Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

"Είμαστε Έλληνες χωρίς Πατρίδα"

Γράφει η: Βίκυ Κατεχάκη
Έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα κι έχουν μεγαλώσει εδώ. Τις περισσότερες φορές δεν επισκέφθηκαν ποτέ τον τόπο της καταγωγής τους. Στα 21 τους χρόνια, κινδυνεύουν εάν δεν έχουν βρει νόμιμη δουλειά και δεν συνεισφέρουν στα ασφαλιστικά ταμεία της χώρας μας, να απελαθούν… Παράλογο; Έτσι μοιάζει.
Όμως, οι απόψεις διίστανται. Το σίγουρο είναι πως οι μετανάστες δεύτερης γενιάς αποτελούν  ειδική κατηγορία πολιτών, χωρίς ταυτότητα και διαβατήριο. Οι ίδιοι αυτοαποκαλούνται Έλληνες χωρίς πατρίδα. Εκείνοι που δεν τους αποδέχονται δεν τους αποκαλούν καν Έλληνες.

Μέσα από ρεπορτάζ για τη δεύτερη γενιά μεταναστών (για το Mega), συνάντησα πολλά παιδιά που γεννήθηκαν στη χώρα μας από αλλοδαπούς γονείς. Συζήτησα πολλές ώρες μαζί τους, τους είδα να μοιράζονται την καθημερινότητα με τους  Έλληνες φίλους τους. Να μιλούν το ίδιο καλά με εκείνους την ελληνική γλώσσα, να έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα, παρόμοια νοοτροπία και συμπεριφορά. Ίδιοι… Σε κάποιες περιπτώσεις, διαφορετικοί μόνο στο χρώμα.
Τα τελευταία χρόνια, η χορήγηση ιθαγένειας στους μετανάστες της δεύτερης γενιάς έχει αποδειχθεί πονοκέφαλος για την Πολιτεία. Κάθε κυβέρνηση –πλην της υπηρεσιακής- έχει καταπιαστεί με τις περιπτώσεις αυτές, που (όπως υπολογίζεται) ανέρχονται σε 200 με 250 χιλιάδες.
Επειδή, όμως, οι μεσοβέζικες λύσεις ποτέ δεν θέτουν ένα τέλος, έτσι και σ’ αυτή την περίπτωση το εγχείρημα δείχνει να έχει αποτύχει. Οι όροι για να πάρει ο μετανάστης δεύτερης γενιάς την ελληνική ιθαγένεια, κάθε φορά επανεξετάζονται, κάθε φορά γίνονται όλο και πιο περίπλοκοι, κάθε φορά απομακρύνουν ολοένα και περισσότερο το… όνειρο των παιδιών αυτών.
Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας να παγώσει το νόμο Ραγκούση, στέλνει ένα μήνυμα, καθώς παρείχε το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στους υπηκόους τρίτων χωρών που είχαν συμπληρώσει 5 χρόνια διαμονής στην Ελλάδα, ενώ παράλληλα διευκόλυνε την απόκτηση ελληνικής ιθαγένειας. Με βάση την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ο νόμος θα καταργηθεί και θα αντικατασταθεί από έναν άλλο που, όπως όλα δείχνουν, θα περιέχει σκληρότερους όρους για την απόκτηση της ιθαγένειας. Ένας από αυτούς φαίνεται να είναι η παρακολούθηση εννέα ή δώδεκα τάξεων στο ελληνικό σχολείο, από έξι που ήταν μέχρι σήμερα.
Υπάρχει πίεση της κοινωνίας προς την κατεύθυνση της άκρας Δεξιάς και, δυστυχώς, φαίνεται πως αυτή καθορίζει σήμερα και την πολιτική ατζέντα”. Αυτή είναι η εξήγηση του Νικόδημου Μάινα, ενός νεαρού άνδρα που ήρθε πριν από 27 χρόνια στην Ελλάδα από την Κένυα και σήμερα προσπαθεί μέσα από την δική του οργάνωση (με το όνομα «Ασάντε») να βοηθήσει στα προβλήματα της δεύτερης γενιάς μεταναστών.
Είναι, λοιπόν, η άκρα Δεξιά που καθορίζει την ατζέντα ή μήπως πρόκειται για μήνυμα της κυβέρνησης προς τους υπηκόους τρίτων χωρών να σταματήσουν να περνούν τα σύνορά μας; Και οι δύο εξηγήσεις μοιάζουν ρεαλιστικές, μένει, ωστόσο να δούμε τι επιφυλάσσει η καινούργια νομοθεσία.
“Κανείς δε μπορεί να πει αν εγώ είμαι Έλληνας ή όχι”, μου λέει σε έντονο ύφος ο Μανώλης Αφολάνιο, γεννημένος στην Ελλάδα με καταγωγή από τη Νιγηρία. Στα 31 του χρόνια έχει βιώσει τον κοινωνικό ρατσισμό, λόγω του χρώματός του, έχει σταθεί πολλές φορές στην ουρά για να ανανεώσει την άδεια παραμονής του στη χώρα και έχει αντιμετωπίσει την -χωρίς  έλεος- ελληνική γραφειοκρατία.
Κι όμως, όλα αυτά ελάχιστα τον έχουν πτοήσει. Για τον Μανώλη, που 31 χρόνια τώρα αποτελεί κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, υπάρχει άλλο ζήτημα, πιο σοβαρό, που το θέτει προς όλους εμάς: “Τι στ’ αλήθεια θέλει ο Έλληνας;  Να ανήκει σε μία κοινωνία που απομονώνει, που αποκλείει, που θεωρεί κάποια άτομα κατώτερα;”
Εσείς τι απαντάτε;

Δεν υπάρχουν σχόλια: