Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012

Η σιωπή αποθρασύνει τους τραμπούκους

«Βία, Βία, Ηλεκτρονική». Οι λέξεις αυτές, με ακριβώς την ίδια σειρά επαναλαμβάνονται στα στοιχεία του προέδρου της ομοσπονδίας των πανεπιστημιακών (ΠΟΣΔΕΠ) Νίκου
Σταυρακάκη, ο οποίος δημοσιοποίησε χθες ένα συγκεντρωτικό πίνακα για το πώς εξελίχθηκε η εκλογική διαδικασία για τα Συμβούλια Ιδρύματος σε κάθε πανεπιστήμιο. Σε όλα τα πανεπιστήμια και τα πολυτεχνεία επιχειρήθηκαν δύο απόπειρες εκλογών με κάλπες, οι οποίες διεκόπησαν με «Βία» (εξ ου και η επανάληψη της «βίας») από φοιτητές και πανεπιστημιακούς που αντιδρούν στον νέο νόμο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, και τελικά σε όλα τα ΑΕΙ έγινε ψηφοφορία «Ηλεκτρονική». Καταλήγει να μοιάζει, λοιπόν, με ένα σύνθημα τριών λέξεων...
Τέλος καλό, όλα καλά; Πολλοί θα το πουν για τη διαδικασία των εκλογών, όμως θα είναι μεγάλη αστοχία να μείνουμε σε αυτό. Και κυρίως η πανεπιστημιακή κοινότητα και τα κόμματα. Σε μια περίοδο που η χώρα οφείλει να σοβαρευτεί για να ξεφύγει από τον φαύλο κύκλο της φούσκας στην οποία την ενέπλεξε η 30ετία της δανεικής ευμάρειας, τα πανεπιστήμια και τα κόμματα οφείλουν απλώς να συναινέσουν στο αυτονόητο: την πάταξη των φαινομένων βίας μέσα στα πανεπιστήμια, ώστε ο καθένας να κάνει με σοβαρότητα τη δουλειά του. Δεν είναι δυνατόν μερικές δεκάδες φοιτητές να επιβάλλουν με τσαμπουκά τις επιθυμίες τους. Δεν μπορεί όλοι -(δεξιοί, κεντρώοι, αριστεροί) πανεπιστημιακοί και πρυτάνεις, (δεξιά, κεντρώα, αριστερά) κόμματα)- να παρατηρούν απαθείς τον ευτελισμό του πανεπιστημίου αλλά και, ευρύτερα, την απαξίωση από μία μερίδα ανερμάτιστων του «αγώνα για ένα καλύτερο πανεπιστήμιο».
Ομως, εάν τα κόμματα παίζουν τα δικά τους μικροπολιτικά παιχνίδια, οι πανεπιστημιακοί δεν είναι μια κάστα ανθρώπων χωρίς δημόσιο λόγο και διασυνδέσεις. Ετσι, οι ευθύνες τους είναι μεγάλες από τη στιγμή που αντιμετωπίζουν τον τσαμπουκά των φοιτητών σαν ένα καθημερινό φαινόμενο. Χθες, πάλι, στο ΕΜΠ ομάδα φοιτητών επιτέθηκε με ύβρεις στη Δανάη Διακουλάκη, η οποία εξελέγη πρόσφατα στο Συμβούλιο Ιδρύματος. Είμαι σίγουρος ότι η κοινότητα του ΕΜΠ γνωρίζει και σέβεται τη διαδρομή της πανεπιστημιακού. Πόσοι αντέδρασαν; Πού είναι μία ανακοίνωση της Πρυτανείας; Δεν αναλογίζονται οι πανεπιστημιακοί ότι όσο ανέχονται τέτοια φαινόμενα, μπορεί να γλιτώνουν το δικό τους «τομάρι» από ένα πιθανό προπηλακισμό, αλλά την ίδια στιγμή κατεβάζουν το κεφάλι στον φόβο, στον πανικό;
Βέβαια, είναι εύκολο να ασκείς κριτική έξω από τον χορό! Δεν αντιλέγω. Ομως οι πανεπιστημιακοί που κόπτονται για την προβολή του επιστημονικού τους έργου -και πολλοί είναι εκείνοι που ξεφεύγουν από τη μετριότητα- πώς επιτρέπουν στον φόβο να δηλητηριάζει την καθημερινότητα του Ιδρύματος. Το επιστημονικό έργο είναι ξεκομμένο από το ακαδημαϊκό περιβάλλον του ΑΕΙ;
«Βία, Βία, Ηλεκτρονική». Είναι πικρό, αλλά η επανάληψη των τριών λέξεων εύκολα μπορεί να ακουστεί ως σύνθημα στα ελληνικά ΑΕΙ σήμερα... Δυστυχώς!

Δεν υπάρχουν σχόλια: