Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2012

Το μετέωρο βήμα της Αριστεράς

Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
Περιμένοντας την Τρόικα -όπως περιμένοντας τους βαρβάρους που θα έλεγε ο ποιητήςατενίζουμε το αβέβαιο μέλλον του τόπου. Μόνο που στη δική μας περίπτωση οι βάρβαροι δεν θα είναι ένα όνειρο, δεν θαφτάσουν κάποιοι από τα σύνορα να μας πουν πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν. Οι δικοί μας ύπατοι κι οι πραίτωρες θα βγουν να τους υποδεχτούν. Οι ρητορείες και τα συνθήματα τελείωσαν. Τα ταμεία είναι άδεια. Μήνες και χρόνια τώρα ρητόρευαν οι ύπατοι κι οι πραίτωρές μας. Και τώρα τα συνθήματά τους έμειναν πουκάμισα αδειανά κι άσφαιρα τα πυρά τους. Σαν έρθουν οι τροϊκανοί θα νομοθετήσουν. Κι αυτοί βαριούνται ευφράδειες και δημηγορίες.
Μια μικρή οικονομία όπως η κυπριακή, όσο και να ήταν εκτεθειμένη στην παγκόσμια λαίλαπα, ήταν διαχωρίσιμη. Χωρίς τους ερασιτεχνισμούς, τις απίθανες ρητορείες και τα απίθανα συνθήματα για την πλέμπα, θα μπορούσαν έγκαιρα να είχαν ληφθεί κάποια μέτρα που θα επέτρεπαν, σίγουρα με θυσίες, να αποφύγουμε την κηδεμονία της Τρόικας που μας περιμένει. Δεν φταίει μόνο η σημερινή κυβέρνηση. Το οικοδόμημα έχει σαθρά θεμέλια που πάνε πολύ πίσω. Οι αμαρτίες είναι διαχρονικές. Όμως οι ευθύνες του σημερινού προέδρου και της κυβέρνησης του είναι ασήκωτες. Από μια κυβέρνηση υποτιθέμενης Αριστεράς, θα περίμενε κανείς περισσότερη ευθύνη. Όμως και αυτός ο πρόεδρος και αυτή η κυβέρνηση ακολούθησαν την πεπατημένη, ταυτίστηκαν με το κοινωνικό - πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο, διαχειρίστηκαν την οικονομία -πέρα από αριστερά συνθήματα- με όρους νεοφιλελευθερισμού, σκότωσαν την όποια προοπτική για μια καλύτερη κι ανθρώπινη κοινωνία και συνέβαλαν στην ακόμη πιο βαθιά χρεοκοπία του πολιτικού συστήματος. Επιρρίπτεται με έμφαση η μεγαλύτερη ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση της οικονομίας στις τράπεζες και δικαιολογημένα. Αν και υπάρχει έντονο και το δημοσιονομικό πρόβλημα και η κυπριακή οικονομία υποφέρει από μια σειρά χρόνιες διαρθρωτικές αδυναμίες και στρεβλώσεις. Όμως και αν ακόμη δεχτούμε την ευθύνη που έχουν οι μεταπράτες αστοί που διαχειρίστηκαν σαν ερασιτέχνες τις τράπεζες, η κυβέρνηση και ο πρόεδρος Χριστόφιας δεν άκουγαν και δεν έβλεπαν; Είναι τυχαίο που για μια ολόκληρη πενταετία, με εξαίρεση τη σύντομη περίοδο Κίκη Καζαμία, η κυβέρνηση της υποτιθέμενης Αριστεράς είχε για υπουργούς οικονομικών τραπεζίτες; Είναι τυχαίο που αυτοί οι τραπεζίτες, υπουργοί της κυβέρνησης, συμμετείχαν σε όλες τις σοβαρές αποφάσεις που οδήγησαν σε χρεοκοπία το κυπριακό χρηματοπιστωτικό σύστημα; Ή μήπως είναι τυχαίο που ο απίθανος εκείνος Βγενόπουλος μπαινόβγαινε στο προεδρικό και είχε τις πλάτες της κυβέρνησης για τον έλεγχο της Λαϊκής Τράπεζας και όχι μόνον;
Επί της ουσίας βεβαίως πρόκειται για μια συμμαχία ανάμεσα στους μεταπράτες αστούς των τραπεζών και την Αριστερά με αμοιβαία οφέλη.
Στο θέμα της οικονομίας όπως και στο Κυπριακό, η Αριστερά πολιτεύτηκε με όρους που δεν διαφέρουν από αυτούς προηγούμενων κυβερνήσεων. Κι αφήνει πίσω της μια θλιβερή παρακαταθήκη: αυτή της απαξίωσης των ιδεών της Αριστεράς. Και θα παραδώσει, όπως φαίνεται, την εξουσία στη Δεξιά και σε έναν πρόεδρο, από τον οποίο όλα μπορεί κανείς να τα περιμένει. Στην οικονομία θα σημαίνει την πλήρη παράδοση σε έναν ασύδοτο νεοφιλελευθερισμό και στο Κυπριακό μια προσπάθεια να κλείσει με όρους ανανικής λογικής. Τουτέστιν με όρους βρετανο-τουρκικής μεταποικιακής λογικής. Το μετέωρο βήμα της Αριστεράς αφήνει πολλούς ανοιχτούς λογαριασμούς. Αυτούς ετοιμάζεται να κλείσει ο Νίκος Αναστασιάδης αν οι πολίτες αυτού του τόπου του εμπιστευτούν την εξουσία. Η κυπριακή μεταπρατική αστική τάξη περιμένει από αυτόν να κλείσει τα μέτωπα που ήλπιζε να κλείσει με τον Χριστόφια και την Αριστερά. Δεν είναι τυχαίο που το «επίσημο» ΔΗΚΟ, με ό,τι εκπροσωπεί σε αυτό τον χώρο, αφού για περισσότερα από τέσσερα χρόνια πρόσφερε τις υπηρεσίες του με το αζημίωτο φυσικά- στην κυβέρνηση της Αριστεράς, κάνει τώρα αγώνα δρόμου δίπλα στον Αναστασιάδη. Ξέρουν καλά να κλίνουν τα ρήματα συναλλάσσομαι, διαπλέκομαι. Ο tempora o mores!

*Ο Στέφανος Κωνσταντινίδης είναι καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Κεμπέκ του Καναδά και επιστημονικός συνεργάτης του Πανεπιστημίου Κρήτης.
stephanos.constantinides@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: