Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2012

Στίγκλιτς ενάντια Πισσαρίδη


Του Κώστα Γουλιάμου*
O καθηγητής Πισσαρίδης, στη συνάντηση στα γραφεία του ΔΗΣΥμε τον κ. Αναστασιάδη, τάχθηκε υπέρ της κατάργησης του 13ου μισθού. Τόνισε ότι αγορά και εμπόριο μπορούν να επιβιώσουν χωρίς 13ο μισθό. «Ήδη είναι πολύ δύσκολα και η προσπάθεια που γίνεται σήμερα είναι να ενισχυθεί η αξιοπιστία της κυπριακής οικονομίας, ώστε να αυξηθούν οι επενδύσεις», υπογράμμισε ο κάτοχος Νόμπελ εξηγώντας ότι οι μειώσεις στους μισθούς του δημοσίου, ως μέτρο για την εξυγίανση της οικονομίας, θα οδηγήσει σε αύξηση επενδύσεων και ενίσχυση αγοράς. Όμως ο κ. Πισσαρίδης ουδέποτε ερωτήθηκε ούτε ο ίδιος αναρωτήθηκε γιατί ενώ «οι μισθολογικές τιμές» μειώνονται και γίνονται άκρως «ελκυστικές/ανταγωνιστικές» για επίδοξους επενδυτές που επιζητούν διακαώς φτηνή εργατική δύναμη, δεν έχουν αντίστοιχα μειωθεί κι οι τιμές των καταναλωτικών αγαθών, και παραμένουν οι σχεδόν ακριβότερες στην Ε.Ε.; Επίσης ο κ. Πισσαρίδης ουδέποτε ερωτήθηκε ούτε ο ίδιος αναρωτήθηκε γιατί σε μια «ελεύθερη αγορά», τα ανά την Ε.Ε. κράτη διά νομοθετημάτων, παρεμβαίνουν στον ιδιωτικό τομέα καθορίζοντας (περικόπτοντας) μισθούς ενώ αφήνουν τις τιμές των καταναλωτικών αγαθών να κινούνται «ελεύθερα». Γιατί δεν συμβαίνει το ίδιο και στις τιμές των προϊόντων; Προφανώς ο κύριος στόχος είναι ταξικός, η εξάρθρωση του εργασιακού. Αξίζει να αναφέρουμε ότι ο κ. Πισσαρίδης είχε (κατα)θέσει και άλλες νεοφιλελεύθερες προτάσεις, εισηγούμενος μεταξύ άλλων αναστολή συμφωνηθέντων με συντεχνίες και αύξηση ορίου αφυπηρέτησης στο 70ό έτος. Πρότεινε μάλιστα να ελευθεροποιηθεί (ώστε να υπάρχει ανταγωνισμός) η αγορά ηλεκτρισμού, η αγορά τηλεπικοινωνιών, η παροχή νερού και η αγορά φυσικού αερίου. Η νεοφιλελεύθερη αφήγηση Πισσαρίδη είναι τόσο προφανής όσο πρόδηλη είναι και η στόχευση. Πρώτον, υποδηλοί ως «φάρμακο» την ίδια εκείνη δηλητηριώδη νεοφιλελεύθερη πολιτική που έχει διαλύσει την Ευρωζώνη. Δεύτερον, θέτει ως «αναγκαία» την ίδια εγκληματική πολιτική της μονόπλευρης λιτότητας που έχει φτωχύνει τον ευρωπαϊκό νότο, αποστερώντας τους πολίτες από τον δημόσιο πλούτο τους. Τρίτον, υποδηλοί πως παραμένει «επιβεβλημένος» εκείνος ακριβώς ο «μονόδρομος» της λιτότητας που ακολουθούν επί δεκαετίες, με τα γνωστά αποτελέσματα. Σε κάθε περίπτωση, η ανάδειξη του ευρωπαϊκού νότου ως αποικίας χρέους μαζί με τις απαραίτητες συμβουλές Πισσαρίδη ως κλωνοποιημένες θέσεις ενός άγριου νεοφιλελευθερισμού, οριοθετούν μια απροκάλυπτη σκλήρυνση του ειδικού καθεστώτος κατοχής που προσπαθεί να επιβληθεί μέσω μνημονίων με τη μορφή των δεσμών της χρεοκρατίας. Πέραν τούτων, εύγλωττη και σαφή απάντηση στη «λιτότητα Πισσαρίδη» δίνει ο καθηγητής οικονομικών και κάτοχος του Νόμπελ Τζότζεφ Στίγκλιτς. Σε συνέντευξη στο Εuronews, ο Στίγκλιτς θεωρεί ότι οι πολιτικές λιτότητας αυξάνουν την κοινωνική ανισότητα: «Όταν έχεις λιτότητα, η ζήτηση μειώνεται. Όταν η ζήτηση μειώνεται επιβραδύνεται η ανάπτυξη και αυξάνεται η ανεργία. Όταν η ανεργία αυξάνεται, οι μισθοί μειώνονται καθώς οι άνθρωποι ανταγωνίζονται για τις θέσεις εργασίας και οι κοινωνικές παροχές περικόπτονται. Με αυτόν τον τρόπο, κάθε πτυχή της ανισότητας επιδεινώνεται». Στο μεταξύ στο «DerSpiegel», ο Αμερικάνος νομπελίστας εξήγησε πως το βασικό πρόβλημα της Ευρώπης είναι η λιτότητα. Όπως και η πηγή της κρίσης «δεν βρίσκεται στα υπερβολικά υψηλά, μακροπρόθεσμα χρέη και ελλείμματα. Η ύφεση προκάλεσε τα ελλείμματα, και όχι το αντίστροφο. Πριν από την κρίση η Ισπανία και η Ιρλανδία είχαν δημοσιονομικά πλεονάσματα, δεν μπορούν να κατηγορηθούν για σπατάλες». Και συνέχισε: «Το βασικό πρόβλημα στην Ευρώπη είναι προς το παρόν τα πακέτα λιτότητας, τα οποία μειώνουν τη ζήτηση και αποδυναμώνουν την οικονομική ανάπτυξη. Η εγκατάλειψη αυτής της πολιτικής είναι απολύτως αναγκαία». Επιπρόσθετα, ο Στίγκλιτς ασκεί κριτική στη μη εφαρμογή μεταρρυθμίσεων για τη ρύθμιση του χρηματοπιστωτικού τομέα. Συγχρόνως καταγγέλλει -μέσω της αυστριακής «Ντερ Στάνταρντ»- πως δεν έχει υπάρξει η παραμικρή αλλαγή στα συστήματα «μπόνους» που παρασύρουν τα διευθυντικά στελέχη σε ανάληψη υψηλών κινδύνων, ενώ η αγορά με τα περίπλοκα χρηματοπιστωτικά προϊόντα (όπως τα ασφάλιστρα κινδύνου) εξακολουθεί να είναι αδιαφανής. Εν κατακλείδι, για τον καθηγητή Στίγκλιτς η πολιτική λιτότητας στην Ε.Ε. είναι ένα «φαντασιακό μόρφωμα» που βαθαίνει τις ανισότητες, την ανεργία και την ύφεση οδηγώντας την Ευρώπη στην πολιτική αυτοκτονία. Αντίθετα, τον καθηγητή Πισσαρίδη φαίνεται εν τοις πράγμασι να απασχολεί η διαιώνιση και εμπέδωση της (νεο)καπιταλιστικής μηχανής.
*Ο Κώστας Γουλιάμος είναι αντιπρύτανης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: