μας υπενθυμίζει πως κάθε δραστηριότητα πυρηνικής βιομηχανίας δεν γνωρίζει σύνορα. Το κυριότερο: υπονομεύει την ίδια τη ζωή. Αν και πέρασαν 67 τόσα χρόνια από τότε που δυο πυρηνικές βόμβες κατέστρεψαν ολοσχερώς τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι και ένας μόλις χρόνος από τη Φουκουσίμα, εντούτοις κάποιοι θέλουν ναξεχάσουντις συνέπειες μιας πυρηνικής καταστροφής επαναφέροντας την πυρηνική ενέργεια ως… πράσινη λύση μέσα από τη νεοφιλελεύθερη ρητορική της επιχειρηματικής καινοτομίας. Πάντως στην Ιαπωνία δεν είναι πλέον λίγες οι «κεφαλές» που μελετούν ένα μέλλον χωρίς πυρηνική ενέργεια. Επειδή ακριβώς οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να ζήσουν σε έναν κόσμο χωρίς πυρηνικά. Πραγματικά, μπορούμε -και επιβάλλεται- να ζήσουμε χωρίς πυρηνική ενέργεια σε όλο τον πλανήτη. Θέλουμε ένα κόσμο ασφαλή, ειρηνικό χωρίς φτώχεια, χωρίς πείνα και ανισότητες. Τα θέλουμε όλα αυτά γιατί είμαστε ρεαλιστές.

* Ο Κώστας Γουλιάμος είναι αντιπρύτανης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: