Συγγραφείς αυτού του ιστολογίου είναι ο καθένας από μας, που έχει να πει, να παρατηρήσει και να σχολιάσει κάτι για τα θέματα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Ενυπόγραφα θέματα για ανάρτηση γίνονται απλά με ηλεκτρικό μήνυμα στη διεύθυνση:kapistri@gmail.com και δημοσιεύονται χωρίς λογοκρισία. Τα σχόλια είναι ελεύθερα για τον καθένα, ακόμα και ανώνυμα!

Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

Πενήντα χρόνια πανεπιστήμιο

«Απόψε δεν είναι εγκαίνια. Είναι μυσταγωγία». Κάπως έτσι ξεκίνησε την ομιλία του στις 7 Νοεμβρίου του 1964 ο τότε
πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου, ενώπιον των αρχών της πόλης, του υπουργού Παιδείας Λουκή Ακρίτα και άλλων.
Τότε, τα Γιάννενα απέκτησαν πανεπιστήμιο.Σήμερα, το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων είναι 50 ετών και περπατάει ανάμεσα στην αναγνώριση και τον αδιαμφισβήτητο ρόλο του στα της πόλης, αλλά και τα ακαδημαϊκά πράγματα της χώρας και την κρίση που χτυπάει αλύπητα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Ελλάδας. Αν απόψε για παράδειγμα, δεν δείτε κάποιον εκπρόσωπο του υπουργείου Παιδείας στην πανηγυρική εκδήλωση, μη νιώσετε έκπληξη… Αυτές τις μέρες όμως, αυτό που μετράει κυρίως είναι η ιστορία. Το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων υπάρχει εδώ και μισό αιώνα, πρώτα ως Φιλοσοφική-παράρτημα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και αργότερα ως αυτόνομο ίδρυμα, χάρη στις επίμονες προσπάθειες των πολιτών και των αρχών των Ιωαννίνων. Το 1958 είχε ήδη διαμορφωθεί η ιδέα της ίδρυσης πανεπιστημίου. Το κείμενο 12 σελίδων που υπέγραφαν 11 σημαντικοί άνθρωποι ζητούσε την ίδρυση πανεπιστημίου, όπως και ο Κώστας Φρόντζος και η Εταιρία Ηπειρωτικών Μελετών. Το κείμενο υπέγραφαν οι Κωνσταντίνος Αγνάντης, ο τότε δήμαρχος Γρηγόρης Σακκάς, ο Κωνσταντίνος Κίτσιος, ο Χρήστος Δερδεμέζης, η Ελευθερία Σόμπολα, ο Σωτήρης Δάκαρης, ο Κωνσταντίνος Λαζαρίδης, ο Γιάννης Δάλλας, ο Χαρίλαος Τσόγκας, ο Γιώργος Εξαρχόπουλος και ο Σωτήρης Ζούμπος. Τέσσερα χρόνια αργότερα, υπάρχει ήδη η Επιτροπή Αγώνος Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Ανάμεσα στις νέες υπογραφές σε διεκδικητικά κείμενα, είναι αυτές του Σπύρου Οικονόμου, του Γιώργου Μελανίδη, του Σπύρου Κατσαδήμα, του Άγγελου Κίτσου κ.α.Τελικά, στις 7 Νοεμβρίου ο Γεώργιος Παπανδρέου εκφωνεί το λόγο «περί μυσταγωγίας» και λέει μεταξύ άλλων: «Εις τον σημερινόν αιώνα, όλος ο κόσμος έχει γίνει μια πολιτεία. Έχουν κατ’ ουσίαν καταργηθεί τα σύνορα. Και τα σύνορα τα γεωγραφικά και τα σύνορα τα πνευματικά». Επίσης, ευχαριστεί το πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και με τη σειρά του, ο Λουκής Ακρίτας, λέει: «Δεν αποτελεί μίαν σχολήν, η Φιλοσοφική σχολή. Αποτελεί τον πρώτον πυρήνα μιας μεγάλης πανεπιστημιακής μονάδος».
«Πρόπλασμα» ιδρύματος
Χθες, ο σημερινός πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Τριαντάφυλλος Αλμπάνης, μιλώντας για την αποψινή εκδήλωση και την επέτειο, επανέφερε το αίτημα για τη λειτουργία της πολυτεχνικής σχολής. Τηρουμένων των αναλογιών, η ιστορία του ιδρύματος επαναλαμβάνεται. Τότε, η Φιλοσοφική ήταν το «πρόπλασμα» ενός νέου ιδρύματος. Σήμερα, το πανεπιστήμιο περιμένει τη λειτουργία της Αρχιτεκτονικής από του χρόνου, για να φτιάξει ένα πολυτεχνείο στα Γιάννενα. Πίσω στα 1964, την πρώτη ομάδα καθηγητών αποτέλεσαν ο Στέλιος Καψωμένος, ο Σταμάτης Καρατζάς, ο σημερινός ομιλητής στην αίθουσα «Γ. Μυλωνας» Φάνης Κακριδής κ.α. Η Φιλοσοφική στεγάστηκε στη Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία και στις 17 Ιανουαρίου του 1965, υποδέχθηκε τους πρώτους 216 φοιτητές.
Η μετακόμιση στη Δομπόλη
Την επόμενη ακαδημαϊκή χρονιά, το πανεπιστήμιο μεταφέρθηκε στη Δομπόλη, όπου έμεινε για 30 χρόνια περίπου. Το 1966 λειτούργησε για πρώτη φορά το Μαθηματικό. Ακόμα όμως, το πανεπιστήμιο παραμένει παράρτημα του ΑΠΘ.
Την αυτονομία του ιδρύματος, την υπέγραψε η χούντα, το 1970. Το καθεστώς, δεν ήθελε το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Ήταν «φωλιά αντιφρονούντων», καθηγητών και φοιτητών, τους οποίους οι συνταγματάρχες κυνήγησαν, απέλυσαν και φυλάκισαν από την πρώτη στιγμή που πήραν την εξουσία. Η τελική, αυτόνομη λειτουργία του ιδρύματος όμως, ήταν μια νίκη της τοπικής κοινωνίας επί της βούλησης της χούντας. Το διάταγμα που ορίζει το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων ως αυτόνομο ίδρυμα, γίνεται… ανέκδοτο στους διαδρόμους της Δομπόλη. Προβλέπει την πρόσληψη… «κιθαριστριών», εννοώντας προφανώς καθαρίστριες.
Στο σήμερα
Σήμερα, το ίδρυμα δεν αναζητάει πλέον χαρακτήρα. Έχει, όπως διαθέτει και μια από τις μεγαλύτερες πανεπιστημιουπόλεις της χώρας, 14 τμήματα και περιμένει να επεκταθεί προς τις μηχανικές επιστήμες, έχει πάνω από 15.000 φοιτητές και φοιτήτριες και το κυριότερο ίσως όλων, έχει μεγάλη ιστορία πίσω του. Έχει μπροστά του μεγάλες προκλήσεις, στο ύψος των οποίων καλείται να αρθεί, αλλά και προβλήματα, καθημερινά και απαιτητικά. Ήδη, έχει λιγότερους εργαζόμενους και οι πρώτες ενδείξεις  λένε ότι θα ακολουθήσουν συγχωνεύσεις και μειώσεις σχολών. Τώρα, σε καιρό κρίσης, περισσότερο από ποτέ, το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων χρειάζεται την πόλη δίπλα του, όπως το χρειάζεται και αυτή. 

Οι πρυτάνεις
1970-1973 Γέωργιος Θεοχαρίδης
1973-1975 Νικόλαος-Ηρακλής Γάγγας
1975-1976 Χριστίνα Δεδούση
1976-1977 Σωτήρης Δάκαρης
1977-1978 Γιώργος Τζιβανίδης
1978-1979 Στέφανος Παπαδόπουλος
1979-1980 Γιώργος Μπάνος
1980-1981 Γιώργος Καλλίστρατος
1981-1982 Μιχάλης Μερακλής
1982-1988 Διονύσης Μεταξάς
1988-1991 Δημήτρης Γλάρος
1991-1994 Γιάννης Βέργαδος
1994-1997 Δημήτρης Γλάρος
1997-2003 Χρήστος Μασσαλάς
2003-2006 Γιώργος Δήμου
2006-2010 Γιάννης Γεροθανάσης
2010- Τριαντάφυλλος Αλμπάνης. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: