Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Κυριακή, 17 Ιουνίου 2012

Η μετεκλογική Ελλάδα

Του Κώστα Γουλιάμου*
Με αφορμή το αποτέλεσμα των εκλογών της 6ης Μαΐου στην Ελλάδα, είχαμε υπογραμμίσει τρία βασικά ζητήματα. Πρώτον, το γεγονός ότι το αποτέλεσμα σηματοδοτούσε το τέλος της μεταπολίτευσης. Δεύτερον, η εποχή των αυτοδύναμων
κυβερνήσεων περνούσε πλέον στην ιστορία. Και τρίτον, η Αριστερά ως σύνολο μετασχηματιζόταν σε κυρίαρχη πολιτική δύναμη. Οι σημερινές εκλογές αναμένεται να ενισχύσουν τα τρία αυτά ζητήματα. Προεκτείνοντας το θέμα και, κυρίως, λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα όλων των δημοσκοπήσεων και τους μέσους όρους των ποσοστών που αποτυπώθηκαν τις τελευταίες τρεις εβδομάδες, θα ισχυριζόμαστε πως η μάχη για την πρώτη θέση είναι εξαιρετικά αμφίρροπη αν και ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει μικρό προβάδισμα. Παρουσίασε μια ανοδική τάση σε αντίθεση με το κόμμα της Δεξιάς (ΝΔ) που παρέμεινε στάσιμο. Σε χαμηλά ποσοστά θα κινηθεί και πάλι το άλλοτε κραταιό ΠΑΣΟΚ, κινδυνεύοντας μάλιστα να βρεθεί στην τέταρτη θέση. Φαίνεται εν τοις πράγμασι πως οι Έλληνες ξύπνησαν μετά την 6η Μαΐου και μαζί τους τελείωσε όλη εκείνη η εποχή των κομματικών δυναστειών του νεοφιλελευθερισμού, δηλαδή του σοσιαλδημοκρατικού ΠΑΣΟΚ και της Δεξιάς ΝΔ. Είναι άλλωστε τα κόμματα στα οποία αποδίδεται από τους πολίτες η ευθύνη για τη χρεοκοπία της χώρας, το μνημόνιο, το μονόδρομο της πολιτικής της λιτότητας, της διαφθοράς αλλά και του νεποτισμού. Υπό αυτά τα δεδομένα, η χώρα οδηγείται σήμερα στις κάλπες με ένα και πάλι μείγμα οργής και απογοήτευσης. Ωστόσο θα αποτελούσε πολιτική αβελτηρία αν κανείς ισχυριστεί πως το σημερινό αποτέλεσμα υπόσχεται και ένα τέλος στην αγωνία της Ελλάδας.
Η νίκη στις σημερινές εκλογές δεν φαίνεται - υπό τις παρούσες συνθήκες - να είναι αποφασιστικής σημασίας και, συνεπώς, μία ακόμη ψηφοφορία αποτελεί ένα ενδεχόμενο σενάριο. Πέραν τούτων, θα θέλαμε να υπογραμμίσουμε πως και σε αυτή την αναμέτρηση έγιναν προκλητικές παρεμβάσεις στον προεκλογικό από εξωτερικού παράγοντες (ΔΝΤ, κοινοτικούς, γραφειοκράτες, ευρωκράτες). Όλοι αυτοί οι παράγοντες, με τη συνδρομή εγχώριων δυνάμεων του μνημονίου, έθεσαν ως προπαγανδιστικό διακύβευμα τη συνέχιση της οικονομικής βοήθειας και την παραμονή της χώρας στο ευρώ. Ο Αϊνστάιν κάποτε ισχυρίστηκε ότι δεν θα λύσουμε τα προβλήματα που μας ταλανίζουν αν μείνουμε στους ίδιους τρόπους προσπάθειας επίλυσής τους. Επί δεκαετίες δοκιμάσθηκαν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές του σοσιαλδημοκρατικού ΠΑΣΟΚ και της Δεξιάς ΝΔ. Και οδήγησαν τη χώρα στην καταστροφή. Κατά συνέπεια, και σύμφωνα με το γνωμικό του Αϊνστάιν, είναι πολιτικά οξύμωρο - και συνάμα επικίνδυνο - να πιστεύει κανείς ότι θα επιλυθούν τα προβλήματα με τις ίδιες πολιτικές, τα ίδια κόμματα και τους ίδιους πολιτικούς που μετέτρεψαν την Ελλάδα σε κρανίου τόπο. Η Ελλάδα οφείλει να τολμήσει μια ριζική πολιτική ανανέωση - την οποία μπορεί να εγγυηθεί μόνο ένα κοινωνικό μέτωπο της Αριστεράς - ώστε να διεκδικηθεί, μαζί με όμορες πολιτικές δυνάμεις στην Ευρώπη, το αυτονόητο: δηλαδή, η αλλαγή της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Σε αντίθετη περίπτωση, με την υφιστάμενη πολιτική του ακραίου νεοφιλελεύθερου μνημονίου η χώρα μοιραία δεν θα μπορεί να αποτελεί μέλος της Ευρωζώνης. Και τούτο επειδή δανείζεται συνέχεια χρήματα υπό όρους αποικιοκρατίας βάσει των οποίων η εξόφληση γίνεται εκ των πραμάτων όχι απλώς δύσκολη αλλά αδύνατη. Αυτό το καταγγέλλει ξεκάθαρα η Αριστερά. Μολοταύτα ο τρόπος που πολλοί νεοφιλελεύθεροι - είτε εντός είτε εκτός Ελλάδας αντιλαμβάνονται την κρίση είναι παντελώς λανθασμένη. Τούτο το λάθος επισημαίνει ο καθηγητής οικονομικών Γιάννης Βαρουφάκης: «Μεταξύ του 1993 και του 2009, στις δήθεν εξαιρετικές εποχές, η ποιότητα ζωής του 65% των Ελλήνων υποβαθμίστηκε. Στο μεταξύ, επίσημες στατιστικές αποδεικνύουν ότι το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ελλάδα αυξήθηκε έντονα εκείνη την εποχή. Γιατί; Επειδή μια μικρή μειοψηφία, η οποία συνδεόταν στενά με τον χρηματοπιστωτικό τομέα της Γερμανίας και της Γαλλίας, κέρδισε τελείως άδικα απίστευτα πολλά χρήματα. Μία μικρή ομάδα έκανε πάρτι και όταν η φούσκα έσκασε, έστειλαν τον λογαριασμό στη μεγάλη πλειοψηφία». Εν πάση περιπτώσει, και μετά τις σημερινές εκλογές, η κρίση θα υφίσταται. Όμως μια πολιτική συνέχεια του νεοφιλελεύθερου μνημονίου οδηγεί στην καταπάτηση βασικών δημοκρατικών αξιών και, αναπόδραστα, στον εκφασισμό της οικονομικής και πολιτικής σφαίρας. Μια σαφώς πολύ επικίνδυνη εξέλιξη.
* Ο Κώστας Γουλιάμος είναι αντιπρύτανης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: