Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Παρασκευή, 4 Ιανουαρίου 2013

Αρεστοί, ναι. Χρήσιμοι;

Σε πρόσφατη συζήτηση που είχα με εκπαιδευτικό εγνωσμένου κύρους, ο οποίος υπηρετεί σε σχολείο της Αθήνας, με ρώτησε εάν διακρίνω στην ελληνική πολιτική σκηνή κάποιον πολιτικό με
όραμα, ο οποίος θα μπορέσει να δώσει την απαραίτητη πνοή στην ελληνική εκπαίδευση. Το ερώτημα υπονοεί την αμφισβήτηση του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος και εκτιμώ ότι -ακόμη κι αν περιέχει ισχυρή δόση αλήθειας- η επανάληψή του δίνει επιχειρήματα στις λαϊκίστικες φωνές στην προσπάθειά τους να ισοπεδώνουν τα πάντα με μύχιο σκοπό να παρουσιάζονται οι ίδιες ως «σωτήριες»...
Είναι προφανές ότι η πολιτική χρειάζεται όραμα και στρατηγική. Και όταν δεν υπάρχουν «πολιτικοί με ισχυρή προσωπικότητα και όραμα», οφείλουμε να είμαστε ρεαλιστές ώστε να προτείνουμε λύσεις για να καλυφθεί το έλλειμμα. Ουσιαστικά, αυτό που ζητάει η σημερινή εποχή δεν είναι ο βαρετός μηδενισμός των πάντων, αλλά η συμμετοχή όλων δημιουργικά.
Για παράδειγμα, το υπουργείο Παιδείας έχει μπροστά του την αλλαγή στη δομή του Γενικού και Επαγγελματικού Λύκειου και το σχέδιο συγχωνεύσεων-καταργήσεων ΑΕΙ. Ας παρουσιάσει η ηγεσία του υπουργείου τα αριθμητικά δεδομένα (πόσους καθηγητές ανά ειδικότητα διαθέτει η χώρα, τι υποδομές υπάρχουν στα σχολεία, ποια είναι η αναπτυξιακή στρατηγική της χώρας ώστε να προσανατολισθεί κυρίως η επαγγελματική εκπαίδευση, τι κονδύλια υπάρχουν για τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ) και κατόπιν, μέσα από επιστημονικές ενώσεις, ΜΜΕ, διαύλους κομμάτων, οι ενδιαφερόμενοι ας κάνουν προτάσεις για τις αλλαγές στους δύο τύπους λυκείου. Προτάσεις με βάση τα ρεαλιστικά δεδομένα και όχι με βάση τα ιδεολογικοπολιτικά μας κόμπλεξ. Για παράδειγμα, όπως συνέβη κατά το πρόσφατο παρελθόν, δεν μπορεί να βάζουμε πληθώρα μαθημάτων επιλογής στο αναλυτικό πρόγραμμα του λυκείου, όταν το κράτος δεν μπορεί να προσλάβει τον απαραίτητο αριθμό εκπαιδευτικών. Επίσης, δεν είναι λογικό να πετάμε στον αέρα την πρόταση της ελεύθερης πρόσβασης στα ΑΕΙ για να γίνουμε αρεστοί στο «τηλεορασόπληκτο» κοινό, την ίδια στιγμή που δεν υπάρχουν οι υποδομές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση για να απορροφηθούν όλοι οι απόφοιτοι λυκείου. (Για να μείνουμε μόνο σε αυτή την τροχοπέδη, αφήνοντας κατά μέρος το πόσους επιστήμονες χρειάζεται η Ελλάδα.)
Ας βγουν, λοιπόν, από το καβούκι τους όσοι δηλώνουν ότι έχουν μεράκι την εκπαίδευση και ας καταθέσουν τις ιδέες τους. Η μαζικότητα του διαλόγου δημιουργεί, άλλωστε, και το πλαίσιο θωράκισης από την ολιγωρία, λόγω του κινδύνου του πολιτικού κόστους που ενέχουν αποφάσεις «αντιλαϊκές» όπως οι καταργήσεις ΑΕΙ. Χρέος της Πολιτείας είναι να εφαρμόσει τη λογική της σύνθεσης και να μη λειτουργήσει με βάση τις επιταγές της πολιτικής επιβολής.

Δεν υπάρχουν σχόλια: