Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Κυριακή, 14 Απριλίου 2013

Γυναίκα, σε είδα στα ΤΕΙ Πατρών

Ρέα Βιτάλη  στο protagon.gr
 Σε είδα στα γεγονότα ΤΕΙ Πατρών. Με τρόμαξες. Όχι, δεν είσαι μικρή. Δεν θα σε πάρω στον λαιμό μου. Είσαι πολίτης, με δικαίωμα ψήφου. Άρα, ψηφίζεις και για το δικό μου μέλλον. Μπήκες στα ΤΕΙ. Άρα, οφείλεις να μπορείς να εκφράζεσαι.
Να χειρίζεσαι τον λόγο. Όχι, δεν είσαι μικρή. Είσαι γυναίκα. Ξέρεις πόσο μεγαλειώδες είναι να είσαι γυναίκα; Να σε επιλέγει η φύση να φέρεις ζωή; Να μεγαλώνει η κοιλιά σου… Να χωράει. Να καθορίζει. Να σε επιλέγει το σύμπαν ως άξια να φέρεις το μέλλον. Σε άλλη ήπειρο θα είχες γεμίσει τον κόσμο κουτσούβελα. Γυναίκα. Να εξοικειώνεσαι με το αίμα κάθε μήνα. Να μην το φοβάσαι. Να το εκτιμάς. Να το σέβεσαι. Για τους άνδρες πληγή, για τις γυναίκες παράσημο. Από τη γέννα σου ταγμένη να τα καταφέρνεις σε χίλιες αναγνώσεις. Να δέχεσαι φαλλούς να επιβεβαιωθούν κρυμμένοι μέσα σου. Να είσαι σπηλιά. Να έχει το σώμα σου καμπύλες. Καμπύλη είναι γυναίκα. Η καμπύλη είναι κατανόηση, είναι συγκατάβαση, είναι συναίσθηση. Είναι μαχητικότητα, όχι μαγκιά.
Όχι, δεν είσαι μικρή. Μη μου μιλήσεις για έλλειμμα παιδείας και σκάρτο πολιτικό σύστημα και μπαμπέσα κοινωνία. Μη, βολικά, μετατοπίσεις ευθύνες. Δεν είμαστε ες αεί έρμαια των σφαλμάτων της προηγούμενης γενιάς. Ο καθένας έχει και μια εσωτερική πυξίδα. Είσαι άνθρωπος του 21ου αιώνα. Ο κόσμος δεν ανακυκλώνεται ως αντικείμενα ίδιων συστατικών. Αλίμονο. Τότε οι μορφωμένοι γονείς θα έβγαζαν μορφωμένους και οι αμόρφωτοι αμόρφωτους. Ζητούμενο να δραπετεύσεις από τις προδιαγραφές. Έχεις ακούσει για τους αποστάτες της τάξης τους… Ο Μαρξ ήταν τέτοιος. Έχεις ακούσει για μάγκες που πήγαν να καθαρίσουν μόνοι τους; Ο Παναγούλης ήταν τέτοιος. Για μαχητικότητα και πώς ορίζεται; Η Ίντιρα Γκάντι είχε πει «Έχουμε δυο αφτιά και ένα στόμα. Για να ακούμε διπλά απ΄ ό,τι μιλάμε». Λες να μην ήταν μαχητική; Σε ταλαιπωρούν ακατάλληλες συνθήκες ενός οικονομικού δράματος; Και τη Μαρία Κιουρί το ίδιο. Έχεις να παλέψεις με αντιξοότητες; Η Φρίντα Κάλο να δεις. Αν χώθηκες μέσα στα παπούτσια που σου εμφύτευσαν στα πόδια μπορώ να σε πονέσω αλλά δεν θα σου δώσω ούτε μια τόση δα σταγόνα δικαιολογίας. Αν σε βοηθήσω να χωρέσεις σε δικαιολογίες δεν θα σε θεωρώ άξια. Θα σε υποτιμώ. Θα σου κατεβάζω τον πήχη και θα σου χτυπάω παλαμάκια ότι τον πέρασες.
Όχι. Δεν θα σε πάρω στον λαιμό μου. Πάλεψε χωρίς στρατό. Δώσε εξετάσεις στα δικά σου μάτια, μην αναζητάς εναγώνια των άλλων. Εκεί σε θέλω! Όχι, δεν είσαι μικρή. Όφειλες να δουλέψεις το πνεύμα σου και τον λόγο σου. Ακόμα κι αν σε θέλουν αμόρφωτη, να τους τη σκάσεις. Έχεις κότσια; Έχεις πρόσβαση με ένα κουμπί στη μόρφωση σε τούτον τον αιώνα. Πολυτέλεια. Δεν χρειάζεται να γυρίζεις σε βιβλιοθήκες. Ένα κουμπί, γαμώ τον μπελά μου. Έχεις ελευθερία. Έτσι την ορίζεις; Θεωρείς ότι έχεις ζήσει δράματα; Φαντάσου την Αφρική. Ξέρεις κατά πού πέφτει αυτή η ήπειρος. Ή θαρρείς ότι είσαι το κέντρο του πλανήτη; Μη ρίξεις, σαν να ξεφορτώνεις μπάζα, τις προσωπικές ευθύνες σου σε άλλους… Όχι, δεν θα σου κάνω αυτό το κακό. Δεν θα σε πάρω και γω στον λαιμό μου. Δείξε μου μια γενιά που να μην πέρασε ζόρια, που να μην έμπλεξε με πληγές, που δεν κάλεσαν την κλάση της να καθαρίσει τα σκατά της προηγούμενης. Δείξε μου μια γενιά που να μην πάλεψε με φαντάσματα και ανδρείκελα.
Όχι, δεν είσαι μικρή. «Κι αν δεν μπορείς να κάμεις τη ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις» - Καβάφης. Όχι, δεν είσαι μικρή…μικρή μου.  Όχι, δεν είσαι καν μεγάλη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: