Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Σάββατο, 11 Μαΐου 2013

Ας μη μεμψιμοιρούμε

H διάκριση ελληνικών πανεπιστημιακών σχολών στην πρόσφατη διεθνή κατάταξη της εταιρείας QS (στην ιστοσελίδα topuniversities.com) μπορεί να διαβαστεί με διάφορους τρόπους, εφόσον δεχτούμε ότι αυτές οι κατατάξεις δείχνουν κάτι
ουσιαστικό για το επίπεδο της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Με αυτήν την παραδοχή, η διάκριση ελληνικών σχολών μεταξύ ξένων σχολών με πολλαπλάσιους προϋπολογισμούς είναι σημάδι ενθαρρυντικό. Μας δίνει το δικαίωμα να συμπεράνουμε ότι η συνήθης μεμψίμοιρη γενίκευση για άθλια ελληνικά πανεπιστήμια είναι και άδικη και λανθασμένη.
Εμπειρικά γνωρίζουμε, βέβαια, ότι οι απόφοιτοι αρκετών ελληνικών σχολών συνεχίζουν με επιτυχία τις μεταπτυχιακές ειδικεύσεις ή την επαγγελματική πορεία τους σε διεθνή περιβάλλοντα, εξόχως ανταγωνιστικά.
Εμπειρικά, επίσης, γνωρίζουμε πόσο έντονος και διαρκής είναι ο δημόσιος απαξιωτικός λόγος για τα πανεπιστήμιά μας. Οι γενικεύσεις, η επιλεκτική προβολή δυσάρεστων όψεων και συμβάντων, η άγνοια ή ο επαρχιωτισμός των δημοσιολογούντων περί την Παιδεία, οι μικροπολιτικές ιδιοτέλειες ή οι ιδεοληψίες, όλα αυτά δεν συνιστούν τεκμηριωμένη γνώση για το πού πράγματι πάσχει το ελληνικό πανεπιστήμιο, δεν συνιστούν εποικοδομητική κριτική.
Οι συγκρίσεις ιδίως που επιχειρούνται είναι εντελώς ανυπόστατες: συγκρίνεται, λόγου χάριν, ένα δημόσιο ίδρυμα, υποχρηματοδοτούμενο και επιφορτισμένο με εθνικό κοινωνικό ρόλο εκπαίδευσης, με ένα πάμπλουτο ιδιωτικό ίδρυμα, σαν το Χάρβαρντ ή το ΜΙΤ, με αστρονομικά δίδακτρα και κρουνούς κρατικής ή κλαδικής χρηματοδότησης για βασική έρευνα. Αστοχες συγκρίσεις, ενδεικτικές άγνοιας και συμπλεγμάτων κατωτερότητας.
Εχουμε πολλά να διορθώσουμε, πολλά να εξομαλύνουμε και να βελτιώσουμε. Αλλά δεν είμαστε στο μηδέν. Τα ιδρύματα και οι θεσμοί της χώρας, όσα είναι και όπως είναι, χρειάζονται αγάπη και φροντίδα, αυστηρή κριτική. Και κατανόηση του ιστορικού-κοινωνικού τους ρόλου. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να τα κάνουμε καλύτερα και πιο αποδοτικά για το κοινό καλό.

Δεν υπάρχουν σχόλια: