Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2012

Η κρίση απαιτεί ισχυρά πτυχία

Ο Ελλαδίτης υφυπουργός Παιδείας μιλά για 
το νέο τοπίο στα ΑΑΕΙ
Φωτογραφία
Η Ανώτατη Εκπαίδευση της Ελλάδας είναι ένας από τους τομείς που απασχολούσε και εξακολουθεί να απασχολεί έντονα την Κύπρο και χιλιάδες πολίτες της, καθότι στα ελληνικά
Πανεπιστήμια εδώ και δεκαετίες, σπουδάζουν Κύπριοι φοιτητές. Αλλαγές, αναταραχές και πολιτικές του Υπουργείου Παιδείας της Ελλάδας συγκεντρώνουν μεγάλο ενδιαφέρον και πολλές φορέςπροκαλούν ανησυχίες. Κάποιες από αυτές είναι και ο τερματισμός της πολιτικής των μετεγγραφών, που επηρέασε έντονα τα τελευταία χρόνια πάρα πολλούς Κύπριους φοιτητές, αλλά και τα πρόσφατα δημοσιεύματα του αθηναϊκού Τύπου, που ήθελαν μικρά, περιφερειακά Τμήματα των ΑΑΕΙ Ελλάδας, να βάζουν λουκέτο. Για τα θέματα αυτά και όχι μόνο, μίλησε στον «Φ» ο υφυπουργός Παιδείας της Ελλάδας Θεόδωρος Παπαθεοδώρου, ο οποίος βρέθηκε στην Κύπρο για δύο μέρες, συμμετέχοντας σε επιστημονική ημερίδα του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου με θέμα: «Η διαπανεπιστημιακή συνεργασία, δυναμικός μοχλός ακαδημαϊκής ανάπτυξης της Νοτιοανατολικής Μεσογείου». - Κύριε Παπαθεοδώρου, με την οικονομική κρίση που βιώνουμε σήμερα και τη μεγάλη ανεργία που ταλαιπωρεί κυρίως τη νέα γενιά Κύπρου κι Ελλάδας, πιστεύετε ότι επιβάλλεται επανακαθορισμός των γνωστικών αντικειμένων στα Πανεπιστήμια; - Κατ’ αρχάς, θα ήθελα να πω ότι το σίγουρο είναι πως αυτό που χρειάζεται σήμερα η κοινωνία και η οικονομία μας, είναι ισχυρά πτυχία. Τα ισχυρά πτυχία σημαίνουν ακαδημαϊκές οντότητες σε επίπεδο Τμήματος ή Σχολής που να έχουν αναγνωρισμένα και δυνατά προγράμματα σπουδών, τα οποία οπωσδήποτε θα έχουν και το προσόν της αναγνωρισιμότητας στο ευρωπαϊκό και διεθνές ακαδημαϊκό πεδίο και της βιωσιμότητας βεβαίως, αλλά πάνω απ’ όλα της πανεπιστημιακής ποιότητας. Αυτή η διαδικασία διασφάλισης ποιότητας από τη μια πλευρά, και της σύνδεσης του ισχυρού πτυχίου με τις ανάγκες και της κοινωνίας και της οικονομίας από την άλλη, θεωρώ ότι σήμερα αποτυπώνεται με μεγαλύτερη άνεση. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται να ξαναδούμε πρωτίστως τα γνωστικά αντικείμενα που «θεραπεύονται» σε πολλά τμήματα στην κατεύθυνση της μεγαλύτερης ορατότητας και της μεγαλύτερης ακαδημαϊκής οντότητας, χωρίς να παραβλέπουμε το γεγονός ότι δεν μπορούμε πλέον να πηγαίνουμε σε τέτοιες εξειδικεύσεις, όπου να χάνεται το γενικό γνωστικό αντικείμενο. Κι αυτό διότι, αυτό παραμένει η επιστημονική αναφορά. Δεν το λέω από οικονομίστικη άποψη, αλλά από ακαδημαϊκή άποψη. Φυσικά, το γενικό αυτό αντικείμενο μπορεί στη συνέχεια να εξειδικεύεται με ένα μεταπτυχιακό. Πάγιά μου θέση είναι ότι τα Πανεπιστήμια δεν είναι επαγγελματικές Σχολές, που σημαίνει ότι ακόμα κι όταν ένα πανεπιστημιακό Τμήμα «θεραπεύει» ένα γνωστικό αντικείμενο που φαίνεται ότι δεν έχει άμεση αποτύπωση στην αγορά εργασίας, σε αυτή την περίπτωση δεν σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να υπάρχει αυτό το Τμήμα. Γιατί η εκπαίδευση και οι σπουδές εκτός από την εργασία ως στόχο, έχουν και μια αυταξία από πλευράς καλλιέργειας ενός γνωστικού αντικειμένου και να διασυνδέονται με μεταπτυχιακές σπουδές που να εξειδικεύουν και να οδηγούν σε συγκεκριμένα επαγγελματικά προσόντα.
Ως παράδειγμα θα έλεγα το εξής: Το Πανεπιστήμιο στη σύγχρονη μορφή του δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει μια μονοσήμαντη σχέση με την αγορά και την οικονομία, γιατί ακόμα και σε Σχολές που υπήρχε άμεση επαγγελματική αποκατάσταση, σήμερα βλέπουμε ότι λόγω της κρίσης, αυτό χάθηκε. Όταν όλα αυτά σήμερα έχουν διαταραχθεί, θα πρέπει να ξαναδούμε και να ενισχύσουμε την ποιότητα των πτυχίων γιατί όταν βγούμε από την κρίση -και θα βγούμε γρήγορα-, αυτά θα επανέλθουν. Κι εκεί είναι που θα δούμε ότι ουσιαστική αξία έχει η ποιοτική εκπαίδευση, το Πανεπιστήμιο και η σύνδεση με την επιστημονική πειθαρχία και το επιστημονικό αντικείμενο, το οποίο θα εξασφαλίσει μετά και συνθήκες αξιοποίησης στην αγορά εργασίας.
- Το τελευταίο διάστημα υπήρξαν στην Κύπρο έντονες ανησυχίες από δημοσιεύματα στην Ελλάδα που ήθελαν το υπουργείο να προχωρεί σε κλείσιμο λόγω κόστους, μικρών περιφερειακών Τμημάτων. Ευσταθούν οι πληροφορίες αυτές; Κι αν ναι, τι γίνεται με τους φοιτητές τους αλλά και με το αντίκρισμα των πτυχίων που έχουν ήδη οι απόφοιτοι; - Για αυτό το θέμα, θα σας δώσω την απάντηση που έδωσε και ο υπουργός, ο κ. Αρβανιτόπουλος στη Βουλή, και θα προσθέσω και κάποια άλλα σημεία. Κατ’ αρχάς, οι φήμες, που δημιουργούν ανασφάλεια στους φοιτητές και στις οικογένειές τους, είναι παντελώς ανυπόστατες. Θεωρώ ότι είναι ανεύθυνο και θλιβερό να αναγράφονται τα ονόματα Τμημάτων και οι αριθμοί των φοιτητών τους ανάλογα με το πώς έχει εκλάβει ή δεν έχει διασταυρώσει μια πληροφορία μια εφημερίδα ή ένας δημοσιογράφος. Στην πραγματικότητα, το υπουργείο έχει ξεκάθαρα πει ότι τη φετινή χρονιά την ξεκινάμε με τη διάθεση ενός εξορθολογισμού του ακαδημαϊκού χάρτη. Κάτι που θα ξεκινήσει με κριτήρια που θα εκπονήσει η Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας και τα οποία θα είναι σχετικά με την ακαδημαϊκή, οικονομική και κοινωνική γεωγραφία της κάθε περιοχής. Αυτό όμως, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να επηρεάσει φοιτητές που είναι εγγεγραμμένοι σε οποιαδήποτε Τμήματα, γιατί ακόμα και να υπάρξουν αλλαγές, η διασφάλιση των φοιτητών είναι απόλυτη. Επομένως σε αυτό το κομμάτι, απαντώ ότι δεν χρειάζεται να υπάρχει καμία ανησυχία. Δεύτερον, οι αλλαγές που θα προταθούν, θα είναι μετά από διάλογο με τα Πανεπιστήμια. Κι εδώ να σας πω ότι τα ίδια τα Πανεπιστήμια από παλαιότερα έχουν ετοιμάσει συγκεκριμένες προτάσεις. Αυτές τις προτάσεις δεν τις προκαλεί το υπουργείο, τις έχουν τα Πανεπιστήμια. Αν, για παράδειγμα, - Εδώ και μερικά χρόνια, το Υπουργείο της Ελλάδας τερμάτισε την πολιτική των μετεγγραφών για τους Κύπριους φοιτητές ανεξάρτητα με διάφορα κριτήρια που υπάρχουν. Υπάρχει ενδεχόμενο επανεξέτασης της πολιτικής αυτής λόγω κρίσης; σε ένα Πανεπιστήμιο υπάρχουν δύο Τμήματα με το ίδιο γνωστικό αντικείμενο και υπάρχει πρόταση να συγχωνευθούν αυτά σε ένα Τμήμα, κάτι τέτοιο θα επηρεάσει φοιτητές και καθηγητές; Όχι, βέβαια. Την τελευταία δεκαετία οι ανάγκες πολλαπλασιάστηκαν και είχαμε και πολλαπλασιασμό Τμημάτων. Όμως αυτή τη στιγμή, δεν πάμε απλώς για να εξοικονομήσουμε χρήματα και για να σας πω και την αλήθεια, οι οικονομίες κλίμακος δεν είναι το πρώτο κριτήριο. Για μας, το πρώτο είναι: Θα φτιάξουμε καλύτερες οντότητες που να είναι ισχυρότερες; Γιατί, στην ουσία, με ισχυρότερους πάμε να ανταγωνιστούμε. Επομένως, το κατακερματισμένο δημιουργεί απώλεια δυνάμεων. Αυτό που θα επιδιώξουμε είναι ισχυρότερες ακαδημαϊκές οντότητες και δεν πρέπει να υπάρχει καμία ανησυχία από τους φοιτητές.
- Είναι γεγονός ότι υπήρχε μια περίοδος που οι μετεγγραφές φοιτητών λειτούργησαν ανασχετικά ακόμα και για την ακαδημαϊκή λειτουργία Τμημάτων. Ανά περιοχές, άδειαζαν ορισμένα Τμήματα και γέμιζαν κεντρικά Πανεπιστήμια. Οπόταν και αυτά τα Πανεπιστήμια, δεν άντεχαν την υπερσυγκέντρωση, ούτε από άποψη κόστους, ούτε κι από άποψη ακαδημαϊκών συνθηκών με το να κινδυνεύει η παροχή ποιοτικής εκπαίδευσης. Μετά από αλλεπάλληλα αιτήματα της Συνόδου των Πρυτάνεων, το υπουργείο έδωσε μια λύση. Την κατάλυση των μετεγγραφών και για τους Ελλαδίτες αλλά και τη δυνατότητα, τα παιδιά να επιλέγουν τη δεύτερη ή την τρίτη επιλογή τους, εάν δεν κατόρθωναν να πάρουν την πρώτη τους επιλογή, ανάλογα με τη βαθμολογία και συγκεκριμένα κριτήρια. Η κρίση έφερε ένα καινούργιο δεδομένο: Οικογένειες δεν μπορούν να υποστηρίξουν τα παιδιά τους με τον ίδιο τρόπο που το έκαναν προηγουμένως. Το θέμα αυτό το μελετά αυτή τη στιγμή το υπουργείο, σε όλες του τις πτυχές. Υπάρχουν πάρα πολλές. Από τα οικονομικά κριτήρια μέχρι αντικειμενικά όπως είναι η πολυτεκνία, η αναπηρία κ.λπ. που εξετάζονται.
- Από την απάντησή σας προκύπτει πως δεν έχει κλείσει το κεφάλαιο. Υπάρχει ενδεχόμενο να αλλάξει η πολιτική αυτή. - Υπάρχει μια νέα ανάγκη που έχει διαμορφωθεί. Δεν έχουμε όμως καταλήξει σε απόφαση. Το πρόβλημα είναι αγκαθώδες και δεν μπορεί να γίνει με μονομερή απόφαση του υπουργείου, χρειάζεται και η θέση των Πανεπιστημίων, αν και γνωρίζουμε ότι παραδοσιακά είναι αρνητικά σε μια τέτοια προοπτική. Όμως υπάρχει προβληματισμός.
- Η κρίση όμως δεν αντέστρεψε σε κάποιο βαθμό την εικόνα; Δηλαδή, αρκετά παιδιά να επιλέγουν να σπουδάσουν κοντά στο σπίτι τους και να μην επιλέγουν κεντρικά Πανεπιστήμια, σε μια προσπάθεια να είναι χαμηλότερο το κόστος των σπουδών τους; - Βεβαίως, τα παιδιά επιθυμούν πλέον να σπουδάσουν κοντά στον τόπο κατοικίας τους. Δεν υπάρχει σε μεγάλο βαθμό σήμερα η τάση, που ήθελε τους περισσότερους νέους να επιλέγουν κεντρικά Πανεπιστήμια.
Ο επίμαχος νόμος-πλαίσιο
Αναφορικά με το νόμο-πλαίσιο που εδώ και αρκετούς μήνες προβληματίζει τους εμπλεκόμενους στην Ανώτατη Εκπαίδευση της Ελλάδας, προκαλώντας στο πρόσφατο παρελθόν έντονες αντιδράσεις από την ακαδημαϊκή και φοιτητική κοινότητα, ο κ. Παπαθεοδώρου ξεκαθάρισε ότι έχει πλέον αποκλιμακωθεί η ένταση. Κάτι που οφείλεται, όπως σημείωσε, τόσο στην αλλαγή της Κυβέρνησης της Ελλάδας, όσο και στο ότι το υπουργείο προέβη σε λειτουργικές αλλαγές σε σημεία του Νόμου που αποδεδειγμένα είχαν πρόβλημα. Σήμερα, είπε ο υφυπουργός, «φτάσαμε σε σημείο που η χρονιά ξεκίνησε ομαλά κι ένα μήνα μετά, τα Πανεπιστήμια εφαρμόζουν κανονικά τον νέο νόμο».
Διαπανεπιστημιακή συνεργασία: Απαραίτητο εργαλείο 
 ΟΣΟΝαφορά στην παρουσία του κ. Παπαθεοδώρου στην ημερίδα του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου, ανέφερε ότι στις σημερινές συνθήκες κρίσης, η επένδυση στην Παιδεία και γενικότερα στην κοινωνία της γνώσης μπορεί να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες κοινωνικής, οικονομικής και πολιτισμικής ανάπτυξης. Ειδικότερα, επισήμανε ότι η Διαπανεπιστημιακή Συνεργασία αποτελεί το απαραίτητο εργαλείο για την εφαρμογή της τρίτης αποστολής των Πανεπιστημίων -πέραν της διδασκαλίας και της έρευνας- που είναι η εκκόλαψη της κοινωνικής συνοχής και του κοινωνικού κεφαλαίου. Παρέμβαση στην ημερίδα έγινε από τον υπουργό Παιδείας και Πολιτισμού Γιώργο Δημοσθένους, ο οποίος τόνισε, μεταξύ άλλων, την αναγκαιότητα της Διαπανεπιστημιακής Συνεργασίας ώστε να αναπτυχθούν οι κοινωνίες σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και διεθνές επίπεδο. Τόσο ο κ. Παπαθεοδώρου, όσο και ο κ. Δημοσθένους δεσμεύθηκαν να συντονιστούν τα δύο κράτη, ώστε να συγκροτηθεί μια θεσμική οντότητα Διαπανεπιστημιακής Συνεργασίας χωρών της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, που θα λαμβάνει σοβαρά υπόψη και τις χώρες της ούτω καλούμενης Αραβικής Άνοιξης.
Τον συντονισμό της ημερίδας είχε ο αντιπρύτανης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου καθηγητής Κώστας Γουλιάμος, ο οποίος επισήμανε πως η Διαπανεπιστημιακή Συνεργασία δημιουργεί μεταξύ άλλων συνθήκες συμβιωτικής εκπαίδευσης ενώ παράλληλα υπογράμμισε την αναγκαιότητα ενσωμάτωσης μιας δημοκρατικής Παιδείας στα προγράμματα Διαπανεπιστημιακής Συνεργασίας. 
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια: